Λάκης Ιγνατιάδης
Ραβδοσκοπία ατζαμή
Ο ιστορικός Χρήστος Λούκος που το 2022 έκανε μία απόπειρα βιογραφίας του Καποδίστρια και τώρα ξεκίνησε κάτι παρόμοιο για τον Μαυροκορδάτο μας εξιστορεί πως από παιδί έφτασε ως εδώ

Από τα δημοτικά αρχεία της Ερμούπολης έως το Πανεπιστήμιο της Κρήτης, ο έγκριτος ιστορικός και βιογράφος του Καποδίστρια αφηγείται τη ζωή του στο Γιάννη Πανταζόπουλο.
Μεγαλωμένος στη φτώχεια, με αρβανίτικη καταγωγή, στα υπόγεια των τυπογραφείων και στα βραδινά σχολεία, έμαθε από νωρίς ότι τίποτα δεν είναι αυτονόητο.
Γεννήθηκα το 1944 στην Αθήνα, στα Κάτω Πετράλωνα, λίγους μόλις μήνες πριν από την αποχώρηση των Γερμανών.
Ήταν μία από τις πιο υποβαθμισμένες γειτονιές της πόλης τότε. Σήμερα, μόνο ορισμένες ελληνικές ταινίες μπορούν να δώσουν μια εικόνα τού τι σήμαινε να ζεις εκεί τα χρόνια εκείνα.
Ακόμη και το Ρουφ ήταν αλάνα. Εκεί όπου σήμερα υπάρχει κολυμβητήριο, εμείς παίζαμε ποδόσφαιρο.
Την ανοικονόμητη ποιητική αύρα της ζωής του Γιώργου Β. Μακρή, μας χάρισε η Χαριτίνη Ξύδη με το κολλάζ που φιλοτέχνησε στο fb
Σ.Δ. Πολλά χρόνια πριν, τότε που διάβαζα ποικίλα περίεργα/παράξενα περιοδικά, τα περισσότερα βραχύβια, που τα ανακάλυπτα σε κάτι τρύπες, το ωραίο ήταν πως ξεφυλίζοντάς τα ένιωθα με μια απίστευτη φυσικότητα περίεργα και παραξένα, ωραία δηλαδή έτσι όπως ζούσα σε συνδυασμό με το πως ονειρευόμουν να ζήσω. Τότε πρωτοδιάβασα για τον Γιώργο Β. Μακρή (Αθήνα,1923- 31 Ιανουαρίου 1968) κάποια συμβάντα της ζωής του που με κούρδισαν τόσο ώστε ήθελα να ζούσε και να τον γνώριζα από κοντά και ότι ήθελε προκύψει. (Κι άλλες φορές έχω παρατηρήσει ότι αυτά που ήθελα να ζήσω και δεν τα έζησα είναι πιο πολλά από όσα έζησα. Καλό αυτό; Κακό; Ακόμα δεν ξέρω.)Μπρους Σπρίνγκστιν - Streets Of Minneapolis
Το άκουσα τρεις φορές από χθες το βράδυ, και παρόλο που κινείται στα γνωστά νερά του Μπρους Σπρίνγκστιν με έπιασε. Φαντάζομαι ότι θα άγγιξε και πολλούς από τα 5 εκ. που το άκουσαν τις δυο πρώτες μέρες της κυκλοφορίας του.
Προφανώς έπαιξε ρόλο ότι κι εγώ έχω ευαισθητοποιηθεί με τα δραματικά γεγονότα που συνέβησαν τις τελευταίες εβδομάδες στη Μιννεάπολη, τις δύο δολοφονίες από πράκτορες της ICE Αμερικανών πολιτών και τις θαρραλέες μαζικές αντιδράσεις του κόσμου και του κυβερνήτη της Μινεσότα και του δημάρχου.
Χρήστος Βακαλόπουλος - Αθήνα, 17 Ιανουαρίου 1956 - 29 Ιανουαρίου 1993, της Stavroula Papaspirou + ένα σταγονίσιο φιλί
«Πιστεύω πως τη "Γραμμή του ορίζοντος" είναι σαν να την έγραψε ολόκληρη η γενιά μου. ΖΗΤΩ Η...ΟΜΟΦΩΝΙΑ, του Γιώργου Πετρόπουλου, από το fb
Σύμφωνα με όσα είπε ο Δ. Κουτσούμπας στην εισηγητική του ομιλία με την οποία άνοιξε τις εργασίες του το 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ:Απορίες, ερωτήσεις και ενστάσεις του Παρατηρητήριου Πειραϊκής σχετικά με την κοπή 34 δέντρων στην πλατεία Παπανικολή στον Πειραιά, όταν ο Πειραιάς είναι η πόλη που μετά από την Αθήνα του αναλογεί το λιγότερο πράσινο ανά κάτοικο
Για τη μαζική κοπή των δέντρων στην πλατεία Παπανικολη και τα έγγραφα που παρουσίασε δήμαρχος στο δημοτικό συμβούλιο μετά την μαζική διαμαρτυρία των κατοίκων στα μέσα κοινωνικης δικτυωσης .Από το fb, Nikos Belavilas : Όταν μαθεύτηκε ότι θα επιβληθεί ωράριο για τα φορτηγά στον Κηφισό, αναθάρρησα· σαν κάτι να πάει να στρώσει
Είναι ξεκάθαρο ότι η χαοτική εικόνα της Αθήνας οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ανεξέλεγκτη κυκλοφορία και στάθμευση βαρέων οχημάτων στους δρόμους, κάθε ώρα και στιγμή.Σοφία Γιοβάνογλου, «Τα γαλλικά μού είναι άγνωστα, γι’ αυτό και μαγικά» (Συνέντευξη στον Νίκο Γύφτουλα-Χρυσάνθου)
Ν.Γ. —ΣΟΦΙΑ, περιττό να το πω, και θα το πω, χαίρομαι ιδιαίτερα για τη συνάντησή μας αυτή. Μετά από χρόνια εκδοτικής σιωπής, εκκινώ, προβαίνοντας σε μια διαπίστωση που με οδήγησε η νέα ποιητική σας δημιουργία:
Συνεκτιμώντας το ποιητικό σας ιδίωμα, το οποίο ως αρετή, κάνει τη εμφάνιση του στο Φυτολόγιον, και που κατά τη γνώμη μου θεμελιώνεται στη νέα σας ποιητική δημιουργία, πλέον, “κρίνεσθε” για την κατάθεση μιας ιδιότυπης, καινοφανούς θα έλεγα ποιητικής εικονογλώσσας —σας χαρακτηρίζει ο ορισμός αυτός, στην οποία θα απέδιδα τον τίτλο-ορισμό, του “ΑΙΣΘΗΤΙΚΟΥ ΕΚΛΕΚΤΙΚΟΥ ΕΡΜΗΤΙΣΜΟΥ”. Συμφωνείτε με τον ορισμό αυτόν; Πόσο κοντά νιώθετε ότι βρίσκεστε; Θα αποτολμούσατε έναν ορισμό-χαρακτηρισμό της ποιητικής σας ταυτότητας;
Ούτε μια λέξη. Ούτε ένα δημόσιο μήνυμα. Ούτε ένα λεπτό σιγής στη Βουλή. Του Manos Lambrakis, από το fb
Ούτε μια στοιχειώδης πράξη συλλογικού πένθους.Πόση ευθύνη αντέχεις;
Πέτρος Τατσόπουλος. Πριν από εκατομμύρια χρόνια ή και μόλις σαράντα, όταν στον πλανήτη κυριαρχούσε ακόμη
μια πρωτόγονη μορφή ζωής χωρίς smartphones και laptops, το φιντάνι που θα τολμούσε να σκάσει μύτη στα ελληνικά γράμματα, θα ερχόταν αργά ή γρήγορα αντιμέτωπο με το αμείλικτο ερώτημα: 