Ένα θλιβερό θέμα είχε το δημοτικό συμβούλιο της πόλης μας που πραγματοποιήθηκε στις 16/2.

Τους σοβάδες που έπεσαν στην είσοδο του 1^ου Γυμνασίου και Λυκείου Δραπετσώνας, ευτυχώς

σε ώρα που το σχολείο δεν λειτουργούσε κι

έτσι δεν υπήρξαν τραυματισμοί.

Η αίθουσα γεμάτοι από τους αγανακτισμένους (και ανήσυχους) μαθητές και γονείς.

Τα συμπεράσματα.

Δεν φταίει ο δήμος, φταίει η κυβέρνηση που δεν δίνει λεφτά στον δήμο.

Είμαστε ικανοποιημένοι που τις ανησυχίες μας συμμερίζεται ένας ικανοποιητικός αριθμός συνδημοτών μας και μάλιστα τις διευρύνει.

Στην δεύτερη συνάντηση μας -πρώτη με ανοικτή πρόσκληση- αναφερθήκαμε στην αδυναμία, στην αδιαφορία, στην ανικανότητα εντέλει της δημοτικής αρχής να σταθεί επάξια στην αντιμετώπιση μιας σειράς σημαντικών προβλημάτων (oilone, cosco, εργοστάσιο επεξεργασίας απορριμμάτων, εργοστάσιο καύσης υπολειμμάτων, νεκροταφείο Ανάστασης, σχεδιασμού αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, αλλά και εγκληματικότητας, συλλογής σκουπιδιών, συντήρησης πράσινου, εσω-δημοτικής συγκοινωνίας, οικονομικά του δήμου).

Σ’ αυτή την ηλικία που έφτασα, έμαθα πώς να μην καταλαβαίνω. Πώς να αποδέχομαι ότι δεν έχω ούτε τις λέξεις ούτε τις σκέψεις για να εξηγήσω γιατί κάποιες δυνάμεις (λυτρωτικές, σωτήριες) μας βρίσκουν και μας περικυκλώνουν, εισβάλλουν εντός μας και τους παραδινόμαστε. Σαν, ας πούμε, κάποια τραγούδια. Το να πούμε ότι η αληθινή τέχνη είναι διαχρονική, είναι κοινοτοπία· το να πούμε ότι ένα τραγούδι που σε συγκινούσε όταν ήσουν νέος και μετά λιγότερο νέος σε συγκινεί ακόμα, είναι ως και ανιαρό· το να πούμε όμως ότι υπάρχει ένας 80άρης Έλληνας καλλιτέχνης που μαζεύει σε φεστιβάλ ροκ μουσικής ένα νεανικό κοινό που τρέχει να τον ακούσει, δεν είναι συνηθισμένο, δεν είναι προφανές.

Ανίατη η γυναίκα, σε τελικό στάδιο καρκίνου. 

Υπέφερε. 

Η Πολιτεία το μόνο που είχε να της πει, κάνε υπομονή λίγο ακόμη. 

Ο σύζυγος την λύτρωσε με έναν πυροβολισμό και μετά αυτοκτόνησε,

δίνοντας έτσι την απάντηση "που να σου εξηγώ" σε Πολιτεία και

εκκλησία. 

Δυστυχώς είναι μακριά στην Κρήτη και δεν μπορούμε να τους

τιμήσουμε με την παρουσία μας στην κηδεία τους.

Κάθεσαι μια χαρά στο γραφείο σου και δουλεύεις και σε κάποια στιγμή σηκώνεσαι και αρχίζεις την γυμναστική. Πιάστηκες… Πρέπει να μην αδρανούν οι μύες, θα το πληρώσεις κάποτε.

Εγώ δεν κάνω τέτοια, αλλά σωστά τα βρίσκω.

Κάνω άλλα όμως.

Διαβάζω στο διαδίκτυο παράλογα πράγματα, παράλογες μάχες και παράλογα επιχειρήματα και σε κάποια στιγμή τα παρατάω και αρχίζω ασκήσεις λογικής. Πρέπει να μην αδρανούν οι νευρώνες λογικής θα το πληρώσω κάποτε.

Έχουμε παρασυρθεί όλοι μαζί σε μια ατέρμονη εικοτολογία για τους λόγους της έκρηξης του τρένου των Τεμπών προσπερνώντας εύκολα τους λόγους της σύγκρουσης σα να μην έχει και τόση σημασία. 

Όλα όμως είναι αποτέλεσμα της μετωπικής σύγκρουσης.

Και η μετωπική σύγκρουση έφερε στην επιφάνεια την ανεπάρκεια του υπεύθυνου σταθμάρχη. Και η ανεπάρκεια του υπεύθυνου σταθμάρχη έφερε στην επιφάνεια δυο κρίσιμα αίτια. Την σκανδαλώδη καθυστέρηση στην τοποθέτηση και εφαρμογή της τηλε-παρακολούθησης και τηλε-καθοδήγησης των τρένων αναδεικνύοντας την πολιτική ανεπάρκεια της κυβέρνησης σε φονική και την πολιτική ανεπάρκεια της κυβέρνησης επίσης (που σε αυτό το συμβάν αναδεικνύεται επίσης φονική) στον τρόπο που προάγονται ή προσλαμβάνονται σε θέσεις κρίσιμης ευθύνης άτομα ανεπαρκή.

Markella Sharaiha.Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά εγκαινιάζει τις φετινές του δράσεις εκτός θεάτρου με την παράσταση “Η ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΜΥΓΑΣ”. Ένα μονόπρακτο για δύο ηθοποιούς ειδικά σχεδιασμένο για να παρουσιάζεται σε καφενεία. Κείμενο Βαλεντίνα Παπαδημητράκη, σκηνοθεσία Τάσος Καρακύκλας. Από τις 4 Νοεμβρίου έως τις 9 Δεκεμβρίου σε ιστορικά καφενεία του Πειραιά.

Η παράσταση παίζεται σε γειτονιές της πόλης, αποκλειστικά σε καφενεία. Από το κέντρο του Πειραιά μέχρι τον Κορυδαλλό, τη Νίκαια και τη Δραπετσώνα, Η σκιά της μύγας ταξιδεύει για να συναντήσει τους κατοίκους της πόλης και να αφηγηθεί την ιστορία της με τρόπο άμεσο, ανθρώπινο, αγωνιώδη, ειλικρινή.

Είδα το ντιμπέιτ των υποψηφίων για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ

και είπα μέσα κι έξω μου.

-Μπράβο Μανόλη! Επέλεξες σωστά…

Αλλά, ας γενικολογήσω λίγο.

Γιατί ένα ντιμπέιτ 6 ατόμων διαθέτει απ’ όλα.

Θυμό και ψυχραιμία

Συνθηματολογία και επιχειρηματολογία.

Ψυχραιμία και πάθος.

Εφικτά και ανέφικτα.

Παρελθόν και μέλλον

Παρελθόν χωρίς μέλλον

Μέλλον χωρίς παρελθόν