Σάββατο, 11 Απριλίου 2026 16:34

Yorgos Kyriakopoulos, από το fb: Δύο φορές το χρόνο πάω στην εκκλησία, εκτός γάμων κλπ. Στον Επιτάφιο και την Ανάσταση

Επιλέγων ή Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
fab4Πείτε το πατριδογνωσία, πείτε το όπως θέλετε, αλλά με συγκινεί αφάνταστα το Πάσχα.
 
Θυμάμαι τους γονείς μου σε εκείνα τα Πάσχα πάντα στην εξοχή, στην παραλία της Δασιάς της Κέρκυρας, σε μιά εξοχή της Λευκάδας, στην αθώα ακόμη Μονεμβασία, πολλές φορές στην Τρύπη και στην Αίγινα, αργότερα στο Κάστρο της Σίφνου και σε άλλα Κυκλαδονήσια, παντού με τα οργιαστικά λουλούδια, το φως των κεριών, τις ψαλμωδίες όλου του κόσμου, τα φιλιά της αγάπης.
 
Είπα σήμερα να πάω στον Άγιο Νικόλαο Ραγκαβά, με κριτήριο την απουσία μεγαφώνων.
Περπάτησα μέσα από την γεμάτη Πλάκα, Έλληνες και τουρίστες να τρώνε στα φύσκα εστιατόρια, αυτοκίνητα να στριμώχνονται στα στενά, είδα κι έπαθα. Αλλά εφτάμιση η ώρα ήμουν εκεί, αποφασισμένος να μη χάσω ούτε το Άξιον Εστί ούτε το Αι Γενεαί Πάσαι.
 
Φτάνοντας το προαύλιο ήταν ήδη γεμάτο και είχε σχηματιστεί ουρά στην είσοδο. Στάθηκα υπομονετικά και μπήκα. Στριμώχτηκα σε μιά γωνίτσα στην αρχή του κεντρικού διαδρόμου και παρακολουθούσα το μικτό εκκλησίασμα. Κυρίες του τοπικού ποιμνίου με τα προσευχητάρια και τις συνόψεις ανα χείρας και σοβαροί κύριοι που μουρμούριζαν κι αυτοί. Οι ψάλτες ορθόφωνοι και μία γυναικεία χορωδία πολύ συμπαθής. Όλα έμοιαζαν κατανυκτικά, αν εξαιρέσει κανείς την μάστιγα των αναμμένων κινητών... Όσο ο κόσμος αυξανόταν, ένας νεωκόρος με ταλέντο master of ceremonies προσπαθούσε να βάλει μία τάξη στα στίφη που συνέρεαν.
 
Νέα συμπαθητικά παιδιά με την παρέα τους, γονείς με μικρά παιδιά από το χέρι, άνθρωποι που ήθελαν να προσκυνήσουν τον Επιτάφιο και να φύγουν. Ο νεωκόρος με στεντορεία φωνή διέκοπτε όλη την ατμόσφαιρα "προχωρείτε παρακαλώ", "βγείτε από τον ναό", "μη στέκεστε". Τελικά ο αφιλότιμος κάλεσε και την Αστυνομία και ένας κακομοίρης ένστολος με τον ασύρματό του ανοιχτό (!) προστέθηκε στους ανοίκειους ήχους. "Μα μου είπατε ότι έχετε φραστικό επεισόδιο. Τι με καλέσατε;" αναρωτήθηκε δικαίως. Πλην ο νεωκόρος θριάμβευε πλέον γεμάτος εξουσία.
 
Οι ύμνοι έσωζαν την κατάσταση και δεν με άφηναν να πέσω από το συννεφάκι μου. Όταν ξάφνου μπουκάρουν και δύο μεσήλικες φωτογράφοι με τεράστιες φωτογραφικές και με σπρώχνουν γιά να πάρουν θέση καρφώνοντας το μανουάλι. Όλο εξαχρειωμένο επικοινωνιακό θράσος βλέπω τον Ανδρουλάκη να ανάβει ένα κερί, δήθεν αποφεύγοντας τον φακό και σταυροκοπούμενος με αφηρημένη σεμνότητα.
 
Είπα ως εδώ, αλλά άρχισε το "Γλυκύ μου Έαρ" και πρόσθεσα το παράφωνο τραγούδι μου στην μελωδία (υποθέτω προς φρίκην των διπλανών μου). Και όταν αι μυροφόροι (με εκείνο το ανελλήνιστο "λίαν πρωί ελθούσαι") έρραναν τον τάφον και έπεσαν και τα ροδοπέταλα από τον γυναικωνίτη, αποχώρησα θλιμμένος με την κονσερβαρισμένη εμπειρία.
 
Έπειτα πέρασα και από την Αγία Αικατερίνη. Άλλη κοσμοπλημμύρα κι εκεί, με πάμπολλους τουρίστες να περιμένουν την εμπειρία της περιφοράς, αλλά και τα μεγάφωνα του ιμάμη να ξεσκίζουν κάθε πένθιμη ιερότητα και τρυφερότητα.
Γύρισα στο σπίτι μου με την λαμπάδα μου άκαυτη. Οι αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων μάλλον δεν είναι πιστευτές πιά. Ξέμεινα και μόνος στην Αθήνα, πράγμα που δεν βοηθά.
 
Καλή Ανάσταση να έχουμε. Μάλλον οι φορές που πάω στην εκκλησία θα μειωθούν φέτος σε μία.
Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 11 Απριλίου 2026 16:47
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση