Σε μια πόλη με περισσότερες από 1.000 παραστάσεις τον χρόνο και με αμέτρητες μουσικές σκηνές θα περίμενε κανείς οι καλλιτέχνες να επιβιώνουν από την τέχνη τους. Τι γίνεται όμως αν δεν είσαι πρώτο όνομα και τυχερός ή δεν έχεις πλούσιους γονείς να σε στηρίζουν;
«Το θέατρο είναι όλη μου η ζωή» λέει την ώρα που τη συναντώ στο κατάστημα καλλυντικών του μεγάλου εμπορικού κέντρου όπου δουλεύει – στέκεται μπροστά από έναν πάγκο και ψεκάζει με κολόνια τους περαστικούς, «αν ασχολείσαι αποκλειστικά με αυτό, είναι πολύ δύσκολο να ζήσεις στην Ελλάδα, πρέπει να βρεις κι έναν τρόπο να πληρώνεις τους λογαριασμούς σου».
Αν πατήσετε εδώ θα σας εμφανιστεί ολόκληρο το ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στη lifo και που περιέχει τις γνώμες οχτώ νέων καλλιτεχνών που προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα στα χρόνια της κρίσης.
