Κι εγώ, λίγο πιο εκεί από τα λοφάκια, έτρωγα το μήλο μου. Και χαλάρωνα. Το είχα μεγάλη ανάγκη. Γιατί από το πρωί, οι ειδήσεις με πυροβολούσαν. Αν την πατήσεις και μπεις στο λούκι των ειδήσεων την έβαψες. Το έχω πει χίλιες φορές στον εαυτό μου, αλλλα μυαλό δεν βάζω. Και χθες και για 1001 μέρες και νύχτες το λέω, όχι της Χαλιμάς, αλλά της σκληρής πραγματικότητας. Οι ειδήσεις μας έχουν βάλει στο σημάδι. Πόσο θ'αντέξουμε; Πόσο θα τους αντέξουμε;

Το πρωί τσαντίστηκα με πολλά, αλλά πιο πολύ με τους εγχώριους ταλιμπάν Σεραφείμ( Πειραιώς ) και Άνθιμο ( Θεσ/νικης). Δυο ιεράρχες που όσες φορές τους έχω ακούσει, ποτέ δεν με γλύκαναν. Αυτό που τώρα με τσάντισε δεν είναι η αρνητική γνώμη τους για το σύμφωνο συμβίωσης των ομοφυλοφίλων, αλλά η επέμβασή τους σε ξένα χωράφια, λες και είμαστε το Ιράν των Χομεϊνίδων. Απείλησαν με αφορισμό τους βουλευτές που θα ψήφιζαν ναι στο σύμφωνο διαβίωσης των ομοφυλόφιλων που το ξεκίνησε η κυβέρνηση μετά την καταδίκη μας από το Ευρωπαϊκό δικαστήριο. Και οι κότες, νεοδημοκράτες και πασόκες, που είχαν βγει τις προγούμενες μέρες στις ρούγες και βροντοφώναζαν ότι θα ψήφιζαν νόμο προχωρημένο, ευρωπαϊκό, μόλις έπεσαν στο τραπέζι οι απειλές για αφορισμούς δηλαδή για τους ψήφους της εκκλησίας, έβαλαν οι κακομοίρηδες την ουρά στα σκέλια. Ντράπηκα για λογαριασμό τους. Και μετά πίεσαν απ'εδώ κι από εκεί και έτσι απέσυρε ο υπουργός Δικαιοσύνης κ.Αθανασίου το νομοσχέδιο, μην τους φέρει σε δύσκολη θέση. Είπε ο υπουργός πως θα  επανεξετάσει η κυβέρνηση το θέμα και στο μέεελλον βλέεεπουμε.  

Ο Πάπας Φραγκίσκος Α' νομίζω πως είναι πιο κοντά στο πνεύμα της εποχής μας και στο θεό του απ'ότι οι δικοί μας οι ταλιμπάν. Πριν δυο μήνες είχε πει στη Βραζιλία για τους ομοφυλόφιλους, «εάν ένας ομοφυλόφιλος έχει καλή θέληση και αναζητά τον Θεό, ποιος είμαι εγώ που θα τον κρίνω». Στο αεροπλάνο, επιστρέφοντας από το Ρίο, συμπλήρωσε: «Ο Θεός μας έπλασε ελεύθερους και η πνευματική ανάμειξη στην προσωπική ζωή ενός ανθρώπου δεν είναι δυνατή».

Και τελείωσε με τα εξής: «ακόμη και εάν η ζωή ενός ανθρώπου ήταν μία καταστροφή, εάν έχει καταστραφεί από κακές συνήθειες, ναρκωτικά ή ο,τιδήποτε είναι αυτό, ο Θεός είναι στη ζωή τους. Κάθε άνθρωπος μπορεί και πρέπει να τον ψάξει στη ζωή του».

Ο Φραγκίσκος λέει αυτά που ουδείς Πάπας μέχρι τώρα δεν έχει τολμήσει να πει. Και τα λέει, διότι λέω εγώ, είναι αυτός που είναι και διότι διαπλάστηκε στην Αργεντινή, όπου η εκκλησία εκεί όπως και σε όλη την Λατινική Αμερική, συνήθως είναι πιο ανοιχτή στα βάσανα της ζωής, δείχνει κατανοήση στην αδυναμία του ανθρώπου και έτσι είναι πιο ευσπλαχνική από τους Ευρωπαίους καθολικούς. Και τα λέει επίσης, διότι, λέω πάλι εγώ, θα έχει πειστεί γι'αυτό το 10%. Δηλαδή το ποσοστό που πάνω κάτω σε όλες τις κοινωνίες είναι οι ομοφυλόφιλοι. Μέχρι στιγμής οι έρευνες συγκλίνουν σ'αυτό το νούμερο. Κι αν δεν χρεώσουμε στη φύση αυτήν την σταθερότητα, τότε δεν μένει παρά να χρεώσουμε στον όποιον θεό αυτό το ποσοστό. Άρα οι δικοί μας ταλιμπάν, που τους αφήνει η Πολιτεία και η κοινωνία να ανακατεύονται εκεί που δεν τους σπέρνουν, δεν είναι μακρυά από τον θεό τους και τα έργα του; 

Εγώ πάντως συμφωνώ απολύτα με την Μάρθα Καραγιάννη που δήλωσε τις προάλλες: «Δύο ομοφυλόφιλοι που συζούν έχουν κάθε δικαίωμα να παντρευτούν. Και υπέρ της εγχείρησης αλλαγής φύλου είμαι. Για ποιον βιασμό της φύσης μιλάμε; Η φύση κάνει λάθη και εσύ οφείλεις, αν μπορείς, να τα διορθώσεις».

Κι επιπλέον σκέφτομαι πως μια ζωντανή Πολιτεία στον 21ον αιώνα, έχει καθήκον να φροντίζει με τους νόμους της και τους θεσμούς της να είναι η ζωή όλων των πολιτών όσο πιο εύκολη γίνεται. Επειδή η ίδια έχει αποδεχτεί την ισοτιμία τους απέναντι στους νόμους, αν θέλει να είναι εντάξει με τις αρχές της και τις διακηρύξεις της, θα πρέπει αυτήν τη θέση να την εφαρμόζει για όλους και προπάντων για όσους έχουν τις όποιες ιδιαιτερότητες.

Δηλαδή, ένα ποσοστό συμπατριωτών μας ήταν, είναι και θα είναι ομοφυλόφιλοι. Τι είναι σωστό να πράξει το κράτος και να εφαρμόσει η κοινωνία; Το μόνο που θεωρώ σωστό εγώ, είναι να έχουν τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις που έχουμε και όλοι οι υπόλοιποι. Αυτό μου λέει από μέσα μου το δίκαιο και η αγάπη. Ευθύνη της πολιτείας είναι να το νομοθετήσει. Και ας αφήσουν εκείνα τα αισχρά για δημοψήφισμα στο θέμα αυτό. Τα δημοψηφίσματα, για θέματα που η εποχή μας τα θεωρεί βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, είναι απαράδεκτα.

Λοιπόν, αν θέλουμε να προχωρήσουμε, είναι ανάγκη να διαλέγουμε συνεχώς. Τους ταλιμπάν και την εμμονή τους στα παλιά στερεότυπα ή τη δύση και τους αγώνες της για ελευθερίες; Πιστεύω ότι καλό σε όλους μας θα κάνει, αν πορευόμαστε στη ζωή σεβόμενοι την προσωπική ελευθερία του καθενός.

Στην ελευθερία που είναι τρέλα σαν τη σημερινή θάλασσα και αισθάνεσαι όμορφα όταν τη γεύεσαι. Αλλιώτικα, με τα ομοφοβικά και τρομοκρατικά των όποιων παπάδων, σε πιάνει ένα μάγκωμα σαν αρρώστια που σε ασχημίζει ακόμα κι αν είσαι κούκλος/α. Και ας  υπενθυμίσουμε εδώ ότι οι περισσότερες πολυπληθείς θρησκείες της δύσης θεωρούν τους ομοφυλόφιλους αφύσικους. Οι κοινωνίες όμως της δύσης είναι πιο υγιείς στο θέμα αυτό. Στην ανατολή όμως οι θρησκείες είναι ανεκτικές με τους ομοφυλόφιλους, αλλά οι κοινωνίες της είναι αυστηρές. Πως γίνεται αυτό;