Τρίτη, 14 Απριλίου 2026 12:06

Σιμόν ντε Μποβουάρ (Παρίσι, Ιανουάριος 1908 - 14 Απριλίου 1986), από τη Stavroula Papaspirou, στο fb

Επιλέγουσα ή Συντάκτρια 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)
fab10Το καλοκαίρι του 1947, δύο χρόνια πριν εκδοθεί το πολύκροτο «Δεύτερο φύλο», η Σιμόν ντε Μποβουάρ, αιώνια σύντροφος του Σαρτρ, αλλά ήδη κεραυνοβολημένη από έρωτα για τον συγγραφέα Νέλσον Αλγκριν, συστηνόταν στον αμερικανό εραστή της με μια ειλικρίνεια που, σύμφωνα με τη βιογράφο της Ιγκέτ Μπουσαρντό (βλ. Σιμόν ντε Μποβουάρ", εκδ. Κίχλη ), σε όλο το υπόλοιπο έργο της διαπιστώνεται μόνο σε λανθάνουσα μορφή.
 
«Η ζωή μου, ξέρετε, δεν είναι ανέφελη, αν και υπήρξα πάντοτε πολύ ευτυχισμένη, ίσως επειδή θέλω τόσο πολύ να είμαι ευτυχισμένη» του εξομολογούνταν σ' επιστολή της. «Αγαπάω με πάθος τη ζωή, απεχθάνομαι την ιδέα ότι θα πεθάνω.
Είμαι επίσης τρομερά άπληστη, τα θέλω όλα από τη ζωή, να είμαι γυναίκα αλλά και άντρας, να έχω πολλούς φίλους αλλά και μοναξιά, να δουλεύω απίστευτα πολύ, να γράφω καλά βιβλία, αλλά και να ταξιδεύω, να διασκεδάζω, να είμαι εγωίστρια αλλά και μεγαλόψυχη. Δεν είναι, βλέπετε, εύκολο να έχω όλα αυτά που θέλω. Ωστόσο, όταν δεν το κατορθώνω, γίνομαι έξαλλη από θυμό».
Η περίπλοκη και δυναμική αυτή γυναίκα, η «καθωσπρέπει κόρη» που έμελλε να σαρώσει όλα τα ταμπού της αστικής ανατροφής της, η πρωτοπόρος του φεμινιστικού κινήματος που από τα δεκαπέντε της ονειρευόταν να γίνει διάσημη συγγραφέας, ήταν κάτι πολύ παραπάνω από το ήμισυ ενός θρυλικού ζευγαριού. Παθιασμένη με το γράψιμο αλλά και με την τέχνη, τους ανθρώπους, τη φύση, οργανωτική σε ψυχαναγκαστικό βαθμό, αμφισεξουαλική χωρίς ενοχές, γενναιόδωρη αλλά και αυστηρή, η Μποβουάρ ήταν πάνω απ' όλα η γυναίκα που άνοιξε δρόμους στις ομόφυλές της για την οικονομική και σεξουαλική τους χειραφέτηση. Πέθανε σαν σήμερα το 1986.
Διαβάστηκε 189 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 14 Απριλίου 2026 15:49

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση