Πέμπτη, 09 Ιανουαρίου 2020 16:38

Ο Μητσοτάκης στον Λευκό Οίκο - Τα παχιά λόγια και η πικρή αλήθεια, του Σταύρου Λυγερού

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

sl38Μπορεί η κυβέρνηση να χρησιμοποιεί σχεδόν θριαμβευτικούς τόνους για τη συνάντηση Μητσοτάκη-Τραμπ, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι το μόνο που εξασφάλισε ο Έλληνας πρωθυπουργός είναι καλά λόγια, ούτε καν μία καθαρή τοποθέτηση για τις τουρκικές επεκτατικές ενέργειες. Και γιατί όχι; Όσα ήθελε η Ουάσιγκτον να πάρει από την Ελλάδα τα έχει ήδη πάρει με την προ μηνών υπογραφή της διμερούς συμφωνίας στρατιωτικής συνεργασίας.

Το παιχνίδι είχε κριθεί τότε. Τότε ήταν η ώρα της διαπραγμάτευσης. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, όμως, ακολουθώντας τα χνάρια της κυβέρνησης Τσίπρα, δεν εκμεταλλεύθηκε τη μοναδική ευκαιρία. Τα έδωσε όλα, χωρίς να απαιτήσει συγκεκριμένα ανταλλάγματα. Στην πραγματικότητα, για μία ακόμα φορά το ελληνικό πολιτικό σύστημα επιβεβαίωσε στα μάτια των Αμερικανών ότι η Ελλάδα είναι "κράτος-πελάτης" κι όχι εταίρος, με τον οποίον η υπερδύναμη οφείλει να διαπραγματεύεται.

Τί κάνει ο ηγέτης ενός "κράτους-πελάτη"; Για να φανεί αρεστός στην υπερδύναμη υιοθετεί τη στάση "ναι σε όλα", δίνει σημασία περισσότερο σ' αυτό καθ' αυτό το γεγονός ότι έχει προσκληθεί στον Λευκό Οίκο, στις φωτογραφίες, στα καλά λόγια (κατά κανόνα χωρίς αντίκρισμα) και λιγότερο στο τι θα εξασφαλίσει για τη χώρα του. Αυτό που κυρίως τον ενδιαφέρει είναι να "πουλήσει" πολιτικά την επίσκεψή του στον Λευκό Οίκο στο εσωτερικό, στην εκλογική πελατεία. Βλέπετε τον Ερντογάν να συμπεριφέρεται κατ' αυτόν τον τρόπο; Κάντε τη σύγκριση και απαντήστε οι ίδιοι στον εαυτό σας.

Πλήρωσε "τοις μετρητοίς" κι αγόρασε προσδοκία!

Η απροθυμία των Αμερικανών να πάρουν σαφή θέση στην ελληνοτουρκική διένεξη έχει φανεί εδώ και πολύ καιρό. Τη θέση τους είχαν καταστήσει σαφή στους Έλληνες συνομιλητές τους από τον Δεκέμβριο 2018 στον πρώτο γύρο του διμερούς Στρατηγικού Διαλόγου. Εξ και ο Αποστολάκης (αρχηγός ΓΕΕΘΑ τότε και μετέπειτα υπουργός Άμυνας στην κυβέρνηση Τσίπρα) αμέσως μετά από εκείνες τις συνομιλίες στην Ουάσιγκτον είχε δηλώσει ότι σε περίπτωση σύγκρουσης με την Τουρκία θα είμαστε μόνοι.

Η ίδια απροθυμία είχε φανεί και από τη ρητορική που είχε υιοθετήσει ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών όταν προ μηνών είχε έλθει στην Αθήνα για την υπογραφή της αμυντικής συμφωνίας. Λόγω της περίστασης, είχε χρησιμοποιήσει θερμά λόγια, αλλά διφορούμενη γλώσσα όσον αφορά τις αμερικανικές δεσμεύσεις. Ήταν σαφές ότι οι Αμερικανοί θα κάνουν κάποιες θετικές ρητορικού χαρακτήρα δηλώσεις, αλλά μέχρις εκεί. Ο Τραμπ, μάλιστα, απέφυγε να προβεί και σε μία τέτοια ρητορική δήλωση στη συνάντηση με τον Μητσοτάκη.

 

Όπως προκύπτει από τα παραπάνω, η Ουάσιγκτον δεν έχει την πρόθεση να ασκήσει όλη της την πίεση για να αποτρέψει επιθετικές ενέργειες των Τούρκων ούτε στην κυπριακή ΑΟΖ (το είδαμε), ούτε στον ελλαδικό χώρο. Όπως φαίνεται από πολλά γεγονότα, άλλωστε,οι Αμερικανοί δεν έχουν παραιτηθεί από την προσπάθεια να επαναφέρουν την Τουρκία στο "δυτικό μαντρί", παρότι όλες τους οι μέχρι τώρα προσπάθειές τους έχουν πέσει στο κενό. Πολύ περισσότερο αυτή την περίοδο που η κρίση με το Ιράν, λόγω της δολοφονίας του Σουλεϊμανί, υπογραμμίζει τη γεωπολιτική σημασία της Τουρκίας.

Όπως προανέφερα, με την ελληνοαμερικανική αμυντική συμφωνία, που υπέγραψαν το φθινόπωρο οι Δένδιας και Πομπέο, οι όποιες αμερικανικές στρατιωτικές διευκολύνσεις στην Ελλάδα επεκτάθηκαν και κυρίως προσέλαβαν θεσμική μορφή. Με άλλα λόγια, η Αθήνα έδωσε τοις μετρητοίς πάρα πολλά, αλλά εισέπραξε ελάχιστα ως αντάλλαγμα.

Για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο του Σταύρου Λυγερού, πατήστε  slpress.gr/ethnika  

Και  εδώ  το άρθρο του Μιχάλη Ιγνατίου "Ιδού τι προέκυψε από τη συνάντηση του Λευκού Οίκου"

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 09 Ιανουαρίου 2020 16:48
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση