Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015 23:21

Μετά την ομιλία του Τσίπρα στην Ομόνοια δε νύσταζα

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Αν σκεφτόσουν ψύχραιμα, τότε σίγουρα θα έπεφτες μέσα. Αφού το έχεις εμπεδώσει και κατέχεις τη γνώση, πως από ψηφοφόρους ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να πηγαίνει καλά, από ανθρώπους όμως που μπορεί να τους κινητοποιεί, εμφανώς υστερεί. Έλα όμως που σήμερα στην κεντρική ομιλία του κόμματος που διεκδικεί την κυβέρνηση, ήθελες, περίμενες, επιθυμούσες πολύ περισσότερους απ'αυτούς που παρευρέθηκαν. Κι έτσι για άλλη μια φορά επιβεβαιώθηκε πως όταν είναι να εκτιμηθούν ποσότητες, αριθμοί δηλαδή, το συναίσθημα χάνει από την λογική. 

Τι σου άρεσε; Ο κόσμος. Οι περισσότεροι ήταν ανάμεσα στα σαράντα με πενήντα, με τους άντρες να υπερτερούν σαφώς. Περιποιημένος κόσμος αλλά όχι τίποτα χαϊλάτα. Κανονικοί άνθρωποι ήμασταν, εργαζόμενοι, νοικοκυραίοι που λένε υποτιμητικά οι ακραίοι, απ'αυτούς που τους συναντάς στις στάσεις και στα σούπερ μάρκετ. Νέος κόσμος αρκετός, νορμάλ καταστάσεις. Τα ζευγάρια και οι παρέες έδιναν τον τόνο, όπως και οι οργανωμένοι που περιέφεραν τις άσπρες, μωβ και κόκκινες κομματικές σημαίες τους, αλλά και αρκετοί που κουνούσαν τη γαλανόλευκη.

Η γενική έκφραση που σου εντυπώθηκε; Είναι ενός προσώπου ήρεμου, με ένα ελαφρώς χαρούμενο τόνο που στο τσακ είναι να αρχίσει να κοκκινίζει και να πανηγυρίζει. Πρόσωπα και στάσεις σωμάτων που δεν απέπνεαν φανατισμό και επιθετικότητα. Η γλυκειά αναμονή κι όχι η άλλη η εκνευρισμένη.

Και το βλέμμα; Το βλέμμα θα το ζωγράφιζα με μια καλοσυνάτη λάμψη, μεσαίου βάθους που πέφτει πάνω στον άλλον ελαφρύ σαν χάδι και σαν καλωσόρισμα του τύπου ας ξεκινήσουμε αδελφέ, φίλε, πατριώτη, συναγωνιστή, σύντροφε. Ας ξεκινήσουμε τι; Δεν φαινόταν καθαρά. 

Το ντεκόρ, η σκηνή; Ναι, ήταν σχεδόν καλόγουστο με όρους μιας τρέχουσας αισθητικής. Τα περισσότερα πανό ήταν καλοφτιαγμένα, σημάδι ότι τα έφτιαξαν επαγγελματίες, τα συνθήματα ποικίλα, όπου κυριαρχούσε η λέξη ελπίδα.

Κι η μουσική; Α, η μουσική ήταν ένας μπαξές που σχεδόν τα είχε όλα. Ακούσαμε βέβαια κομμάτια από το κλασσικό πανάρχαιο ρεπερτόριο της αριστεράς και ξένα ( Bella ciao), και ελληνικά (Βασίλης Παπακωνσταντίνου, εγγύηση). Σαν να πήρε τ'αυτί μας και Carmina Burana, σίγουρα Pink Floyd (Τhe wall) και ένα δυο ξεσηκωτικά του αγγλόφωνου ροκ. Θεοδωράκη, Σαββόπουλο (Η πλατεία δηλαδή που 'ταν γεμάτη). Μάλαμα, Θ.Παπακωνσταντίνου, Άσιμο, Μικρούτσικο, δεν ακούσαμε. Όμως δεν μπορούμε να αποφανθούμε αν ήταν το τυχαίο αποτέλεσμα των γούστων και των γνώσεων αυτών που επέλεξαν τα τραγούδια ή μια απόφαση του τύπου "παίζουμε μόνο όσους είναι φιλικοί μαζί μας". Εν κατακλείδι, η σειρά των τραγουδιών ήταν μια ξεκούδουνη εναλλαγή μελωδίας και ρυθμού, επικού και λυρικού, που και σε κληρωτίδα να τα έβαζαν καλύτερο αποτέλεσμα θα είχαν, νομίζω.

Ο λόγος του Τσίπρα;  Καλός, κι αυτός έχει αποκτήσει το δικό του στυλ που ελάχιστα θυμίζει πια άλλους αρχηγούς. Τόνισε θέματα που τα παίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά συνήθως δεύτερα. Σε ορισμένες περιπτώσεις δε μάσησε τα λόγια του, χρέωσε στο ΠΑΣΟΚ και άλλα ζητήματα πέρα από τα μνημόνια και μίλησε με έμφαση για ένα νωθρό και επιθετικό κράτος που πρέπει ν'αλλάξει, για το ρουσφέτι που δε θα γίνει το σήμα κατατεθέν του ΣΥΡΙΖΑ όπως είναι των ΠΑΣΟΚ/Ν.Δ. Επίσης εμπλούτισε την στόχευση του ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύοντας και άλλα προβλήματα του κράτους και επέμενε να ρίχνει το βάρος στην κάλυψη των στοιχειωδών αναγκών όλων των Ελλήνων.

Επισκέπτες; Στην συγκέντρωση ήταν παρόντες αντιπροσωπείες Γάλλων, Γερμανών και Ισπανών αριστερών κομμάτων και πατώντας πάνω σ'αυτές τις παρουσίες ο Τσίπρας έθεσε το ζήτημα της αλλαγής της Ευρώπης προς μια κατεύθυνση φιλολαϊκή. Σαν αίτημα συμφωνούμε βεβαίως, αλλά οι δυνάμεις της αλλαγής πολιτικής στην Ε.Ε επί του παρόντος είναι αμελητέες και καλό είναι να μην μεγαλοπιανόμαστε. Μακάρι να δυναμώνουν διαρκώς οι δυνάμεις αυτές και να πληθαίνουν, μακάρι. Στη φάση αυτή όμως, το σωστό θαρρώ πως είναι να μην καλλιεργούνται υψηλές προσδοκίες. Γενικά, για τις εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ έτσι κι αλλιώς, εμείς κρατάμε μικρό καλάθι, σχεδόν ενστικτωδώς.

Γιατί καλέ; Επειδή μας έχει γίνει δεύτερη φύση η καχυποψία απέναντι στα λόγια των πολιτικών γενικώς. Κάθε φορά αναρωτιόμαστε, αν τα πιστεύουν αυτά που λένε ή μας τα λένε για να μας πάρουν την ψήφο. Κι αν τα πιστεύουν, γιατί σχεδόν ποτέ δεν μας παρουσιάζουν, δεν μας εξηγούν με ποιον τρόπο θα πραγματοποιήσουν τους στόχους τους; Να ας πούμε, πως θ'αλλάξει η νοοτροπία των δημόσιων υπαλλήλων, όπως μας υποσχέθηκε ο αρχηγός, που στην πλειονότητά τους χρόνια και χρόνια αδιαφορούν για τη δουλειά τους, πουλάνε μούρη στους ανυπεράσπιστους πολίτες και εξυφαίνουν διαπλοκή και πελατειακές σχέσεις; Ή πως θα επιτευχθεί η ισονομία και ισοπολιτεία όλων, ανεξάρτητως φύλου, εθνικότητας, θρησκεύματος, εισοδήματος, ηλικίας, χρώμα δέρματος, σεξουαλικής κατεύθυνσης, όταν οι ανισότητες θεωρούνται από τους πολλούς ακόμα, και τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, ότι πηγάζουν από τον θεό ή από τη φύση; Ή στα πρακτικά ζητήματα όπως λόγου χάρη το ασφαλιστικό. Με ποιες ενέργειες, με ποια μέτρα θα καταφέρει η αριστερή κυβέρνηση τα ασφαλιστικά ταμεία να εξακολουθήσουν να χορηγούν απρόσκοπτα τις συντάξεις δίχως άλλες περικοπές, όταν οι εργαζόμενοι έχουν μειωθεί τόσο πολύ και οι συνταξιούχοι αυξάνονται δυσανάλογα; Και πως θα μας προκύψουν νέες θέσεις εργασίας, ιδιαίτερα στον ιδιωτικό τομέα, όταν οι επενδύσεις θεωρούνται από τους πολλούς του διαβόλου και τα εμπόδια που βάζουμε στους επενδυτές είναι άπειρα;

Η αλήθεια είναι πως οι προηγούμενες κυβερνήσεις έκαναν ότι μπορούσαν για να πολλαπλασιαστούν τα προβλήματα στην κοινωνία μας και που για να λυθούν με στόχο να φτάσουν τα ευρωπαϊκά στάνταρ, απαιτούνται καλές μελέτες πάνω σε προτάσεις που έχουν συζητηθεί και έχουν διατυπωθεί με όσο γίνεται μεγαλύτερη σαφήνεια, απαιτείται ξεκάθαρη ιεράρχηση και χρήματα. Είναι πολύ πιθανόν οι επιχειρούμενες αλλαγές να προκαλούν εντάσεις και συγκρούσεις, αν είναι λύσεις και όχι ψευδολύσεις και αλλοπρόσαλλα ημίμετρα. Μιλάμε π.χ, ότι έχουμε χοντρό και χρόνιο θέμα παιδείας και συμφωνούμε. Είναι δυνατόν να μπει σε τροχιά η βελτίωσή της, όταν είμαστε η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα όπου σαρώνει η παραπαιδεία και τα φροντιστήρια δίνουν και παίρνουν; Το θέμα λοιπόν, που εκ των πραγμάτων θα μπει, όταν στα σοβαρά η κυβέρνηση αποφασίσει να τελειώνει με τα φροντιστήρια, είναι το τι θα γίνουν οι χιλιάδες που ζουν απ'αυτά; Στην υγεία πάλι, είναι δυνατόν να παρέχονται υψηλού επιπέδου υπηρεσίες με ένα προσωπικό που στην πλειονότητά του την έχει δει ο μάγος της φυλής και που αν δεν το ασημώνουμε παίζει και το να μας αφήνουν ακόμη και να πεθαίνουμε;

Ο ΣΥΡΙΖΑ, αν σχηματίσει κυβέρνηση, θα έχει αντιπάλους; Στο εξωτερικό σίγουρα. Οι νεοφιλελεύθεροι της Μέρκελ μας περιμένουν στη γωνιά. Οι δανειστές μας παρομοίως. Στο εσωτερικό, αυτό που είναι σίγουρο είναι οι επιθέσεις που θα δεχτεί η κυβέρνησή του και από τα αριστερά της και από τα δεξιά της. Ούτε ψύλλος στον κόρφο τους δε θα ήθελα να είμαι. Για να τα καταφέρει όμως να προχωρήσουμε λύνοντας προβλήματα που πιέζουν και άλλα που χρονίζουν και έχουν κακοφορμίσει, νομίζω ότι θα βοηθηθεί αν μπορέσει να βάλει στον χορό, όχι μόνο τον κόσμο που τον ψήφισε, αλλά και τους υπόλοιπους, δημιουργώντας με τις προτάσεις της τη δυναμική μιας ενότητας στη βάση. Μιας ενότητας που θα μπορέσει να υποστηρίζει στην πράξη όλα όσα είναι προς το συμφέρον του κόσμου. Συμφέρον όχι μόνο οικονομικό, αλλά σε όλα εκείνα τα επίπεδα που μπορούν τα στοιχεία τους να συνεισφέρουν υπέρ της ευτυχίας μας, διασώζοντας ταυτόχρονα την ανθρωπιά μας και επιτρέποντας να αναλαμβάνουμε την ευθύνη της ελευθερία μας, όντας εντάξει με τις υποχρεώσεις μας. Και όλα αυτά μέσα στα πλαίσια μιας δημοκρατίας όπου συνεχώς θα εμπλουτίζεται και θα βαθαίνει, από μια κυβέρνηση που θα λέει την αλήθεια στον λαό. Μια κυβέρνηση που τα μέλη της θα αναβαθμίσουν το επάγγελμα του Έλληνα πολιτικού, κανόντάς το ελκυστικό για ανθρώπους που θα θέλουν και θα μπορούν να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο. Και με τις επιλογές της και τη στάση της, κρατώντας μακρυά όλα εκείνα τα αεριτζίδικα λαμόγια, εκείνους τους τύπους που είναι ικανοί να πουλήσουν και τη μάνα τους, εκείνους τους τυχοδιώκτες που το μόνο που θέλουν εκ βαθέων είναι πλούτη, αξιώματα και προνόμια για πάρτι τους, που τα θέλουν να τα έχουν δίχως κόπο και μόχθο. 

Ας ελπίσουμε ότι η νέα κυβέρνηση που θα μας προκύψει δε θα είναι σαν όλες τις άλλες τις προηγούμενες. Ναι, ας ελπίσουμε ότι οι Συριζαίοι έχουν κατανοήσει εις βάθος την ευθύνη που αναλαμβάνουν υιοθετώντας γι'αυτό την ανάλογη στάση. Ας ελπίσουμε επίσης ότι έχουν κατά νου πως στόχος δεν είναι η νίκη, αλλά το έργο που θα τους επιτρέψει η νίκη να πραγματοποιήσουν. Έργο που θα μας κάνει υπερήφανους για την πατρίδα μας και για τους συμπατριώτες μας. 

Από συναισθήματα; Χαίρομαι με τη διαφαινόμενη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. Για πρώτη φορά στη ζωή μου θα πάρω από την πολιτική μια τέτοια χαρά. Ποτέ μου δεν είχα φανταστεί ότι κάποτε θα ψήφιζα ένα κόμμα που ως ένα σημείο και επί του παρόντος με εκφράζει, και ότι αυτό το κόμμα θα ήταν στο παρά ένα να σχηματίσει κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση της αριστεράς, που παρόλα τα κουσούρια της πιστεύω ότι θα το παλέψει για να προκύψει κάτι καλό για μας τα λαϊκά στρώματα, δίνοντας η ίδια το καλό παράδειγμα στα θέματα της συμπεριφοράς και των νοοτροπιών. Αλληλούια.  

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015 03:50
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Σχόλια   

0 # Ιγνατιάδης Θεολόγος 24-01-2015 20:55
Χειροποίητη γνώμη.
α) Οι περισσότεροι Έλληνες από το '80 και μετά, άλλος λίγο κι άλλος πιο πολύ, ΠΑΣΟΚ είμαστε, άσχετα του τι ψηφίζουμε. Οι λίγοι που δεν είναι, είναι απλωμένοι οριζόντια μες την κοινωνία και σε διάφορα ύψη. Συνειδητά και ασυνείδητα, εξ αιτίας αυτού που είναι και γίνονται διαρκώς, παλεύουν συνεχώς, όχι πρωτίστως γιατί θέλουν να μην είναι ΠΑΣΟΚ, αλλά γιατί έχουν διαφορετική σχέση με τη ζωή, με τον εαυτό τους, με τους άλλους και με τον τόπο. Δεν έχω καταλήξει αν αυτοί είναι η καλύτερη εκδοχή του τι μπορεί να είμαστε ως Έλληνες ή όχι.

β)Όπως όλα τα κόμματα έτσι και το ΠΑΣΟΚ κάποια στιγμή, εκεί γύρω στο 2005, εξάντλησε όλα τα αποθέματα ενέργειας που είχε. Τώρα πιστεύω ότι είμαστε σε μία φάση που η κοινωνία συνολικά δεν έχει καταλήξει αν θέλει να διακόψει τις σχέσεις της με το ΠΑΣΟΚ όλων μας και να πάει γι'άλλες πολιτείες ή αν θέλει να το αναβιώσει με αρκετούς κόκκινους κόκκους.

γ)Νομίζω ότι το πιο ενδιαφέρον ματς ανάμεσα σ'αυτές τις δύο κυρίαρχες τάσεις θα γίνει στο γήπεδο του ΣΥΡΙΖΑ. Το αποτέλεσμα είναι ανοιχτό και ως ένα μικρό βαθμό εξαρτάται και από εμάς, από την κοινωνία.

δ)Αυτές οι σκέψεις δεν είναι αποτέλεσμα ενός συνδυασμού ευφυίας και εντιμότητας. Θεωρώ ότι προκύπτουν από μια προσωπική διάθεση ν'αλλάξει η κοινωνία κι εμείς, ώστε οι περισσότεροι να έχουμε αρκετές ευκαιρίες για να χαιρόμαστε τη μία και μοναδική ζωή που μας έλαχε, μαχόμενοι να πάρει μέσα μας κεφάλι ο καλύτερος εν δυνάμει εαυτός μας. Το γεγονός ότι μήτρα των σκέψεων αυτών είναι μία καλοσυνάτη διάθεση, την καθιστά ως γνώμη εύκολη στην κριτική.
Παράθεση
+1 # ΒΑΚΗΣ 24-01-2015 11:41
Χαίρομαι που χαιρόσαστε που η αριστερά θα έλθει στην εξουσία αυτό που μου κάνει εντύπωση, γιατί, καθώς σας διαβάζω, και έξυπνοι και έντιμοι μου φαινόσαστε, είναι το εξής: την ΠΑΣΟΚίλα που μυρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν την οσφραίνεστε ή απλώς κλείνετε τις μύτες σας παρασυρμένοι από νεανικά όνειρα και ελπίδες; Πραγματικά εύχομαι να έχω άδικο και αυτή η ψευτιά που εγώ βλέπω να είναι ψεύτικη.
Παράθεση
0 # Οδυσσέας Κουντουπίδης 23-01-2015 09:40
Χαίρε Λάκη.Το ευχάριστο είναι ότι η πλατεία ήταν γεμάτη αλλά και με το νόημα που ΄χει κάτι απ' τις γιορτές.Γιατί μια γιορτή ήταν χθες Λάκη μου.Μια γιορτή που είχε και υποσχόμενα δώρα. Όχι σπουδαία. Τα αυτονόητα.(αυτό μου επεσήμανε η Αιμιλία στη συγκέντρωση, ότι αγωνιζόμαστε για τα αυτονόητα).Μια δουλειά, ένα πιάτο φαΐ, παιδεία, νοσοκομειακή περίθαλψη,αξιοπρέπεια,ισότητα, αλληλεγγύη.Με ανεκπλήρωτο ένα "θα 'θελα να 'σουνα εδώ" σε όλους όσους όλα τα παραπάνω είναι πολυτέλεια.Είχε και τον Ιορδάνη να φωνάζει venceremos με σφιγμένη γροθιά και τον Σπύρο να υπολογίζει με αγωνία τους συμμετέχοντες.Είχε και Μάλαμα είχε και Αγγελάκα. Σιγά μη κλάψω σιγά μη φοβηθώ!Είχε και Κατσιμίχηδες. Όμως σωστά επισημαίνεις από μια κληρωτίδα θα έβγαιναν καλύτερα αποτελέσματα. Ο Τσίπρας αφοσιωμένος στην ομιλία του δεν έπαιξε με τη νεολαία και με τα συνθήματα, δεν δημοκόπησε. Σε κάθε περίπτωση η χαρά ήταν εμφανής κι η ελπίδα παρούσα. Κυριακή κοντή γιορτή. Venceremos!
Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση