Παρασκευή, 06 Μαΐου 2016 19:43

Συνέντευξη του Δ.Ν.Μαρωνίτη στον Χρήστο Αγγελάκα

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Tον γνώρισα το καλοκαίρι του 1984, στον κήπο του Μπαλτάζαρ. Δίπλα του η Ανθή. Και γύρω του μία από τις πιο χαρισματικές παρέες της πόλης. Καθόταν στην κεφαλή του τραπεζιού. Λαμπερός, με τη στόφα του σταρ. Πείραζε τους πάντες και δεχόταν τα πειράγματά τους. Γελούσε πονηρά και ανοιχτόκαρδα. Προκαλούσε και αφηνόταν στις προκλήσεις των φίλων του. Μιλούσε όπως έγραφε, αφού σύμφωνα με τη μαθήτριά του, τη Γεωργία Τριανταφυλλίδου, είναι ο μοναδικός που έχει καταργήσει τόσο αποφασιστικά τα όρια ανάμεσα στον προφορικό και στον γραπτό λόγο.

 

 

Η πρώτη συνάντηση κράτησε μέχρι τις τέσσερις ή τις πέντε τα ξημερώματα. Το διαλύσαμε μόλις εκείνος είχε μαζέψει όση αγάπη μπορεί να μαζέψει κανείς σε μια νύχτα. Από τότε έπαψε να είναι για μένα ο Δημήτρης Μαρωνίτης ή ο καθηγητής Δ.Ν. Μαρωνίτης. Έγινε ο Μίμης, κι έτσι παραμένει ακόμη.   

 

Πατώντας  εδώ  θα σας εμφανιστεί το α' μέρος της συνέντευξη που πήρε από τον Δημήτρη Μαρωνίτη ο Χρήστος Αγγελάκος και δημοσιεύτηκε στη lifo στις 14.4 με τον τίτλο "Μαρωνίτης: Είμαι πια ο γυιος του πατέρα μου" κι  εδώ  το β' μέρος. 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 06 Μαΐου 2016 19:54

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση