Ευχαριστώ για τις ευχές σας, μιας και σαν σήμερα γεννήθηκα πριν 73 χρόνια. Στις 16 λοιπόν, Μάη μήνα, από τότε που πρωτοεμφανίστηκε ο άνθρωπος  γεννήθηκαν σε όλον τον κόσμο εκατομμύρια ακόμα κοινοί θνητοί σαν εμένα, θνητοί, που πολλοί λιγότεροι θα έφτασαν τα 73 χρόνια.

Και μία από αυτές είναι η Μαρία Γκαετάνα Ανιέζι που επίσης γεννήθηκε στις 16 Μαΐου αλλά του 1718 στο Μιλάνο. Μαθηματικός και φιλόσοφος, που διακρίθηκε για τις εργασίες της στον διαφορικό λογισμό. Παιδί - θαύμα, η Μαρία Γκαετάνα γνώριζε από πολύ μικρή Λατινικά, Ελληνικά, Εβραϊκά και αρκετές άλλες γλώσσες. Σε ηλικία μόλις εννέα ετών δημοσίευσε στα λατινικά την πραγματεία της για την παροχή ανώτερης εκπαίδευσης στις γυναίκες.  Η Μαρία Γκαετάνα Ανιέζι υπήρξε η πρώτη γυναίκα στον κόσμο που το 1750 κατέλαβε έδρα μαθηματικών σε πανεπιστήμιο και πιο συγκεκριμένα σ'αυτό της Μπολόνιας. Η πιο γνωστή εργασία της στον χώρο των μαθηματικών είναι οι «Αναλυτικές Εισηγήσεις προς χρήση της ιταλικής νεολαίας» (Instituzioni analitiche ad uso della gioventu italiana), που εκδόθηκε το 1748 και αφορούσε τον διαφορικό λογισμό και ειδικότερα τις εφαπτόμενες καμπυλών. Στο βιβλίο αυτό, που ήταν αφιερωμένο στην αυτοκράτειρα της Αυστρίας Μαρία Θηρεσία (το Μιλάνο ήταν στην επικράτειά της εκείνα τα χρόνια), περιλαμβάνεται και μία ανάλυση της καμπύλης, που πήρε το όνομά της. Η Μαρία Γκαετάνα Ανιέζι πέθανε στις 9 Ιανουαρίου του 1799, σε ηλικία 80 ετών.

Και τέλος, στις 16 Μαΐου του 1953 την ημέρα που αντίκρυσα το φως, ο Τσιγγάνικης καταγωγής Βέλγος κιθαρίστας της τζαζ Τζάνγκο Ράινχαρτ χανόνταν για πάντα στο αιώνιο σκοτάδι. Έργα του είχα ακούσει πριν χρόνια και μου άρεσαν. Ο Τζάνγκο Ράινχαρτ, που γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1910 στο Λιμπερσί της Βαλονίας, θεωρείται ο κορυφαίος μουσικός που ανέδειξε η προπολεμική ευρωπαϊκή σκηνή της τζαζ. Αυτοδίδακτος κιθαρίστας, έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Γαλλία και ήταν ο μόνος που το παίξιμό του μπορούσε να αναμετρηθεί με εκείνο των καλύτερων Αμερικανών του είδους.

Το 1927 παντρεύτηκε την Μπέλα Μάγιερ, ένα κορίτσι από τον τσιγγάνικο καταυλισμό, όπου ζούσε. Προτού χωρίσουν το 1929 απέκτησαν ένα γιο του, τον Λουσόν Ράινχαρτ (1929-1992), που ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του. Ο Τζάνγκο είχε ήδη αρχίσει να γίνεται γνωστός στους μουσικούς κύκλους, όταν μια φωτιά στην σκηνή του, στις 2 Νοεμβρίου 1928, παρ’ολίγο να του κοστίσει την ζωή. Έπαθε εγκαύματα σε μεγάλο μέρος του σώματός και οι γιατροί αναγκάστηκαν να του κόψουν δύο δάχτυλα του αριστερού του χεριού, ενώ χάρη στην επιμονή διέσωσε το ένα πόδι του.

Πολλοί πίστεψαν ότι η πολλά υποσχόμενη καριέρα του είχε καταστραφεί. Αυτός δεν το έβαλε κάτω και τα επόμενα χρόνια ανέπτυξε μια τεχνική που τον κατέστησε αντικείμενο θαυμασμού όχι μόνο από τους ομοτέχνους της εποχής του, αλλά και από αυτούς του σήμερα. Έπαιζε κιθάρα με ανορθόδοξους δαχτυλισμούς και η ικανότητά του να σκαρώνει μελωδίες υλοποιήθηκε με τη ιδιορρυθμία του παιξίματός του.

Το 1934, μαζί με τον βιολονίστα Στεφάν Γραπελί σχημάτισαν το περίφημο συγκρότημα «Quintette du Hot Club de France», που διατηρήθηκε έως το 1948. Ήταν το πρώτο συγκρότημα της τζαζ με βασικό σολιστικό όργανο την κιθάρα. Από τις συνθέσεις του Ράινχαρτ, που ξεπερνούν τις εκατό, ξεχωρίζουν τα κομμάτια « youtu.be/ « Minor Swing» », « youtu.be/ Daphne - Django Reinhardt  », « youtu.be/ Belleville (1946) », « youtu.be/ Djangology », « youtu.be/ Swing '42 » και «  youtu.be/ Nuages - Paris, 13.12.1940 ». Μια ηχογράφηση που έμεινε ιστορική ήταν η διασκευή σε σουίνγκ του πρώτου μέρους του κοντσέρτου για δύο βιολιά του Μπαχ με τίτλο «  youtu.be/ Improvisation sur le 1er mouvement du concerto en ré mineur de J S Bach »

Κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και με δεδομένο ότι οι τσιγγάνοι είχαν στιγματιστεί και η τζαζ ήταν απαγορευμένη από τους Ναζί ως «εκφυλισμένη τέχνη», ο Ράινχαρτ πέρασε δύσκολα χρόνια στην κατεχόμενη Γαλλία και την Γαλλία του Βισύ και απέφυγε την σύλληψη χάρη σε ένα γερμανό αξιωματικό, λάτρη της τζαζ. Το 1943 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά την Σοφί Ζίγκλερ με την οποία απέκτησε ένα γιο, τον Μπαμπίκ Ράινχαρτ (1944-2001), που ακολούθησε, όπως και ο ετεροθαλής αδελφός του τα βήματα του πατέρα του.

Στο μεγαλύτερο μέρος τής σταδιοδρομίας του, ο Ράινχαρτ υπηρέτησε το στιλ του σουίνγκ. Η πιο σημαντική του ίσως συμβολή στην τζαζ ήταν η εισαγωγή διαφόρων σόλο που βασίζονταν στον μελωδικό αυτοσχεδιασμό, σε μια εποχή που οι κιθαριστές έπαιζαν συνήθως συγχορδιακά σόλο. Οι αμίμητοι αυτοσχεδιασμοί του, ιδιαίτερα εκείνοι σε αργό τέμπο, αποτελούσαν συχνά ένα παράξενο, αλλά γοητευτικό μίγμα στοιχείων τσιγγάνικης μουσικής και τζαζ. 

Δώρο  youtu.be/ The Best of Django Reinhardt, 17 μουσικές