Το γνωμικό μας το κληροδότησαν οι αρχαίοι μας κι ήταν βγαλμένο από τη ζωή τους. Τα εν οίκω μη εν δήμω, μας συμβουλεύουν αιώνες τώρα. Κι εμείς που όλα τα μαθαίνουμε, το μάθαμε κι αυτό. Όλοι; Κι ο κύριος Τριανταφυλλόπουλος; Τότε γιατί δεν το εφαρμόζει; Γιατί κάνει ότι μπορεί για να το γελοιοποιήσει; Όχι φυσικά με τα δικά του εν οίκω, αλλά των άλλων.Δεν ξέρω τι να πω. Με ενοχλεί αφάνταστα αυτή η ιστορία με τον υποψήφιο δήμαρχο Αθηνών κ. Σακελλαρίδη. Μου ρίχνει το ηθικό, που τύποι σαν τον κ.Τριανταφυλλόπουλος ασχολούνται, στα λίγα χρόνια που έχουμε ο καθένας να ζήσουμε, με το τι κάνει ο ένας και τι κάνει ο άλλος στην προσωπική του ζωή. Και μ'ενοχλεί διότι με τέτοιους ανθρώπους δεν ζούμε σε ξεχωριστούς κόσμους. Στον ίδιο κόσμο συμμετέχουμε. Και νοιώθω ότι όταν κάποιοι μεταφέρουν για χίλιους λόγους στη δημόσια ζωή την κλινοπάλη και τα προσωπικά των άλλων, τότε αυτό μας ρίχνει όλους μες στα σκάτα.
Το γνωμικό μας το παρέδωσαν οι αρχαίοι μας. Μα φαίνεται πως η παιδεία δεν είναι ζήτημα μόνο γνώσης, αλλά και τριβής, ψαξίματος, δημιουργίας σχέσης και στοχασμού με το περιεχόμενό της. Κι επιπλέον ότι όσο καλή θέληση κι αν έχουμε, υπάρχουν άλλες δυνάμεις, μερικές φορές πιο δυνατές ακόμα κι από τα πιστεύω μας και τις κλίσεις μας, που τσακίζουν πολλούς ανθρώπους. Που τους κάνουν έρμαια ταπεινών κινήτρων, που τους κάνουν φορείς ενός πνευματικού έιτζ ικανού να τα σαρώσει όλα. Γι'αυτό σκέφτομαι πως σε τέτοιες ενέργειες θα πρέπει να είμαστε πολέμιοι μέχρις εσχάτων. Διότι δεν φτάνει μόνο να μην δίνουμε εμείς σημασία στα ιδιωτικά θέματα της ζωής των άλλων, αλλά και πέρα από τους νόμους που θα πρέπει να προστατεύουν τον ιδιωτικό μας βίο, να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να μην έχουν πέραση τέτοιες άθλιες ενέργειες.
Για να μην σας κουράζω άλλο, ο κ. Νίκος Ξυδάκης στο άρθρο του Δηλητηριώδη παράσιτα σε κοινωνικά ερείπια
που δημοσιεύτηκε στις 20/6 στην ιστοσελίδα "ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ", τα λέει κατά τη γνώμη μας πολύ καλά. Τώρα θα μου πείτε, είναι δυνατόν ένα άρθρο, δύο άρθρα, χίλια δυο καλά άρθρα να αλλάξουν το κλίμα, ιδιαίτερα αν αυτό είναι το κυρίαρχο; Ένα κλίμα που το παράγουν χιλιάδες και χιλιάδες συνανθρώποι μας σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης, αλλά όχι σε όλες τις εποχές. Δες λόγου χάρη ο χαμός που γίνεται στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης. Όλοι είμαστε σχεδόν έτοιμοι να ανοίξουμε τις πόρτες και τα παράθυρα του σπιτιού μας σε όλους. Γι'αυτό, όχι απαντώ, όχι. Ε, τότε, προς τι; Αυτό που πιστεύω είναι ότι τα άρθρα που υπερασπίζονται τον σαφή διαχωρισμό του δημόσιου βίου από τον ιδιωτικό, ίσως μπορούν να παίξουν το ρόλο της αντιβίωσης για όσους το ανοσιοποιητικό τους σ'αυτά τα θέματα είναι ανίσχυρο. Αυτό πιστεύω. Είμαι αφελής;
Η φωτό που συνοδεύει το άρθρο αυτό είναι ένας πίνακας του Φ.Γκόγια (Αραγονία, 1746 - Μπορντώ, 1828) που ανήκει στη σειρά "Οι μαύροι πίνακες" και τους οποίους τους ζωγράφισε λίγα χρόνια πριν πεθάνει.
