Μου φαίνεται πως η Πελοπόννησος έχει το πιο όμορφο σχήμα απ'όλα.

Το σχήμα ενός μεγάλου μητρικού χεριού, σίγουρα όχι ανθρώπινου.

Ενός χεριού που βουτάει στο νερό για να ελέγξει αν έχει την κατάλληλη θερμοκρασία για μπάνιο. 

* Τάο: Ο όρος “Tao” ή “Dao” σημαίνει ατραπός, το μονοπάτι της ζωής. Το Dao σύμφωνα με την διδασκαλία του Trang Tu [(356-290 π.Χ.), στο βιβλίο: Bac Phong “Εισαγωγή στο Dao: “είναι η πρωταρχική αρχή του σύμπαντος. Αποτελεί την πραγματική του προέλευση και υπόσταση, δηλαδή δεν παρήχθη από πουθενά, δεν είναι σχηματισμένο από τίποτα. Στην πραγματικότητα δεν έχει προέλευση και τέλος, είναι διαρκές και χωρίς μεταβολή, αλλά η διαρκής μεταβολή όλων των όντων οφείλεται στο Dao”.

Σ.Δ Το απόσπασμα αυτό είναι από το μυθιστόρημα "Πλάνητες" της Όλγκας Τοκαρτσούκ (Sulechow, Πολωνία, 1962) που βραβεύτηκε το 2018 με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Το κομμάτι αυτό το διάβασα προχθές και μου άρεσε. Αν είχα απέναντί μου την Όλγκα θα της πρότεινα και την Κεφαλλονιά με την κουρλαμάρα της, όπου είναι σαν να κάνει μακροβούτι η γη στο νερό και την δίκαιη Μυτιλήνη, που όσο νερό παίρνει η γη από τα νότια άλλο τόση γη δίνει στο νερό στο βορά.   

Σ'αυτό το βιβλίο που είναι καμωμένο από μικρές, μεσαίες και μεγάλες ιστορίες υπάρχουν κι άλλες αναφορές στην Ελλάδα. Έχω επίσης αντιγράψει κι αναρτήσει στη Σταγόνα άλλη μια από τις μικρές ιστορίες της, την  Φάλαινες, να πνίγεσαι στον αέρα