Τετάρτη, 08 Ιανουαρίου 2014 04:40

Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Αβραάμ εγέννησε τον Ισαάκ, Ισαάκ δε εγέννησε τον Ιακώβ, Ιακώβ δε εγέννησε τον Ιούδαν και τους αδελφούς αυτού, Ιούδας δε εγέννησε τον Βαγγέλη Διαμαντόπουλο, ο οποίος με το παρατσούκλι παπά-σούρας εγέννησε την Μαρία Αντωνίου, την οποία μετέπειτα μετάλαβε από το γουδί που είχε για δισκοπότηρο. Αντωνίου δε, εγέννησε τον Ευαγγελάτο,

 

 

ο οποίος με πίστη και δικαιώματα Αγίου αφόρισε την Αντωνίου,  η οποία ταραχθείσα από τον αφορισμό, απαρνήθηκε την μετάληψη πριν αλέκτορα φωνήσαι, τρις. Ευαγγελάτος δε εγέννησε τον Άνθιμο μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, που ζήτησε τη διαγραφή  του Διαμαντόπουλου. Άνθιμος δε εγέννησε τον μητροπολίτη Καστοριάς Σεραφείμ, που τσαντίστηκε. Σεραφείμ δε, εγέννησε τον μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης Παύλο (αυτόν τον αναφέρω με μεγάλη λύπη και στεναχώρια, περίμενα ότι μετά τη θέση που πήρε για την Χρυσή Αυγή πως ήταν κάτι ξεχωριστό). Παύλος δε εγέννησε τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο που καταδίκασε το γεγονός. Ιερώνυμος δε, εγέννησε τον τοπικό Δήμο του Άργους Ορεστικού, που χαρακτήρισε τη χειροτόνηση του Διαμαντόπουλου ανίερη. Όλοι μαζί δε, εγέννησαν το ΣΥ.ΡΙΖ.Α ο οποίος δια του συντονιστή θρησκευμάτων του κόμματος Μάκη Λυκόπουλο, κράτησε αποστάσεις από τον παπά - σούρα. Περιμένω με αγωνία αν αργά ή γρήγορα θα κάνει και το χατίρι του Άνθιμου.

Πάσαι ούν  αι γενεαί από τον Αβραάμ μέχρι τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α  γενεαί  δεκατέσσαρες.

Βαγγέλης Διαμαντόπουλος. Πώς την είδε τώρα αυτό το παιδί που χωρίς να έχει το ταλέντο του Λαζόπουλου, την αναίδεια του Πανούση, την τρέλα των "Ράδιο Αρβύλα", πήγε να το παίξει διασκεδαστής και σατυρικός σ' ένα πρωτοχρονιάτικο καρναβάλι, ένας θεός το ξέρει. Εκεί που την πάτησε όμως, είναι ότι έπαιξε με τα ιερά και τα όσια της εκκλησίας - κάτι που όμως είναι η ουσία των καρναβαλιών, όπου ο λαϊκός κόσμος μέσω αυτών σατυρίζει όλες τις εξουσίες - κι εκεί έγινε ο κακός χαμός.

Ένα κακέκτυπο σάτιρας ήταν αυτό με τον παπά - σούρα, χωρίς καμιά πρωτοτυπία, χωρίς καμία έμπνευση, χωρίς ίχνος χιούμορ, που έπρεπε να κριθεί μόνο καλλιτεχνικά, και όμως έγινε μέγα θρησκευτικό θέμα.

Και τον πέρασαν γενεές δεκατέσσερις. Πάσαι αι γενεαί δεκατέσσαρες.

Και καλά όλοι οι άλλοι κάπου είχαν να ακουμπήσουν, κάποια συμφέροντα τους εθίγησαν. Ο Αβραάμ μπορεί να φοβήθηκε μην πάρει πίσω την υπόσχεση, που του έδωσε ο θεός να κάνει αυτόν και το λαό του να τον τιμούν όλες οι φυλές της γης. Οι δημοσιογράφοι βρήκαν την ευκαιρία να κάνουν τους Εισαγγελείς και να μεγαλώσουν την θεαματικότητα τους την ματαιοδοξία και τα έσοδά τους. Άλλωστε: Ο αναμάρτητος υμών πρώτος τον λίθον βαλέτω. Οι μητροπολίτες. Ε, καλά ξέρετε τώρα. Μοναδική ευκαιρία να πατσίσουν Βατοπέδια, ροζ σκάνδαλα, λοβιτούρες και δεν συμμαζεύεται.

Αλλά και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α;

Πόσο στοιχίζει τάχα μου η εξουσία; Και πώς να την αντέξεις όταν πάει να γίνει πανάκριβη;

Είναι έτοιμος άραγε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α να κυβερνήσει;  Μάλλον είναι.

Γιατί:

Έχει αρχίσει για ψύλλου πήδημα και για το οποιοδήποτε πολιτικό κόστος να κρατάει αποστάσεις από το αυτονόητο! Και είναι έτοιμος να ικανοποιήσει κάθε είδους κατεστημένο. Οπότε: Ζήτω που καήκαμε!

Δεν θέλω να φανταστώ πως κινδυνεύουν για χάρη της εξουσίας πανηγύρια, καρναβάλια και Απόκριες!

 

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 05 Μαρτίου 2014 19:42
Οδυσσέας

Οδυσσέας

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση