Παρασκευή, 02 Φεβρουαρίου 2024 18:37

Ιδιωτικά ΑΕΙ, φροντιστήρια και τέχνη! Του Μάνος Σ. Στεφανίδης, από το fb

Επιλέγων ή Συντάκτης 

stefanidis5Ναι ή όχι στα ιδιωτικά -  μη κερδοσκοπικά! - πανεπιστήμια; Ναι ή όχι στις παρένθετες μητέρες και στην τεκμοθεσία από τους ομοφυλόφιλους; Ιδού τα πιο δραματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική κοινωνία σύμφωνα με την άκρως επικοινωνιακή ατζέντα της κυβέρνησης. Για την ακρίβεια, τα μονοπώλια, τις αδηφάγες τράπεζες, την εξάρθρωση του κοινωνικού ιστού και την εξέγερση της αγροτιάς και εδώ και στην υπόλοιπη Ευρώπη...αιδήμων σιωπή!Από την άλλη το καλλιτεχνικό, πρότυπο Γυμνάσιο Δραπετσώνας δεν έχει ακόμα τους απαραίτητους καθηγητές - Φεβρουάριος ! - για τα τμήματα χορού και θεάτρου ενώ ο αναπληρωτής καθηγητής της ιστορίας ήρθε μόλις πριν από ένα μήνα. Φαντάζεστε βέβαια τι συμβαίνει στα υπόλοιπα γυμνάσια - λύκεια της χώρας.

Ο  κ. Πιερρακάκης, τεχνοκράτης υπουργός που έκανε κάποτε θαύματα, τώρα μοιάζει να συνθλίβεται ανάμεσα στις απαιτήσεις της ΟΛΜΕ, τα αδιέξοδα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και την απόλυτη κατιούσα της δευτεροβάθμιας. Εδώ κ. πρωθυπουργέ μου το rotation μάλλον δεν απέδωσε. Καθηγητές αρνούνται την αξιολόγηση, την οποία πάντως ουσιαστικά πήρε πίσω η κυβέρνηση, ενώ δεν διαθέτουν ούτε πέντε λεπτά ώστε να συνεδριάσουν εκτός του τυπικού τους ωραρίου με αποτέλεσμα να χάνουν κατ' επανάληψη τα παιδιά πολύτιμες ώρες διδασκαλίας οι οποίες βέβαια δεν θα αναπληρωθούν ποτέ. Εκατοντάδες γυμνάσια και λύκεια της χώρας, εκτός των πανεπιστημίων, τελούν υπο το κατάληψη με τους καθηγητές και τους συλλόγους γονέων να σφυρίζουν αδιάφορα! Όμως τα ιδιωτικά, μη κερδοσκοπικά - εδώ γέλια - θα γίνουν νόμος του κράτους πολύ σύντομα παρακάμπτοντας την ρητή, συνταγματική απαγόρευση και έτσι όλα τα δεινά της παιδείας θα εκλείψουν. Φαίνεται ότι οι συγκεκριμένοι, φιλόκαλοι επιχειρηματίες - αφεντικά της χώρας αδημονούν! Αρκεί που επίσης λειτουργούν ακωλύτως τα αιωνόβια φροντιστήρια της παπαγαλίας προς δόξαν της δωρεάν και κρατικής ημών παιδείας και που αυξάνονται έτσι οι γενιές των λειτουργικά αναλφάβητων Ελληνόπουλων. Πόσο μάλλον που φροντιστήρια γίνονται πλέον και σε βουλευτές. Μόνο στη γειτονιά μου το κεντρικό φροντιστήριο που απλώνεται πλέον σε τέσσερα πολυόροφα κτίρια, μετράει 700 (!)  μαθητές.  

Αντίθετα, το Μετσόβιο Πολυτεχνείο, ένα από τα καλύτερα κάποτε τεχνολογικά ιδρύματα της Ευρώπης, φθίνει δραματικά. Να τι καταγγέλλεται από έναν απόλυτο γνώστη του προβλήματος: 

"Το Μετσόβιο, το οποίο η κατάταξη στις σπουδές και στην έρευνα το βγάζει στις ευρωπαϊκές και παγκόσμιες κορυφές, "επιβραβεύτηκε" την τελευταία 15ετία με μείωση κατά 36% των καθηγητών του και κατά 64% του προϋπολογισμού του. Δεν το λέει καμμία από τις αντικυβερνητικές παρατάξεις, το λέει το Συμβούλιο Διοίκησης του ΕΜΠ της παρούσας κυβέρνησης!" Συγκεκριμένα, το 2009 η χρηματοδότηση του ήταν 19,68 εκατομμύρια ευρώ ενώ το 2024 μόλις 7,17 εκ. Δηλαδή ποσοστιαία μεταβολή -63,6%. Επίσης το 2009 οι εγγεγραμμένοι ήταν 20.839 ενώ σήμερα είναι 25.150. Δηλαδή ενώ αυξάνεται ο αριθμός των φοιτητών  μειώνεται δραματικά, κατά 20%, η χρηματοδότηση του ιδρύματος. Το Πανεπιστήμιο Κρήτης χρειάζεται περίπου 3 εκ. € για να πληρώνει το ρεύμα, ενώ η επιχορήγηση από το κράτος κατ' έτος είναι 4,9€. Λαμπρά!

Αν βάλετε στο κάδρο και το ντόμινο των καταλήψεων, τότε έχετε την πλήρη εικόνα του χάους. Με όλους τους εμπλεκόμενους να νίπτουν τας χείρας τους. Φαντάζεστε πάντως να καταργούνταν οι πανελλήνιες και η είσοδος στα ΑΕΙ να ήταν απρόσκοπτη; Τροφή για σκέψη!

Η πολιτεία, πάλι, φαίνεται ότι επαφίεται στους ευαίσθητους επιχειρηματίες για να δώσουν λύση  στη νοσούσα, τριτοβάθμια εκπαίδευση μέσω του ανταγωνισμού και των επενδύσεων. Δεν έχω βασικές αντιρρήσεις για την λειτουργία των ιδιωτικών, διερωτώμαι πάντως ποιός θα διαθέσει τα τεράστια ποσά που χρειάζονται για κτίρια, υποδομές, εργαστήρια, πανεπιστημιακό campus, καθηγητικό και λοιπό, βοηθητικό προσωπικό. Το ίδιο το κράτος, από την άλλη, αρνείται ν' αναλάβει το όντως δύσκολο έργο του επανασχεδιασμού της λειτουργίας των ΑΕΙ, της μείωσης ή και συγχώνευσης των τμημάτων που υπολειτουργούν, της γενναίας χρηματοδότησης και της προκήρυξης των καθηγητικών θέσεων που μένουν επί χρόνια κενές και βέβαια της έργω κατοχύρωσης του ανεξάρτητου και αυτοδιοίκητου των ανώτατων ιδρυμάτων. 

Μήπως και κάποτε τα πτυχία, τα μεταπτυχιακά και τα διδακτορικά που παρέχονται χύδην και ανοικονόμητα, καταστούν συμβατά με τις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας. Ενώ ανέχεται κάθε τρεις και λίγο ακραίες μειοψηφίες να τα κάνουν μπάχαλο. Βλέπετε, στην Ελλάδα όλα τα δικαιώματα τα έχουν οι μειοψηφίες. Η πλειοψηφία έχει μόνο υποχρεώσεις. Αξίζει εδώ να πούμε πώς επί ΣΥΡΙΖΑ αποφασίστηκε να πληρώνουν, και μάλιστα με υψηλά δίδακτρα, οι φοιτούντες στα μεταπτυχιακά των κρατικών, δωρεάν κατά τα άλλα, πανεπιστημίων μας. Θέλετε κι άλλα περίεργα; Υπάρχει μία σχολή, αυτή των Καλών Τεχνών της Αθήνας, κάποτε τμήμα του Μετσοβίου σήμερα ανεξάρτητη, οποία διαθέτει μεν πρύτανη αλλά όχι και τα απαιτούμενα τμήματα που συγκροτούν ένα πανεπιστήμιο. Η αντίστοιχη σχολή της Θεσσαλονίκης είναι τμήμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και διαθέτει μόνο πρόεδρο. Η ευρύτερη, καλλιτεχνική κοινότητα βέβαια ακόμη περιμένει την ίδρυση μίας Ακαδημίας Τεχνών ώστε να υπαχθούν σ' αυτήν οι ανώτατες σπουδές του θεάτρου, του κινηματογράφου, της μουσικής, της φωτογραφίας κλπ . Να ελπίσουμε πως πάλι ιδιωτική πρωτοβουλία, ας πούμε το ίδρυμα Σόρος, θα μεριμνήσει ώστε να αποκτήσουμε και εμείς ένα τέτοιο, ανώτατο, καλλιτεχνικό ίδρυμα; 

Κι όμως η αναβάθμιση της καλλιτεχνικής παιδείας σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης μας θα αποτελούσε ένα δραστικό αντίδοτο απέναντι στην κοινωνία της διεστραμμένης και διεσταλμένης βίας, του ναρκισσευόμενου ωχαδερφισμού και της ατομικής ή συλλογικής παραίτησης. Η καλλιτεχνική παιδεία θα έδινε πάλι εκείνα τα εφόδια ώστε να διεκδικηθούν, η ευαισθησία, η ενσυναίσθηση και ανθρωπισμός που τείνουν να εκλείψουν. Αφού σκοπός της τέχνης δεν είναι απλώς μια γενεαλογία "αριστουργημάτων" αλλά η αφύπνιση της δυνατότητας της στον καθένα. Ο μικρός καλλιτέχνης που κοιμάται μέσα μας αλλά οι περισσότεροι φοβούνται ή ντρέπονται να αφυπνίσουν. Τολμήστε το κύριοι της κυβέρνησης!

Φωτό: Εδουάρδος Σακαγιάν, Το κουκλοθέατρο και όλοι εμείς, οι παθητικοί θεατές της ίδιας της ζωής μας. Γκαλερί Καλφαγιάν.

Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση