Παρασκευή, 09 Οκτωβρίου 2020 16:58

Μήπως ο διαγεγραμμένος Σταύρος Κοντονής θα βγει μες τα χρόνια δικαιωμένος;

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

kondonisΣχεδόν αυθόρμητα και δίχως πολλά διότι και γιατί, εξ αιτίας της διαμάχης του ΣΥΡΙΖΑ με τον πρώην υπουργό Δικαιοσύνης  της κυβέρνησής του Σταύρο Κοντονή, μου βγήκε μια συμπάθεια για τον Κοντονή. Νιώθω πάντως σαν να κλέβω εκκλησία παίρνοντας το μέρος του. Ένα θέμα είναι αν όλα εξ αρχής θα μπορούσαν να γίνουν διαφορετικά ώστε να έχουμε χάπι εντ.

Μιας και τυγχάνω απλά ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ δίχως να έχω κάποια οργανωτική σχέση μαζί του και το μόνο που διατηρώ είναι φιλίες με ανθρώπους που τον ψηφίζουν έστω και στη λογική του μη χείρον βέλτιστον, ως ένας πολίτης λοιπόν, θεωρώ ότι θα μπορούσαν να εξελισσόντουσαν διαφορετικά τα πράγματα αν ΣΥΡΙΖΑ και Κοντονής είχαν μεταξύ τους μια ουσιαστική σχέση στον αστερισμό της συντροφικότητας και μία πίστη στην ανοιχτή και δημοκρατική ψυχή της αριστεράς.

 Είναι φανερό ότι η κόντρα αφορά ένα κόμμα που τείνει να γίνει αρχηγικό και ένα μέλος του με διαφορετική προπαίδεια που αντέδρασε σ'αυτήν την εξέλιξη. Βραχυπρόθεσμα, η ηγετική ομάδα κάθε κόμματος πάντα κερδίζει όταν έχει απέναντί της ένα ή πολλά μέλη του ή ακόμα και μια ολόκληρη τάση που την κρίνουν, αλλά μακροπρόθεσμα συνήθως χάνει το κόμμα διότι στερείται απ'αυτούς που με την αμφισβήτησή τους παράγουν οξυγόνο για την εσωκομματική ζωή και διευρύνουν την αλληλοεπίδρασή του με την κοινωνία. Εκτός ελαχίστων περιπτώσεων είναι ιστορικός νόμος πως οι διαγραφές σε βάθος χρόνου βλάπτουν σοβαρά την υγεία του κόμματος που τις επιλέγει ως μέσος επίλυσης των πολιτικών διαφορών. 

Πέρα από την αντίθεση του Κοντονή στο πως διαμορφώνεται η εσωτερική ζωή του νέου κόμματος, προέκυψε από την συγκυρία και η δήλωσή του σχετικά με το δικαίωμα που θα έχουν οι ηγέτες της Χ.Α να πάρουν μέρος στις εκλογές. Σύμφωνα λοιπόν με τον νέο ποινικό κώδικα που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ και διαφωνούσε ο Κοντονής, κάτι τέτοιο επιτρέπεται αφού ως πολίτες που διευθύνουν μια εγκληματική οργάνωση δεν στερούνται τα ηγετικά στελέχη, όπως προέβλεπε ο  παλιός ποινικός κώδικας, τα πολιτικά τους δικαιώματα.

Κατά την κρίση μου μια τέτοια επιλογή την έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ έχοντας υπολογίσει ότι αν η Χ.Α δεν συμμετέχει στις εκλογές, τότε θα υπήρχαν πολλές πιθανότητες οι ψηφοφόροι της σε μία οριακή αναμέτρηση να στραφούν στη Ν.Δ. Με άλλα λόγια, άβυσσος και η ψυχή ενός μέρους της αριστεράς, μιας αριστεράς που αισθάνομαι ότι όλο μεγαλώνει η μεταξύ μας απόσταση, πως σκιές γίνονται όλα εκείνα τα ωραία, τα δίκαια και τα ελεύθερα των αγώνων που μας έφεραν κάποτε πολύ κοντά.

Μπορεί και να κάνω λάθος, αλλά η εντύπωσή μου είναι πως μια εκδοχή μιας άλλης αριστεράς, έστω άτσαλα κι αποσπασματικά, προσπάθησε να υπερασπιστεί ο διαγεγραμμένος Σταύρος Κοντονής, ο οποίος εξήγησε ότι η παραίτησή του από την Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει σχέση με τις αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα αλλά με την πορεία του κόμματος, το οποίο δεν ανταποκρίνεται πια στις ανάγκες της κοινωνίας.

Πέρα από την καμπούρα των αντιπάλων θέλησε ο μόνο Σταύρο με λένε, μόνο Σταύρο, να μιλήσει δημόσια και για την δικιά τους καμπούρα, αυτή που εκείνος βλέπει, αλλά αυτό στην ελληνική πολιτική έρημο συνήθως πληρώνεται ακριβά. Εξ ου και η ανακοίνωση για τη διαγραφή που επέλεξε ο ΣΥΡΙΖΑ που ανακοίνωσε πως «Οι δηλώσεις του Σταύρου Κοντονή, που υιοθετούν την προπαγάνδα και τα fake news της Νέας Δημοκρατίας, είναι απαράδεκτες και αντικειμενικά εξυπηρετούν πολιτικά συμφέροντα εχθρικά προς την αριστερά και τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία». 

Αχ αυτό το "αντικειμενικά", πόσο πολυφορεμένο είναι στις επιθέσεις της όποιας κομματικής εξουσίας εναντίον των συναγωνιστών τους που βλέπουν διαφορετικά την κατάσταση και το πως θα την επηρεάσουν. Τι μυαλά κουβαλούν άραγε όσοι δεν διστάζουν στις μέρες μας να το χρησιμοποιούν ελαφρά τη καρδία, ως ακατάμαχητο τάχα μου επιχείρημα, ε τι;

Επί του πιεστηρίου: α) Τι ακριβώς είπε ο Κοντονής για τον νέο ποινικό κώδικα, που ψηφίστηκε το 2019, όταν δεν ήταν υπουργός Δικαιοσύνης, παρόλο που ο νόμος αυτός φτιάχτηκε επί της υπουργίας του, αλλά δεν τον έφερε στη Βουλή διότι διαφωνούσε με ορισμένα άρθρα. Για το σχετικό απόσπασμα που αφορά το εκλέγεσθαι καταδικασμένων για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης. «Πρώτον η ποινική μεταχείριση του αρχηγού της εγκληματικής οργάνωσης είναι ίδια με του μέλους και εγώ αυτό το θεωρούσα προβληματικό. Το δεύτερο που θεωρώ πολύ πιο σοβαρό και το είχα θέσει στην ηγεσία του κόμματος είναι ότι με τις αλλαγές του Ποινικού Κώδικα δεν υπάρχει πλέον η στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων».

β) Τι υποστήριξε στον ραδιοφωνικό σταθμό Real, ο κ. Παρασκευόπουλος, υπουργός Δικαιοσύνης 2015-16: «Είναι σωστό αυτό που λέει ο Κοντονής ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να μην προχωρήσει στην αλλαγή του Ποινικού κώδικα και ενώ ήταν έτοιμο το έργο να προωθηθεί αργότερα. Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως θεώρησε ότι ένα έργο που τελείωσε κατά τη διάρκεια της θητείας του δεν έπρεπε να περιμένει. Εκ του αποτελέσματος θα σας έλεγα ότι η γνώμη μου σήμερα θα ήταν διαφορετική σε επιμέρους άρθρα, όχι στο σύνολο του»

γ) Την Τετάρτη 8.10  ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσω του εκπροσώπου Γιάννη Ραγκούση, μετέφερε πρόταση του προέδρου του κόμματος Αλέξη Τσίπρα, για αλλαγή της εκλογικής νομοθεσίας ώστε να αφαιρεθεί το δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι στους χρυσαυγίτες. Ακολούθησε κόντρα με την παριστάμενη ηγεσία του υπουργείου Εσωτερικών, που χαρακτήρισαν υποκριτική την τακτική του ΣΥΡΙΖΑ, με τον υπουργό Εσωτερικών να ανταπαντά, μεταξύ άλλων, πως με τις αλλαγές σας στους ποινικούς κώδικες οι ποινές για την εγκληματική οργάνωση από 10 έως 20 χρόνια πήγαν σε 5 με 15 έτη και χωρίς στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων.  Εδώ  το ρεπορτάζ για την κατάθεση της τροπολογίας του ΣΥΡΙΖΑ,

δ)  Δικηγόροι και πολιτικοί «αδειάζουν» τον Κοντονή  στην Εφημερίδα των Συντακτών

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2020 11:02
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Σχόλια   

0 # Γιώργος Θ. Τσιρίδης 10-10-2020 11:53
.
Λάκη, Μανώλη και όσοι λοιποί ...
Κατ' αρχάς είμαι με τους διαγεγραμμένους όλου του κόσμου κι επομένως με τον συμπαθέστατο (μου θύμιζε Τρίτση) κύριο Κοντονή.
Όσα λέει ο Μανώλης είναι ακριβώς έτσι, κι όσα λέει ο Λάκης είναι επίσης σχεδόν ακριβώς έτσι, Το "σχεδόν" το βάζω γιατί μερικά είναι μαντεψιές που, όμως, τις συμμερίζομαι). Όμως ...
Δεν θα κάνω τον δικηγόρο του διαβόλου, εν προκειμένω του Σύριζα, θα πω όμως κάτι που μυρίζομαι να συμβαίνει στην περίπτωση Κοντονή και που έχει γενικότερο ενδιαφέρον.

Νομίζω πως τα 41 χρόνια που είναι στην Αριστερά ο Κοντονής (μας πάνε στο 1989 και στη δημιουργία του Συνασπισμού) τον κάνουν να δυσφορεί για όσα "δεξιά" έκανε ο Σύριζα. Όσο ήταν μόνοι τους, ακόμα κι όταν λιγόστευαν, τα δεχόταν. Μνημόνιο, Καμένος, όλα δεκτά. Τώρα, όμως, που ο Σύριζα ανοίγεται σε όλους και σε όλα και παίρνει -κατά τη γνώμη του- κάθε καρυδιάς καρύδι, ο "αγνός" αριστερός Κοντονής αντέδρασε. Τις διαδικασίες κατήγγειλε εξάλλου, όχι τον ποινικό κώδικα. Δεν του αρέσει προφανώς που μπαίνουν όλοι αυτοί οι νεοσύλλεκτοι και θεωρεί ότι καλά ήταν οι λίγοι και καλοί. Και φυσικά γι αυτό το άνοιγμα φταίνε κάτι "κυνικοί" (σε αντιδιαστολή με τους "ρομαντικούς") που όλα τα βλέπουν με βάση τα εκλογικά ποσοστά. Πρέπει να είναι οι ίδιοι που προτιμούσαν μια χρυσή αυγή στις εκλογές να κόβει ψήφους από την ΝΔ παρά μια χρυσή αυγή χωρίς πολιτικά δικαιώματα. Οι ίδιοι άνθρωποι είναι απέναντί του και στις δυο περιπτώσεις.
Αν είναι έτσι, τότε απλά ο συμπαθής κ Κοντονής έδωσε μια μάχη με τους αχώνευτους και, φυσικά, όπως μας εξηγεί ο Μανώλης,την έχασε. Και φυσικά, όπως μας λέει ο Λάκης, το κόμμα είναι που χάνει μακροπρόθεσμα.

Τα κόμματα είναι μηχανισμοί εξουσίας σε ένα καθεστώς "αριστοκρατικό" κατά την αντίληψη καί των αρχαίων Ελλήνων, αλλά, καί των θεμελιωτών του κοινοβουλευτισμού. Ειδικά στην Ελλάδα, ακόμα κι αυτή η λειψή δημοκρατία είναι επίφαση. Ο ηγέτης είναι απαραίτητος όρος για την επιτυχία σε μια χώρα που τα τελευταία χρόνια έχει γνωρίσει ως πρωθυπουργούς 3 Παπανδρέου, 2 Μητσοτακηδες, 2 Καραμανλήδες (7 σε σύνολο 10 από το 1960 ως σήμερα αν εξαιρέσουμε τους υπηρεσιακούς). Οι μόνοι που δεν είχαν ανιόντα ή κατιόντα πρωθυπουργό ήταν ο βραχύβιος Κανελλόπουλος προδικτατορικά και οι Σημίτης και Τσίπρας μετά την μεταπολίτευση.
Τι να σου κάνει ένα κόμμα "δημοκρατικό" όπως ήταν όλα τα χρόνια το ΚΚΕ Εσωτερικού ή το ΚΚΕ και άλλα, που αλλάζουν επικεφαλής, που κρατάνε ψηλά τις "αξίες" τους, αλλά την κοινωνία ούτε που την αγγίζουν. Μόνο όταν εκείνη μόνη της αλλάζει (από ενέργειες άλλων πολιτικών παρατάξεων) τότε τα κόμματα αυτά πανηγυρίζουν ότι τα κατάφεραν. Συγχαρητήρια!
Παράθεση
0 # Μανόλης Γλαμπεδάκης 09-10-2020 19:36
Η Δημοκρατία(εσωκομματική) είναι άγνωστη έννοια στα ελληνικά κόμματα. Εντελώς άγνωστη. Ούτε καν σχετική. Γι αυτό και όπως το γράφεις τα κόμματα στερούνται οξυγόνου. γι αυτό και δεν αξίζει τον κόπο η εσωτερική ενασχόληση μαζί τους.
Η κρίσιμη ισορροπία ανάμεσα στην δημοκρατία και το δικαίωμα γρήγορων ελιγμών και αποφάσεων της ηγεσίας ποτέ δεν απασχόλησαν τα στελέχη.
Νομίζω αυτή είναι και μια από τις αιτίες που η Δημοκρατία μας μονίμως είναι ελλιπής.
Θυμίζω ότι στην Γερμανία όταν τέθηκε το ζήτημα κυβερνητικής συνεργασίας του Σ/δημοκρατικού κόμματος με το Χ/δημοκρατικό, καθυστέρησε 4-5 μήνες γιατί έπρεπε να γίνει εσωκομματικό δημοψήφισμα.
Τι να κάνουμε; Αυτά μας κυβερνούν. Με τους διοικητές τους.
Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση