Ο Μαμντάνι μάθαμε ότι τελικά νίκησε με ποσοστό 50,6% τον πρώην κυβερνήτη της πολιτείας της Νέας Υόρκης Άντριου Κουόμο (41,6%), ο οποίος συμμετείχε ως ανεξάρτητος μετά την ήττα του στις προκριματικές εκλογές του Δημοκρατικού κόμματος που εκτός από ένα σεβαστό μέρος των δημοκρατικών υποστηρίχτηκε και εμμέσως από τον Τραμπ και από τον ρεπουμπλικάνο Κέρτις Σίλβα (7.1%) . 

Η χαρά μου φαντάζομαι ότι θα γίνει πιο μεγάλη αν όντως θα προσπαθήσει σοβαρά και με συγκεκριμένα σχέδια και με ανθρώπους γύρω του ικανούς που θα πιστεύουν σε αυτά που έχουν υποσχεθεί να πραγματοποιήσουν, αυτά που πρόκρινε ο συνδυασμός του ως τα πιο σημαντικά μέτρα προς όφελος των πολλών και των από "κάτω", κάτι περίπου σαν κι εμένα δηλαδή, των γύρων μου φίλων, των γνωστών και τον κόσμο που συναντώ στην περιοχή μου. Μιλάμε για πράματα δηλαδή, που όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ που διάβασα, θα βοηθήσουν στην καθημερινή ζωή τον πολύ τον κόσμο που ζει αρκετά έως πολύ στριμωγμένος σ'αυτήν την πόλη των 8,5 εκ. κατοίκων.

Οι στάχτες από τις φωτιές των αριστερών ανθρώπων που νοιώθαμε κοντά μας και τους υποστηρίζαμε σε διάφορες φάσεις ης ζωής μας είναι απ' το ότι στο τέλος καήκαμε από τα αποτελέσματα των ενεργειών τους κάθε φορά που κέρδιζαν σε εκλογικές αναμετρήσεις και σε διάφορους αγώνες, ναι κατά βάση των αδύναμων και των αδικημένων εναντίον των δυνατών. Ναι, αυτό πάνω κάτω εισέπραττα από τους παντός τύπου αγώνες σ'αυτόν τον πλανήτη και όχι μόνο στην τοπική αυτοιδιοίκηση. Έτσι σχεδόν πάντα εκτιμώ ότι τα αποτελέσματα της όποιας διαχείρισής τους και επανάστασής τους ας πούμε, θα είναι πενιχρά, τουλάχιστον σε σχέση με τα όσα υπόσχονται κάθε φορά. Δεν μπορούν άραγε; Δεν το επιτρέπουν οι απέναντι εχθρικές δυνάμεις που αισθάνονται να απειλούνται τα από κάθε άποψη υλικά και άυλα συμφέροντά τους; Το καθεστώς έχει πολλές αντοχές και δικλείδες ασφαλείας; Και άλλες αιτίες; Αν πάντως ξαναεκλεγεί ο Μαμντάνι, που το εύχομαι, ειλικρινά θα ξαφνιαστώ, ευχάριστα εννοείται.

Μπορεί τα αποτελέσματα για όσο έχουν την εξουσία να'ναι κάπως καλύτερα για αρκετούς από τους από κάτω και πιο ουσιαστικά σε πολλά σημεία σε σχέση με όσα κάνουν ή δεν κάνουν τα αντίπαλα κόμματα, αλλά παίζει η κρίσιμη ερώτηση γιατί οι αριστερόστροφοι σπανίως ικανοποιούν τους ψηφοφόρους τους τόσο όσο προσδοκούσαν και επιπλέον γιατί δεν καταφέρνουν να κάνουν τις λύσεις που εφαρμόζουν και γίνονται αποδεκτές από τον αμφίθυμο κόσμο να αντέχουν μέσα στο χρόνο στις περίπλοκες κοινωνίες μας όπου ασκούν την πολιτική τους;

Ναι, είναι κάποια από τα ερωτήματα που με απασχολούν κατά καιρούς κι εμένα και άλλους που νοιάζονται για τα κοινά και ικανοποιητικές απαντήσεις/λύσεις δεν έχουμε καταφέρει να δώσουμε. Την αγωνία πάντως την έχω μιας και δεν είμαι  καθόλου βέβαιος ότι θα τα καταφέρουν καλύτερα οι νεότεροι απέναντι στα καινούργια προβλήματα σε ένα συνδυασμό με τα παλιά που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν, αν και το εύχομαι. Προφανώς απο καρδιάς εύχομαι καλή επιτυχία και στον Μαμαντάνι και των δικών του ανθρώπων μιας και η όποια δική τους επιτυχία στη Νέα Υόρκη με ένα τρόπο θα ενθαρρύνει και τους αγωνιστές όπου γης και πατρίς και θα φυσήξει στα πανιά παρόμοιων προσπαθειών που γίνονται και θα ξαναγίνονται σε πολλά αδικημένα μέρη του κόσμου. 

 Και κάποια ακόμα στοιχεία της Νέας Υόρκης που βοηθούν να πάρουμε μία ιδέα για την πόλη πέρα από αυτά που μαθαίνουμε από τις ταινίες.

Οι πέντε δήμοι του Μπρούκλιν, Κουίνς, Μανχάταν, Μπρονξ και Στάτεν Άιλαντ ενοποιήθηκαν σε μία ενιαία πόλη το 1898 και αποτέλεσαν το δήμο της Νέας Υόρκης. Σήμερα ο καθένας από αυτούς είναι μια κομητεία της πολιτείας της Νέας Υόρκης.

 Στη Νέα Υόρκη ομιλούνται πάνω από 800 γλώσσες κάνοντάς την πιο γλωσσικά ποικιλόμορφη πόλη του κόσμου.

Στη Νέα Υόρκη ζουν πάνω από 750.000 μουσουλμάνοι που σε ποσοστό είναι το 9% του πληθυσμού της, ενώ στην ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή της Νέας Υόρκης ζουν περίπου 1,5 εκατομμύρια μουσουλμάνοι. 

Τα τελευταία χρόνια η Νέα Υόρκη δέχεται ετησίως γύρω στα 64εκ. επισκέπτες. 

Η μητροπολιτική περιοχή της Νέας Υόρκης έχει πληθυσμό 20, 1 εκ. κατοίκους και περιλαμβάνει την πόλη της Νέας Υόρκης και τις γύρω περιοχές της στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, καθώς και μέρη του Νιου Τζέρσεϊ και του Κονέκτικατ. 

Η μητροπολιτική περιοχή της Νέας Υόρκης διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες οικονομίες στον κόσμο με ακαθάριστο μητροπολιτικό προϊόν (GMP) άνω των 2,16 τρισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ το 2022 (ΑΕΠ Ελλάδας 201, 4 δισ. δολάρια το 2024).

 Πατώντας  lifo.gr/ Νίκησε η κοινότητα, έχασε η αλαζονεία του ιδιοκτήτη θα εμφανιστεί το καλό για μένα άρθρο του Νικόλα Σεβαστάκη, που αρχίζει ως εξής:

ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ εύκολο το έργο του νέου δημάρχου της Νέας Υόρκης. Ήρθε σαν ενσάρκωση και φανέρωση μιας νέας αντίληψης για την πόλη, για τους λησμονημένους/-ες και τα γενναιόδωρα δημοκρατικά συναισθήματα. Έχει από την πρώτη στιγμή –και τώρα περισσότερο– «απέναντί του» τον ίδιο τον Αμερικανό Πρόεδρο και έναν ποικιλώνυμο θίασο συντηρητικών συμφερόντων: δεινοσαυρικούς Δημοκράτες, κόσμο πρόθυμο να πιστέψει σε έναν μουσουλμανικό ή σοσιαλιστικό κίνδυνο, τα ερείσματα και τις τρικλοποδιές των δισεκατομμυριούχων ολιγαρχών. Τεράστιες ιδιοτέλειες και δυσθεώρητες εμμονές που αφορούν, άλλωστε, την πιο πλούσια καπιταλιστική μητρόπολη των ΗΠΑ. Παίζονται πολλά και ο νέος δήμαρχος θα κινηθεί σε περιβάλλοντα άπειρων παγίδων.