ΦωτεινόΣέπιαΣκοτεινόΜεγέθυνση (+)Σμίκρυνση (-)Χωρίς σχόλιαΜε σχόλιαΠιο στενόΠιο φαρδύ
Τετάρτη, 22 Απριλίου 2026 20:01

Yorgos Kyriakopoulos, από το fb: Ο "θείος" Γιαννάκης, όπως τον αποκαλούσαμε όλοι στην οικογένεια, ήταν Ο ΓΙΑΤΡΟΣ (με κεφαλαία) που γνωρίσαμε όλοι στη ζωή μας και δεν τον ξεχάσαμε ποτέ

Επιλέγων ή Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
fab18Ο "Γιαννάκης", όπως τον αποκαλούσαμε όλοι στην οικογένεια, ήταν Ο ΓΙΑΤΡΟΣ (με κεφαλαία) που γνωρίσαμε όλοι στη ζωή μας και δεν τον ξεχάσαμε ποτέ.
 
Όχι μόνο γιατί υπήρξε άριστος γιατρός και τεράστιο ταλέντο στη διάγνωση (σήμερα οι γιατροί γιά ψύλλου πήδημα σου ζητούν αιματολογικές εξετάσεις, μαγνητικές, αξονικές και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, φοβούμενοι να διαγνώσουν αν δεν έχουν όλο το ρόστερ της επιστήμης με το μέρος τους), αλλά και γιά την υπέροχη ανθρωπιά και το χιούμορ του.
 
Δεν είναι τυχαίο που στο ιατρείο του στο Κουκάκι (ποτέ δεν επεδίωξε να γίνει κάτι άλλο από λαϊκός γιατρός) γινόταν πάντα λαϊκό προσκύνημα. Και όλοι τον άκουγαν σαν θεό και του έδειχναν με κάθε τρόπο την ευγνωμοσύνη τους. Ο Γιαννάκης ερχόταν και στο σπίτι, αν θεωρούσε ότι κάτι υπερέβαινε ένα εμπύρετο κρυολόγημα ή μία "ιωσούλα", ακόμη και τη νύχτα, αν ο ασθενής του είχε κάποιο σοβαρό ιστορικό.
Κι όταν επισκεπτόταν πολύ εύπορους συγγενείς ή αγνώστους σε εμάς, εύρισκε την ευκαιρία να ζητήσει να βοηθήσουν κάποιον σε μεγάλη ανάγκη να μεταβεί στο εξωτερικό γιά κάποια σοβαρή επέμβαση, σώζοντας άπειρες ζωές στην εποχή του.
 
Σαν παιδάκι τον φοβόμουνα. Αυστηρός και συνοφρυωμένος, με εκείνο το παγωμένο στηθοσκόπιο και το άρωμα πεύκου της κολώνιας του, αποφαίνετο με μεγάλη σοβαρότητα στην μητέρα μου ότι πρόκειται γιά ιγμορίτιδα ή ένα απλό "πυρέτιον" και έπειτα γυρνούσε προς το μέρος μου και με απειλούσε ότι θα μου κάνει "ένα κλίσμα με τσουρέκι". Βέβαια επειδή γελούσε ο ίδιος και η μάνα μου, γελούσα κι εγώ σα χάνος και ξεχνούσα την ιγμορίτιδα ή το πυρέτιον.
 
Κάποτε, μεγάλος πιά και παντρεμένος, βρέθηκα να έχω 40 πυρετό επί τρείς μέρες και φοβερούς πόνους στο στομάχι. Η Αγγελική με κάρφωσε τότε στη μάνα μου, η οποία τρελλαμένη από ανησυχία πήρε αμέσως τον Γιαννάκη. "Πώς είσαι Γιώργο μου, χρυσό μου;", άκουσα την γνώριμη φωνή στο ακουστικό. "Καλά, θείε Γιαννάκη", απάντησα, βράζοντας που με είχαν βάλει υπό επιτήρηση, μάνα και σύζυγος, 30 χρονών γαϊδούρι. "Ο πυρετός σου είναι ακόμη 40 χρυσό μου;". Τι να κάνω, το παραδέχτηκα. "Σήκωσε σιγά-σιγά το αριστερό σου πόδι, χρυσό μου, μέχρι να φτάσει το γόνατό σου στο πηγούνι". Βγάζω ένα μουγγρητό από τον πόνο. "Τώρα σήκωσε και το δεξί". Ξαναβγάζω ένα μουγγρητό, τόσο που να μη χρειαστεί να με ρωτήσει. "Έχεις κρίση σκωληκοειδίτιδος, χρυσό μου και πρέπει να πάς αμέσως στο νοσοκομείο να χειρουργηθείς". "Μα, θείε Γιαννάκη, έχω υποτονικό στομάχι και ο πόνος είναι από τα αέρια...", άρχισα να του λέω, τρέμοντας τις εγχειρήσεις και αρνούμενος να δεχτώ την τηλεφωνική του διάγνωση (που πάντα έκανε και δεν ξέρω κανέναν στην οικογένεια πού έστω μία φορά να παραπονέθηκε πως δεν ήταν ολόσωστη). "Αν θέλεις να πεθάνεις, χρυσό μου, να μη πάς", μου είπε και μου κοπάνησε το τηλέφωνο. Φυσικά πήγα άρον-άρον στο νοσοκομείο. Τα λευκά ήταν τετραπλάσια του φυσιολογικού, η σκωληκοειδίτιδα έτοιμη να διαρραγεί. Χειρουργήθηκα το επόμενο πρωί.
 
Όλοι μας έχουμε δεκάδες ιστορίες με τον Γιαννάκη. Πάντοτε θαυμασμού, είτε ήταν με καλή κατάληξη ή με κακή γιά κάποιον αγαπημένο μας. Και όλοι μας σκεφτόμαστε πόσο κακομαθημένοι υπήρξαμε με έναν τέτοιον εξαιρετικό γιατρό πάντα διαθέσιμο γιά όποια ανάγκη. Συγκρίνοντας δε με το σήμερα, η νοσταλγία πονάει διπλά. Και παραδόξως δεν μας λείπει μόνο αυτό. Μας λείπει και εκείνη η μεταμόρφωσή του μετά την όποια διάγνωση, που σοβαρότατα έλεγε ένα φοβερό αστείο γιά να μας φτιάξει την ψυχολογία μας. Και μας λείπει και η Ξενούλα, η γυναίκα του, ένας άγγελος καλοσύνης, που τις περισσότερες φορές υποδεχόταν τα τηλεφωνήματά μας και ήταν η πρώτη παρηγοριά σε όποια σημαντική αρρώστια μας.
 
Τον θυμήθηκα τον γιατρό Γιαννάκη Κωστάκη πρόσφατα πάλι (αν και τον μνημονεύω πιό συχνά από οποιονδήποτε άλλον αγαπημένο συγγενή που χάθηκε), όταν η γλυκειά ξαδέλφη μου, η κόρη του Μελίνα (Melina Adamopoulou) ανέβασε αυτή την όμορφη φωτογραφία του.
Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 23 Απριλίου 2026 22:29
Κατηγορία Άρθρα άλλων που μας άρεσαν
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Τελευταία άρθρα από τον/την Λάκης Ιγνατιάδης

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Φαίδων Βεγλερής, ένας δίκαιος ή για τις δυνάμεις που αμφισβήτησαν την δυνατότητα φιλελευθεροποίησης που επιχείρησε η χούντα το 1973 + ένα σταγονίσιο σχόλιο Κομματικοί «ειδικοί επιστήμονες» και αθώοι, εξαθλιωμένοι επιστήμονες »

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

επιστροφή στην κορυφή