Με αυτά σαν εισαγωγή ας υποθέσουμε τώρα ότι κατέστρεφα έστω κι ένα έκθεμα στην Εθνική Πινακοθήκη όλων των φορολογουμένων πολιτών, ή σε κάποιο άλλο Δημόσιο Μουσείο.
Τότε δε θα έπρεπε το υπουργείο Πολιτισμού και της Εθνικής Πινακοθήκης μέσω των νομικών τους να μου έκαναν αγωγή; Ή, ο ίδιος ο ζωγράφος; Και όχι μόνο αυτό, το σωστό δεν είναι η Εθνική Πινακοθήκη να μου ζητήσει την αποζημίωση που δικαιούται για τις φθορές και την δυσφήμηση που προκάλεσα; Όπως επίσης, τόσο η ασφαλιστική εταιρεία όσο και ο ζωγράφος δε θα ήταν σωστό να απαιτήσουν να πληρώσω την χρηματική ποινή για ψυχική οδύνη και αποζημίωση για την καταστροφή των έργων;
Είμαι βέβαιος ότι όλα αυτά θα γινόντουσαν και όσο και να με στεναχωρούσε θα το θεωρούσα δίκαιο. Κι αυτό γιατί πιστεύω ότι αυτή εις το βάθος αντιδημοκρατική πράξη της καταστροφής έργων πέρα από όλα τα άλλα καλλιεργεί σε πρώτο βήμα ένα κλίμα για βίαιες πράξεις και εναντίον των καλλιτεχνών που τα δημιούργησαν, και αυτό είναι κάτι που δεν μου ταιριάζει καθόλου. Αναρωτιέμαι πάντως, αν όντως ισχύει η συνταγματική αρχή της ισότητας των πολιτών στην πράξη, και στην περίπτωση που τελικά δεν γίνουν οι αγωγές και η απαίτηση για αποζημιώσεις στον βουλευτή της "Νίκης" Ν. Παπαδόπουλου, γιατί άραγε δε θα τις κάνουν οι αρμόδιοι;
Κι ένα τελευταίο. Δεν μου έκανε εντύπωση που ούτε ο δήμαρχος Κερατσινίου Δραπετσώνας, ούτε το Δ.Σ του δήμου, ούτε οι δημοτικές παρατάξεις δεν έχουν πει κάτι γι'αυτό το θέμα, που όπως και να το δούμε δεν μπορούμε να το θεωρήσουμε κάτι ασήμαντο, σε μια εποχή μάλιστα που απειλούνται ελευθερίες και δικαιώματα. Και δεν μου έκανε εντύπωση γιατί σε θέματα που η ζυγαριά των ψηφοφόρων τους δεν κλείνει προς μια μεριά τότε άλλα λόγια ν'αγαπιόμαστε. Την ίδια στάση είχαν κρατήσει, και τσιμουδιά δεν έβγαλαν στην περίπτωση με τον εμβολιασμό για τον covid 19, ή με την εισβολή της Ρωσίας στην ανεξάρτητη και ελεύθερη Ουκρανία.
Επί του τυπογραφείου: α) Η Ιερά Σύνοδος τα έβαλε με την Εθνική Πινακοθήκη για το ότι επέλεξε να εκθέσει τα συγκεκριμένα έργα του Κατσαδιώτη. Για τον Ν.Παπαδόπουλο πάντως ούτε κιχ δεν έβγαλε. Και γιατί να βγάλει άλλωστε αφού εκούσια δουλεύει υπέρ της αρνητικής στάσης που έχει για πολλές από τις κατακτημένες ελευθερίες της κοινωνίας και των πολιτών.
β) Όσο για την Εθνική Πινακοθήκη μέχρι στιγμής δεν έχει ξανανεβάσει την συγκεκριμένη έκθεση. Για το λόγο αυτό γίνεται σήμερα Τετάρτη το απόγευμα έξω από την Πινακοθήκη συγκέντρωση υπέρ της Ελευθερίας της Τέχνης. Νοερά είμαι μαζί τους.
Και τρία σχόλια που έγιναν στο άρθρο στη σελίδα Κερατσίνι Δραπετσώνα, η πόλη μας ανήκει.
Μαρίνος Κρητικός
Στην εποχή της πολιτικής ορθότητας, όπου ένας stand up κωμικός τρώει για πλακα cancel αν σατιρίσει κάποιο τζιζ θέμα της εποχης (ομοφυλοφιλία, παχυσαρκία κτλ κτλ) αλλά επιτρέπεται η σατιρα με τη μορφή της βλασφημιας από τον καθε "καλλιτεχνακο" που θελει απλά να προκαλέσει για να ακουστεί, πρέπει να συμφωνήσουμε αν τελικά επιτρέπονται όλα στην τέχνη ή αν επιτρέπονται όλα στην τέχνη, αρκεί να ειμαστε με τους "αλλους" και να σατιριζουμε ο,τι μας παίρνει και μας συμφέρει. Ή τουλάχιστον, σαν κράτος πρέπει να προσέχουμε τι ανεβάζουμε κι εκθέτουμε σε "επισημους" χώρους. Απαράδεκτο να είναι ΣΤΗΝ εθνική πινακοθήκη κάτι τέτοιο. Σε μια ιδιωτική έκθεση του καθενός να το δεχτώ, ας κάνει καθένας το κομμάτι του. Όχι όμως σε τέτοιον χώρο. Στο εξωτερικό κάτι τέτοιο δε θα συνέβαινε, μην αναφέρω καν μουσουλμανικες χώρες που δε θα υπήρχε καν σαν ιδέα. Από την άλλη πλευρά βέβαια, να λέμε και του στραβού το δίκιο, εξίσου απαράδεκτος ήταν κι ο βουλευτής. Αν είναι να γίνουμε κι εμείς Ισλάμ, χεσε μέσα. Τέτοιες κινήσεις ξεφτιλίζουν τους πραγματικούς πιστούς και τους εκθέτουν. Ήταν ασέβεια, όχι ομως ασέβεια που να δικαιολογεί κάθε είδους βίαιη συμπεριφορά. Οσον αφορα το να το σχολιασει ο δημαρχος (κι ο καθε δημαρχος, οχι απαραιτητα ο δικος μας μονο) δεν υπαρχει λόγος. Δεν ειναι στη θεση που ειναι για να σχολιαζει καθε τι που συμβαινει στην επικαιροτητα, αλλα για εναν συγκεκριμενο λογο. Προσωπικά σαν δημοτη (και θεωρώ οχι μονο εμενα), ποσώς με ενδιαφερει το πως βλεπει το καθε θεμα της επικαιροτητας το εκάστοτε δημοτικο συμβουλιο. Όπως και να έχει, ένα τεράστιο φαουλ ήταν το όλο ζήτημα.
Θεολόγος Ιγνατιάδης
Μαρίνος Κρητικός α) Απλά σας επισημαίνω ότι το κύριο θέμα του άρθρου μου είναι πως υποστηρίζω ότι στον βουλευτή Ν.Παπαδόπουλο πρέπει να επιβληθούν οι ποινές που προβλέπονται για τις καταστροφές που προκάλεσε. Δικαίωμά σας φυσικά να σχολιάζετε ότι θέλετε από όλα όσα αναφέρω. β) Να τονίσω πως θεωρώ ότι η καλλιτεχνική ελευθερία είναι πάνω από όλα όσα σχετίζονται άμεσα και έμμεσα με τα έργα τέχνης. Από όσα έχω διαβάσει σχετικά με την ιστορία του ανθρώπου εξ αρχής οι πάσης φύσεως εξουσίες σχεδόν πάντα προσπαθούσαν να βάλλουν όρια στην καλλιτεχνική ελευθερία, έτσι ώστε στην τελική να εκφράζουν τα όποια έργα τις δικές τους επιλογές, τα δικά τους γούστα, τα δικά τους συμφέροντα. Ανάμεσα στις εξουσίες θεωρείται και αυτή της κοινής γνώμης. Σχεδόν πάντα καλλιτέχνες και άνθρωποι που υπερασπιζόντουσαν τα όποια έργα πολλές φορές έδωσαν σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης σκληρές μάχες για να θεωρείται αναφαίρετο δικαίωμα η καλλιτεχνική ελευθερία. γ) Εννοείται πως όταν ένα κράτος αποδέχεται την καλλιτεχνική ελευθερία και το εννοεί, γιατί να θεωρείται απαράδεκτο (από ποιους άραγε και με ποια κίνητρα;) να εκτίθενται σε δημόσιο ίδρυμα έργα που δεν εκφράζουν ένα μέρος του κοινού, ένα μέρος των φορολογούμενων Πολιτών ακόμα και όταν αυτό θεωρεί ότι προσβάλλεται η πίστη του; Στην τελική στο κράτος μας όπως και σε πολλά κράτη ιδιαίτερα της Δύσης, η έννοια πολίτης θεωρείται υπεράνω της όποιας θρησκείας. Θεωρώ επίσης πως ακόμα και αν μπορούσαμε να ξέρουμε πως δεν εκφράζουν κανένα κάποια έργα και ανεξάρτητα από την οποιαδήποτε καλλιτεχνικής τους αξία που πάντα παίζει μέσα στα χρόνια, αν οι επικεφαλείς των δημόσιων καλλιτεχνικών χώρων θεωρούν ότι αξίζει να εκτεθούν, το σωστό για μένα είναι αυτά να εκτείθονται. Φαντάζομαι ότι όπως οι διευθυντές των μουσείων έτσι κι εσείς γνωρίζετε πόσα έργα και καλλιτέχνες μέσα στις χιλιετίες και παγκοσμίως έχουν δεχτεί επιθέσεις για τα έργα τους και ότι αρκετά από αυτά θεωρήθηκαν μετά από καιρό σεβαστά έργα τέχνης. δ) Να ενημερώσω πως στο εξωτερικό και αναφέρομαι βασικά στη Δύση, τον τελευταίο αιώνα σπανίζουν τα φαινόμενα να απαγορεύονται έργα που εκφράζουν κάτι διαφορετικό από αυτά που αποδέχεται η όποια εξουσία ή ένα μέρος της κοινής γνώμης που διαμαρτύρεται. Προφανώς και δεν αναφέρομαι στις ισλαμικές χώρες ούτε στις αυταρχικές χώρες της ανατολής (Ρωσία, Κίνα, Β. Κορέα, κ.λπ). Με αυτά πάντως που γράφετε μου δημιουργήσατε την εντύπωση ότι εμμέσως είναι σαν να επιθυμείται να μοιάσουμε στις ισλαμικές χώρες. Αυτό τουλάχιστον συμπέρανα. ε) Να τονίσω πως όλα τα θέματα της επικαιρότητας δεν έχουν την ίδια σημασία και το ίδιο βάρος για τον καθένα μας. Το συγκεκριμένο θεωρώ ότι είναι σημαντικό και μάλιστα σε μία εποχή που στη δύση αμφισβητούνται πολλά από τα δικαιώματα και τις ελευθερίες που κατακτήθηκαν από το Διαφωτισμό και μετά. Ο δήμος μας τώρα ανεβάζει ή υποστηρίζει το ανέβασμα μουσικών και θεατρικών παραστάσεων, οργανώνει εικαστικές εκθέσεις και λειτουργεί δύο κινηματογράφους. Ως εκ τούτου από χέρι συνδέεται το θέμα της καλλιτεχνικής ελευθερίας με τις όποιες επιλογές κάνει ή δεν κάνει. Γι'αυτό καλό είναι κι έχει σημασία να γνωρίζουμε, έστω στα λόγια, ποια είναι η θέση και του Δημάρχου και του Δημοτικού Συμβουλίου στο θέμα αυτό.
Μαρίνος Κρητικός
Θεολόγος Ιγνατιάδης Αν καταλάβατε από αυτό που εγραψα πως επιθυμώ να μοιασουμε στις Ισλαμικες χώρες, ειδικά αν αναλογιστουμε και το γεγονος πως δεν σχολιασατε το περί πολιτικής ορθότητας που επικρατεί και καθιστά την τέχνη έκφραση "όπου μας συμφέρει", μάλλον το κείμενο το γράψατε με παρωπίδες και προδιάθεση να χαρακτηρισετε έτσι οποιονδήποτε δεν είναι υπέρ της δικης σας άποψη. Συνεπώς δεν υπαρχει νόημα να συνεχιστεί οποιαδήποτε συζήτηση. Καλή σας ημέρα.
Χριστόφορος Κατσαδιώτης: «Tα έργα μου είναι σκοτεινά, αλλά δεν τα έχω σκεφτεί ποτέ ως προκλητικά»

Απ'όσο ξέρω τον εαυτό μου θεωρώ ότι ποτέ δε θα χρησιμοποιούσα βία για να απαγορέψω ή να καταστρέψω ένα έργο που δεν μου αρέσει, που δεν με εκφράζει αυτό που λέει ή ο τρόπος που το λέει. Κι αυτό γιατί από μικρός μία από τις επιλογές μου είναι η πίστη μου στην ελευθερία της τέχνης. Θεωρώ ότι αυτή η ελευθερία, όπως εξ άλλου κι όλες οι κατακτημένες και νομοθετημένες ελευθερίες, είναι πάνω από όλα. Όπως και θα ήμουν αντίθετος σε οποιαδήποτε λογοκρισία που μπορεί να ασκηθεί από το κράτος ή από κόμματα, επιχειρηματίες, ομάδες, Ιερά Σύνοδο κ.λπ.