(Το κάνουν κι άλλοι δημοσιογράφοι αλλά αυτήν τη στιγμή την επίθεση δέχεται το συγκεκριμένο μέσο, γι αυτό δεν θα τους αναφέρω, μην έχουμε σκηνές ζηλοτυπίας, παρακαλώ). Δεν τους νοιάζουν τα παρτιζ κι οι κοινωνικές σχέσεις, κάνουν δικά τους καλύτερα. Κι αν δεν ήταν τόσο «εμμονικοί» δεν θα είχε αποκαλυφθεί η υπόθεση των υποκλοπών, ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών. 

Αυτός που αισθάνεται ότι βάλλεται άδικα από τα ρεπορτάζ τους, θα πάρει τηλέφωνο, θα στείλει επιστολή, θα διαμαρτυρηθεί. Ολα αυτά είναι θεμιτά. Ενίοτε θα καταφύγει σε SLAPP, ακόμη κι αυτό έχει καταντήσει να είναι πιο «καθαρό» σε σχέση με αυτό που παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες με αφορμή το ντιλ Credia-HSBC Μαλτας: ένα δυσωδη, μαφιόζικο πόλεμο με συντονισμένα ανυπόγραφα δημοσιεύματα που καταγγέλλουν υπόγεια συμφέροντα, εμπλέκουν πεθερούς και εκτοξεύουν απειλές. (Εδώ το κοντεξτ*, δεν θέλω να αναπαράγω ιστοσελίδες που επιβιώνουν από εκβιασμούς). 

Υπάρχει μια ακόμη σκιά που πλανάται ως καταγγελία κι η οποία επαναλαμβάνεται με κάθε αφορμή. Ότι δρουν αντεθνικά. «Γιατί απευθύνθηκαν στις εποπτικές αρχές της Μαλτας;». Το είδαμε και στις υποκλοπές και στα Τεμπη και στο μεταναστευτικό-ΜΚΟ: όσοι θέλουν έρευνα και θέτουν ερωτηματικά παίζουν το παιχνίδι εχθρικών δυνάμεων-ξένων συμφερόντων, είναι χρήσιμοι ηλίθιοι της Τουρκίας ή απλώς πράκτορες. Η επίκληση του εθνικού συμφέροντος είναι το αέναο mantra για να σταματήσουν οι ενοχλητικές απορίες. 

Η αλληλεγγύη και συμπαράσταση προς τους δημοσιογράφους-στόχους των επιθέσεων είναι δεδομένη. Btw εκτός από τον Τάσο, κανείς τους δεν είναι φίλος μου. Είναι κάτι παραπάνω: έμπνευση κι ελπίδα για τη δουλειά μου που εξακολουθώ να αγαπώ.

insidestory.gr/Ποια είναι η εταιρεία που στεγάζει κεντρικά πρόσωπα του μηχανισμού προπαγάνδας της ΝΔ