Το Σισάνι Κοζάνης, οι περισσότεροι από αυτούς που το έχουν ακούσει, θα είναι εξ αιτίας της εξαιρετικής ποιότητας φασολιών που παράγει. Το χωριό αυτό απέχει 57 χιλ. από την Κοζάνη, είναι κτισμένο στις παρυφές του όρους Σινιάτσικου σε ύψος 850μ. και μέσα από το καταπράσινο χωριό περνάει ο ποταμός Μύριχος. Στην θέση που βρίσκεται σήμερα το Σισάνι υπήρχε στην αρχαιότητα μια πόλη που κατά την ρωμαϊκή περίοδο είχε ακμάσει. Τα πρώτα χριστιανικά χρόνια έγινε έδρα αρχιεπισκοπής και ήταν ένα πολιτιστικό, διοικητικό και θρησκευτικό κέντρο. Μετά την καταστροφή της πόλης επί τουρκοκρατίας, η έδρα της επισκοπής μεταφέρθηκε στα Σιάτιστα.

Τα Σιάτιστα είναι μία κωμόπολη 6000 περίπου κατοίκων που βρίσκεται πάνω από την κοιλάδα του Αλιάκμονα σε υψόμετρο 920μ. και απέχει 28χιλ. από την Κοζάνη. Τα Σιάτιστα κτίστηκαν τον 15ον αιώνα, όταν πολλοί χριστιανοί για να γλυτώσουν από τους Οθωμανούς αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα εύφορα χωριά τους στην πεδιάδα και να πάρουν τα βουνά. Έχει ενδιαφέρον πως για την ετυμολογία του ονόματος Σιάτιστα, υποστηρίζεται ότι προέρχεται από ρίζα βλάχικη, λατινική, σλάβικη, τούρκικη και γερμανική, λέξεις που φανερώνουν την ιστορία της πόλης, παρόλο που από τη δημιουργία της μέχρι σήμερα κυριαρχεί το ελληνικό στοιχείο. Τα Σιάτιστα απελευθερώθηκαν από τους Τούρκους το 1912. Οι κάτοικοι από πολύ παλιά ασχολούνται με την υφαντική, τη γουνοποιία, τη βαφική, την αμπελοκαλιέργεια και το εμπόριο. Τον 18ο και τον 19ο αιώνα η πόλη γνώρισε τεράστια ακμή, ο πληθυσμό της τότε άγγιζε τις 15χιλ. και τα προϊόντα της πωλούντο σε όλη την Ευρώπη και ιδιαίτερα στην Αυστρία και στην Μολδοβλαχία. Από τον πλούτο της εποχής εκείνης έχουν απομείνει τα γνωστά αρχοντικά των Σιατίστων, που τα έφτιαξαν περιπλανόμενοι μάστορες από την Ήπειρο και από την Μακεδονία και όλα έχουν το ίδιο περίπου αρχιτεκτονικό σχέδιο. Από τα αρχοντικά εκείνα σώζονται μέχρι σήμερα καμιά τριανταριά, που λίγα όμως είναι σε καλή κατάσταση και τρία είναι επισκέψιμα.

Μετά από αυτήν τη σύντομη ξενάγηση, επανερχόμαστε στο θέμα μας. Και αυτό έχει να κάνει με μια επιστολή που δημοσιοποίησε ο μητροπολίτης Παύλος. Το μήνυμα αυτής της επιστολής είναι όχι μόνο αντιφασιστικό που στρέφεται κατά της Χρυσής Αυγής, αλλά και αντικυβερνητικό. Κι αυτό διότι ο μητροπολίτης θεωρεί αυτουργό την κυβέρνηση για τις βιαιότητες της Χρυσής Αυγής. Το κείμενο αυτό γράφτηκε μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.

Ταυτόχρονα η δημοσίευση αυτής της ανοιχτής επιστολής δημιούργησε μια αντίδραση εκ μέρους πολλών ιεραρχών που ναι μεν καταδικάζουν τις πρακτικές της Χρυσής Αυγής και την δολοφονία του νεαρού Έλληνα, αλλά ταυτόχρονα δηλώνουν ανώνυμα, στην ιστοσελίδα Ρομφαία, πως η Εκκλησία για τέτοια θέματα θα πρέπει να έχει ενιαία φωνή και δεν είναι καλό οι αρχιερείς, έστω και άθελά τους, να εξυπηρετούν συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους. Χαρακτηριστική είναι η άποψη ενός μητροπολίτη από την Αττική, που δήλωσε : «Όταν μιλάς για το ένα

κόμμα, να μιλάς και για το άλλο... Και άλλοι φορούσαν κουκούλες και έκαιγαν την Αθήνα πριν μπει η Χρυσή Αυγή στη

Βουλή». Σημειώνει επίσης, εκφράζοντας παράλληλα την αντίθεσή  του στη βία, το μίσος και τον ρατσισμό. «Γιατί

δηλαδή η κυβέρνηση, με τα μέτρα που παίρνει και ο κόσμος αυτοκτονεί κάθε μέρα, δεν είναι δολοφόνοι;». Να ένα

δύσκολο θέμα. Είναι εταιρεία δολοφόνων και η εκλεγμένη κυβέρνησή μας;  

Εμείς πάντως έχουμε καταλήξει πως η Χρυσή Αυγή είναι εχθρός μας. Και πιστεύουμε πως στο αντιφασιστικό

μέτωπο που θα πρέπει να δημιουργηθεί έχει θέση και η εκκλησία. Κι έχει θέση λόγω των δικών της πιστεύω.

Γιατί ποια σχέση μπορεί να έχει η θρησκεία της που φτάνει ν'αγκαλιάζει με αγάπη και τον πλησίον, με τις άθλιες και

βίαιες συμπεριφορές των Χρυσαυγιτών στους μετανάστες, με τα κηρύγματα μίσους, με τα στρατιωτικά

αντιαισθητικά σόου και με τις δολοφονίες Ελλήνων και ξένων;

Αυτό λοιπόν το ελάχιστο , που στις σκληρότατες μέρες μας είναι συμβατό με τον πυρήνα της θρησκείας τους , είναι

να πάρει αντιφασιστική θέση, είτε ως ενιαία δύναμη, είτε με προσωπικές πρωτοβουλίες ιερέων και επισκόπων.

Και ως επακόλουθο, να βρει το θάρρος και τους τρόπους για να συμμετέχει στο αντιφασιστικό μέτωπο.

Εκεί είναι η θέση της και προς τα εκεί, σύμφωνα με τη γνώμη μας, είναι ταιριαστό να δουλέψει.

Καλό είναι επίσης να καλλιεργήσουν τις σχέσεις με την Εκκλησία, στη βάση του αντιφασισμού, όσο κι αν θέλει

πολύ δουλειά αυτό, εκείνες οι κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που παλεύουν εναντίον της εγκληματικής

νεοναζιστικής αυτής οργάνωσης και έχουν αντιληφθεί τον κίνδυνο που αντιπροσωπεύει για την πατρίδα μας.

Όποιος ενδιαφέρεται να διαβάσει την επιστολή του μητροπολίτη Παύλου -  που αν και δεν τον

παρακολουθούμε συστηματικά,  εντούτοις μας έχει δημιουργήσει την εντύπωση πως ο άνθρωπος αυτός μιλάει όταν

πρέπει, για το θέμα που καίει και με τον τρόπο που πρέπει - ας πατήσει εδώ.