ΦωτεινόΣέπιαΣκοτεινόΜεγέθυνση (+)Σμίκρυνση (-)Χωρίς σχόλιαΜε σχόλιαΠιο στενόΠιο φαρδύ
Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2026 12:08

Χαλεποί καιροί....ως προς εμάς, το ζητούμενο είναι να μη διαλυθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως επιδιώκουν ΗΠΑ και Ρωσία, του Δημήτρη Ψυχογιού + ένα σταγονίσιο σχόλιο

Επιλέγων ή Συντάκτης 
fba41Το 2026 ξεκίνησε άσχημα και όλα δείχνουν πως θα συνεχίσει ακόμα χειρότερα. Η κυβέρνηση Τραμπ είναι αποφασισμένη να αποσπάσει όλον τον πλούτο και την ισχύ που της επιτρέπουν ο σημερινός πλούτος και η ισχύς που διαχειρίζεται ώστε να γίνει ακόμα πλουσιότερη και ισχυρότερη.
 
Έχει πετύχει μεγάλες διεθνείς νίκες: έδιωξε την Κίνα από τον Παναμά, κατέστρεψε την πυρηνική απειλή του Ιράν, επέβαλε τον έλεγχό της στη Βενεζουέλα, καταστρέφει την Ευρώπη μέσω του Πούτιν. Και εσωτερικές: οι δασμοί του Τραμπ δεν έχουν επηρεάσει αρνητικά την οικονομία, οι μεταναστευτικές ροές μειώθηκαν σημαντικά, η πολιτική απελάσεων εντάθηκε, τα χρηματιστήρια ανθούν (και παγκοσμίως).
 
Ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκει συμμάχους, παντού: στη Βενεζουέλα έχουμε το μοναδικό στην ιστορία παράδειγμα καθεστώς να παραδίδει τον ηγέτη του στον επιτιθέμενο για να διασωθεί το ίδιο. Δεν θα δυσκολευτεί, νομίζω, να βρει κάποιους στη Γροιλανδία που θα προτιμούν να εξαρτώνται από τις ΗΠΑ και όχι από τη Δανία, για να υποδεχθούν πανηγυρικά τους πεζοναύτες.
Ούτε βεβαίως θα κάνει πόλεμο η Δανία για να κρατήσει τη Γροιλανδία, όπως δεν αντιστάθηκε και το 1940 στην επίθεση του Χίτλερ. Ο τελευταίος πόλεμος που ενεπλάκη η σκανδιναβική χώρα ήταν το 1864 και συνετρίβη από την Πρωσία. Έκτοτε ζει ειρηνικά και ακμάζει πολιτιστικά και οικονομικά.
 
Η διαφορά του Ντόναλντ Τραμπ σε σχέση με παλαιότερους που επέβαλαν με τη βία την ισχύ τους –όπως οι διάσημοι Ευρωπαίοι δικτάτορες Χίτλερ, Μουσολίνι, Στάλιν, Φράνκο, κτλ– είναι πως προέρχεται από τον επιχειρηματικό κόσμο και όχι από τον πολιτικό. Η μεγιστοποίηση του πλούτου είναι έλλογη διαδικασία, απαιτεί λογικές win-win, δεν είναι zero sum game όπως η πολιτική ισχύος. Άρα ο πρόεδρος θα δοκιμάζει συνεχώς τα όρια του και δεν θα φθάσει, ας ελπίσουμε, σε μείζονες στρατιωτικές συγκρούσεις.
Είναι το μόνο που ίσως εξασφαλίσει ειρήνη – δεν υπάρχει Ύβρις να τον τιμωρήσει, αφού δεν υπάρχουν πια θεοί να επιβάλουν τιμωρία.
 
Ως προς εμάς, το ζητούμενο είναι να μη διαλυθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως επιδιώκουν ΗΠΑ και Ρωσία. Το παράδειγμα της Βενεζουέλας δείχνει πως θα υπάρξουν ηγεσίες διατεθειμένες να τις βοηθήσουν να το πετύχουν, προκειμένου οι ίδιες να εξασφαλίσουν εξουσία σε εθνικά κράτη. Όσοι αντιστέκονται στην ομοσπονδιοποίηση της Ευρώπης –και το ελληνικό πολιτικό προσωπικό, μεταξύ αυτών– αντικειμενικά συμπράττουν στη διάλυση της Ένωσης.
 
Για τη χώρα μας ειδικότερα, περιφερειακά ελληνικά και αμερικανικά συμφέροντα ίσως προσπαθήσουν να διώξουν την Cosco από τον Πειραιά. Το δημόσιο συμφέρον επιβάλλει να μείνει. Αλλά είναι αμφίβολο, όσοι το υπερασπίζονται, αν διαθέτουν την ισχύ να το επιτύχουν.
Χαλεποί καιροί, --Εφήμερα, Τα Νέα, 9/1/26
 
Σ.Δ. Υποθέτω πως θα υπάρχουν αρκετοί συνέλληνες που θα πιστεύουν όπως κι εγώ πως στην εποχή αυτή η Ε.Ε, ακόμα και τώρα που είναι στα χειρότερά της, είναι η καλύτερη επιλογή που μπορεί να βοηθήσει την Ελλάδα να ξεφύγει από τις τελευταίες θέσεις που βρίσκεται εδώ και χρόνια σ'αυτήν την Ένωση και να αρχίζει με το παράδειγμά της να μεταμορφώνεται σε ένα κράτος ικανό να διαφυλάξει τα σύνορά του, σε μία χώρα και που θα συμβάλει ουσιαστικά στο να παίζουν σημαντικό ρόλο οι πολίτες της στο όσοι περισσότεροι γίνεται να έχουν μία ζωή που από κάθε άποψη θα είναι σημαντικά και ουσιαστικά καλύτερη απ'αυτήν που έχουν χρόνια τώρα, δίχως φυσικά να πουλήσουν γι'αυτό την ψυχή τους. Και είναι σημαντικό αυτό της "ψυχής", γιατί αν και συχνά βρίσκω τον εαυτό μου σε έργα και πράξεις που έχουν ευρωπαϊκή υπογραφή (παρεμπιπτόντως και αμερικάνικη) δεν θυμάμαι να έχω αισθανθεί μια κάποια ζεστασιά τις λίγες εκείνες φορές που έχω συναναστραφεί ανθρώπους από τις χώρες της Ε.Ε. Αυτός είναι ο λόγος που επέλεξα να αναρτήσω αυτό το άρθρο που υποστηρίζει την Ε.Ε και την μετεξέλιξή της σε ομοσπονδία για το σημαντικό ρόλο που εν δυνάμει μπορεί να παίξει ανάμεσα στον τριπολικό κόσμο των αυταρχικών καθεστώτων Η.Π.Α και Ρωσίας και της ολοκληρωτικής Κίνας, όσον αφορά όχι μόνο στην δίκαια ευημερία των κατοίκων της αλλά και σε όλες εκείνες τις σημαντικές επιλογές που διαμορφώνουν μια αναπτυγμένη ελεύθερη, δημοκρατική και πολιτισμική κοινότητα που επιμένει στο διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα και των αγώνων.   
Κατηγορία Σχόλια - Αναλύσεις
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Τελευταία άρθρα από τον/την Λάκης Ιγνατιάδης

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Κάποια λόγια, από καρδιάς πιο πολύ, υπέρ των γενναίων ανδρών και γυναικών του Ιράν που μάχονται να ρίξουν το ανελεύθερο καθεστώς των Αγιατολάχ Ορισμένα βασικά πράγματα για την συμφωνία ΕΕ – Mercosur, του Angelos Tsekeris, από το fb »

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

επιστροφή στην κορυφή