Παρασκευή, 02 Αυγούστου 2013 10:09

Και δεν γίνεται να κλέψεις

Συντάκτρια 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Έχω την αίσθηση -όχι την βεβαιότητα- ότι η διαδικασία της ολοκλήρωσης είναι εντελώς συγκεκριμένη και ίδια για όλους. Και δεν γίνεται να "κλέψεις". Ούτε να βιαστείς ούτε να καθυστερήσεις.

 

Είναι πράγματα που βλέπω σήμερα, τα οποία δεν γινόταν να τα δω πιο πριν, κι ενώ ΠΑΝΤΑ ήξερα!! (Οι συνθήκες μου κι ο χαρακτήρας μου ήταν τέτοια που με ανάγκασαν από παιδί να γυρίσω μέσα μου να βρω απαντήσεις από τότε που μου δημιουργήθηκαν ερωτήσεις. Και μου φανερώθηκαν τα πάντα όλα! Δεν υπάρχει κάτι σήμερα που να καταλαβαίνω, το οποίο να μην το ήξερα στα 20. Η διαφορά στην γνώση είναι ότι όσο πάει πλαταίνει.) Παράδειγμα.. Ήξερα από τότε, ότι αυτό που μου λέει το μέσα μου είναι το μόνο σωστό, μου αρέσει ή όχι, κι ότι αν το ακολουθήσω θα με οδηγήσει στον δρόμο μου. 

 

Υπάρχει το: Το πολύ εγώ ισχυροποιεί την προσωπικότητα. 
Αλλά και το: Μόνο μία έντονη προσωπικότητα μπορεί να ολοκληρωθεί... γιατί το ζήτημα είναι να επιλέξεις -όχι εξ ανάγκης (μονόδρομος, έχασα, παραιτούμαι), αλλά επειδή το θες. Και για να ΘΕΛΕΙ κάποιος να παραιτηθεί πλήρως του εαυτού του, πρέπει αναγκαστικά να είναι πολύ μεγάλη προσωπικότητα. 

Αυτό είναι το περισσότερο που βλέπω σήμερα και δεν γινόταν να καταφέρω να το δω χθες, ότι η ισχυρή προσωπικότητα που θα πατηθεί από επιλογή θα φτάσει στην εξίσωση. Δηλ. μέχρι χθες παρότι πέρναγα τα παθήματα αφημένη, με την σιγουριά ότι κάπου με οδηγούν κι ότι είναι για καλό, έπασχα από αυτά, με έσερναν. Με την έννοια «ας το περάσω κι αυτό». Σήμερα στο πάθημα διακρίνω αυτό που με βάλλει, το οποίο ξέρω ότι είναι αυτό που πρέπει να «διορθώσω», και ΕΠΙΛΕΓΩ να το κάνω γιατί έτσι θα πατάξω κάτι που με σταματάει. (Έχω το πρόβλημα και το πάω καβάλα πλέον εγώ.)

Αυτό που προσπάθησα να βγάλω με την συγκεκριμένη σκέψη είναι ότι δεν γίνεται να καταλάβεις κάτι ΠΡΙΝ ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΣ. Άρα, δεν γίνεται και ηθελημένα να καθυστερήσεις. Αν είσαι έτοιμος να δεχτείς κάτι, θα το πάρεις σαν σίφουνα, θα φύγεις αναγκαστικά μπρος (εδώ κάνουμε αμάν να καταλάβουμε κάτι, αν το καταλάβουμε ποιος μας πιάνει). Και πόσες φορές δεν μας έχουν πει κάτι που οι ίδιοι δεν βλέπουμε με τίποτα. Ε, αν δεν το βλέπω δεν είμαι έτοιμη. Με αυτήν την έννοια δεν γίνεται να επιλέξει κάποιος να παπαριστεί. Κι αν η διαδικασία είναι ίδια για όλους (συγκεκριμένα στάδια) και η ικανότητα ίδια σε όλους (έχουμε όλοι την ικανότητα να ολοκληρωθούμε), όποιος δεν μπορεί βρίσκεται απλά σε πρώιμο στάδιο (του λείπουν παθήματα).

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 02 Αυγούστου 2013 10:18

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση