Είσοδος χρήστη   

Εγγραφή στο newsletter  

Επικοινωνία: stagona4u@gmail.com

Τρίτη, 07 Απριλίου 2015 23:41

Σαρκός κηδεμονία. I

Συντάκτρια 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Περιβάλλον φαιό προς το ρόδινο. Εντός του πανδαισία του γκρίζου. Σαν εμφύλιος η θέαση του υπαρκτού. Με μαύρα φτερά η γλώσσα του έρωτος. Περισπωμένη από τριανταφυλλί τα χείλη μου ακκίζει. Με αλογίσιες ραβδώσεις ο άνεμος της νύχτας μου. Γαλάζιος. Υποβοηθά το ζώον της φαντασίας. Μέσα σε ορυμαγδό μηνυμάτων ομνύω.

 

Ν'ανοίξω σημάδια και οιωνούς. Με ερωτευμένες οπλές-ω ανάγκη του ανήκειν - γονυπετής προσπίπτω. Aναρρωνύω ωστόσο. Αναθάλλω. Ανακόλουθη προβαίνω εν συνεχεία. Όχι λέω. Δεν θα δοθώ στον παράξενο άντρα από άγνωστες λέξεις. Παρ' όλο που σφαγιάστηκα προς χάριν Του. Όχι λέει κι η μελέτη στο εσωτερικό της αχιβάδας. Όχι κι η ζωγραφική του καφέ στον πάτο της λευκής πορσελάνης. Ακόμη κι αν η θάλασσα της κοιλιάς μου σηκώσει κύματα επί του αρσενικού βράχου του. Όχι. Η ουσία εικοτολογία στιγμής μέλπουσας στέργει. Σε βροχή απογοητεύσεων λουσμένη σιωπή μοχθηρή. Όχι εκείνον τον ζαχαρένιο με το σαξόφωνο. Όχι. Εγώ η με τα μωβ μαλλιά στους εφιάλτες μου φίδια.

Ισμήνη Γεωρ. Λιόση 

Απόσπασμα από "ΣΑΡΚΟΣ ΚΗΔΕΜΟΝΙΑ" (υπό έκδοση )

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 11 Απριλίου 2015 01:39

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση