Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014 06:29

Είστε πολύ αχάριστος κύριε Νίκο Δήμου

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Είστε ακόμα ζωντανός

είστε ακόμα αρτιμελής

και ένα "ευχαριστώ" δεν είπατε.

 

 

Οφείλετε χάριτας κύριε Δήμου στον πολιτισμό μας και στη μεγάλη δημοκρατική μας παράδοση που, ενώ λέτε το Άγιον φως "δήθεν", δηλαδή μαϊμού, εμείς δεν σας βγάλαμε τα νύχια ένα-ένα με την τανάλια.

Που ενώ λέτε καραγκιοζιλίκι το να υποδεχόμαστε με τιμές αρχηγού κράτους αυτό το πολυτελέστατο LUX,στρώνοντας κατακόκκινο χαλί στο αεροδρόμιο, εμείς ακόμα δεν σας κόψαμε τη γλώσσα απ΄την ρίζα.

Που ενώ λέτε ότι ο τότε πατριάρχης αφόρισε την επανάσταση του '21 μαζί με όλους τους πρωτεργάτες, δεν σας βρήκε ακόμα η ατυχία να πέσετε με τ΄αυτοκίνητο σας σε βαθύ αρδευτικό κανάλι.

Πείτε επιτέλους κι ένα "ευχαριστώ" κύριε Δήμου στους απανταχού θρησκευόμενους και πατριδολάτρες.

 

Απαντήστε με ευγένεια και ταπείνωση στην μεγαλοψυχία μας κύριε Νίκο Δήμου!

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014 20:09

Σχόλια   

0 # Οδυσσέας Κουντουπίδης 19-04-2014 09:16
Είσαι σε ανοιχτή γραμμή με τον Αμβρόσιο ρε παλιοτόμαρο;
Παράθεση
0 # Ρώυτερ ή Πειραϊκό 17-04-2014 18:49
H επιστολή του Ν. Δήμου: «Έγραφα την πρώτη Απριλίου στο protagon.gr: Τι γίνεται όταν ένας ανένταχτος διανοούμενος, που δρα και μιλάει δημόσια επί δεκαετίες, έχει διαμορφώσει δικό του αξιακό σύστημα, τρόπο σκέψης, γραφής και μία ξεκάθαρη ταυτότητα, ενταχθεί σε ένα νέο κόμμα που τώρα διαμορφώνει το δικό του προφίλ; Το κόμμα αυτό θέλει να είναι δημοκρατικό και ανοιχτό, όμως από την άλλη μεριά, μπορεί να το ταυτίσουν με τις απόψεις του νέου μέλους του – οι οποίες δεν είναι αναγκαστικά οι δικές του – π. χ. του αρχηγού, ή της πλειοψηφίας των μελών.
Πάλι, ο διανοούμενος, από τη στιγμή που συντάσσεται με κόμμα, γίνεται στόχος των αντιπάλων παρατάξεων. Αυτά που έλεγε παλιά χωρίς συνέπειες, τώρα μετράνε τριπλά. Και δύσκολα μπορεί να αλλάξει απόψεις αντιφάσκοντας προς τον παλιό εαυτό του. Αν πάλι πάψει εντελώς να τοποθετείται, ή επιλέγει μόνο ανώδυνα θέματα, θα φανεί παράξενο. Άλλωστε είναι χρήσιμος κυρίως όταν εκφράζεται στα ουσιώδη και παίρνει θέση.
(Ο διανοούμενος και το κόμμα, 1.4.14).
Δεν πέρασαν ούτε δεκαπέντε ημέρες και το ασυμβίβαστο επικυρώθηκε. Έγραψα κάτι το αντικληρικόν, ξεσηκώθηκαν τα Μέσα και ο αρχηγός αναγκάστηκε να «κρατήσει αποστάσεις» (ή, όπως έγραψε άλλο Μέσο, «με άδειασε»). Κι εγώ, ως όφειλα, έστειλα την παραίτησή μου. Δεν πήρα απάντηση, άρα έγινε δεκτή.
Όχι πως είχα κανένα αξίωμα – σκέτο μέλος ήμουνα. Αλλά είχα αναγγελθεί με την πρώτη ομάδα, το όνομά μου είναι γνωστό και τα Μέσα με ταύτισαν. Κι έτσι βρήκαμε τον μπελά μας και εγώ και το κόμμα. Εξακολουθώ να στηρίζω το Ποτάμι και να πιστεύω στον Σταύρο Θεοδωράκη. Λυπάμαι που άθελά μου του έκανα ζημιά. Αλλά ήταν πια πολύ αργά για να αλλάξω».
Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση