ΕΥΘΥΝΗ ΥΠΟΥΡΓΩΝ: Το άρθρο 86 του Συντάγματος λέει ότι για όσους διατέλεσαν ή διατελούν Υπουργοί και Υφυπουργοί της όποιας κυβέρνησης, οι εισαγγελίες ΔΕΝ μπορούν όχι να ασκήσουν δίωξη, αλλά ούτε καν να διερευνήσουν. Μόλις πέφτουν πάνω σε όνομα Υπουργού-Υφυπουργού (όχι βουλευτή), το στέλνει στη Βουλή. Για να ασκηθεί δίωξη σε Υπουργό-Υφυπουργό-Πρωθυπουργό, πρέπει να γίνει Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής, να αποφασίσει αν παραπέμπει τον Υπουργό-Υφυπουργό-Πρωθυπουργό σε Ειδικό Δικαστήριο (τα γνωστά γουνάκια για τους παλιούς). Δεν έχει καμία σχέση αυτό με την βουλευτική ασυλία. Αφορά τα μέλη της κυβέρνησης και το αν θα παραπεμφθούν ή όχι έχει σχέση με την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, πρακτικά αν δεν έχει αλλάξει κυβέρνηση, δεν παραπεμπεται κανείς. Ο εφαρμοστικός νόμος του άρθρου αυτού είναι ο γνωστός βενιζέλειος νόμος που έχει κωδικοποιηθεί ως "νόμος περί μη ευθύνης Υπουργών". Και βεβαίως πρέπει να καταργηθεί. 

ΑΣΥΛΙΑ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ: Αυτή αναφέρεται στο άρθρο 62 του Συντάγματος και αφορά το εξής: "Όσο διαρκεί η βουλευτική περίοδος, ο βουλευτής δεν διώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται ούτε με άλλο τρόπο περιορίζεται χωρίς άδεια του Σώματος. Επίσης δεν διώκεται για πολιτικά εγκλήματα βουλευτής της Βουλής που διαλύθηκε, από τη διάλυσή της και έως την ανακήρυξη των βουλευτών της νέας Βουλής. Η σχετική άδεια δίδεται από τη Βουλή υποχρεωτικά εφόσον η αίτηση της εισαγγελικής αρχής αφορά αδίκημα το οποίο δεν συνδέεται με την άσκηση των καθηκόντων ή την πολιτική δραστηριότητα του βουλευτή. (...) Δεν απαιτείται άδεια για τα αυτόφωρα κακουργήματα". 

Η βουλευτική ασυλία αφορά όλους τους βουλευτές, και αυτούς της αντιπολίτευσης, για θέματα που έχουν να κάνουν με την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Κι αυτό είναι κανονικά δημοκρατική πρόβλεψη, ειδικά σε μια χώρα που φυλακίζονταν οι βουλευτές της Αριστεράς λόγω απόψεων -όπως φυλακίζονται και στην Τουρκία- αλλά και για να μπορεί ο Βουλευτής να καταγγείλει πράγματα που έρχονται σε γνώση του, χωρίς να τον απειλούν με συκοφαντική δυσφήμηση ή άλλες διώξεις. 

Το ότι στη Βουλή σήμερα η πλειοψηφία των βουλευτών δεν λένε καν τα ονόματα των ολιγαρχών της χώρας και το ότι η Βουλή δεν δέχεται την άρση της ασυλίας βουλευτών ούτε για τα τροχαία (!), είναι άλλο θέμα από το ότι η βουλευτική ασυλία είναι δημοκρατική κατάκτηση.

Σε κάθε περίπτωση, ακόμη κι αν αύριο παραιτούνταν ο Καραμανλής, ΔΕΝ ΘΑ ΠΗΓΑΙΝΕ ΝΑ ΔΙΚΑΣΤΕΙ, ούτε θα μπορούσε να τον καλέσει η Ευρωπαία Εισαγγελέας ή ο ανακριτής. Σκοπίμως η ΝΔ προσπαθεί να πάρει το φως από τη μη ευθύνη Υπουργών και να τον στρέψει στην βουλευτκή ασυλία. Μην την βοηθάτε!