Κυριακή, 02 Μαρτίου 2014 18:01

Μήπως είσαι μπούφος;

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Μέχρι τώρα, πιστεύω ότι τα ελληνικά μου είναι ακόμα αρκετά καλά και γυμνασμένα, ώστε να μπορώ να συνεννοούμαι επαρκώς με όλους  σχεδόν τους Έλληνες και όσους άλλους, μιλάνε την πανάρχαια αυτή γλώσσα. Καταλαβαίνω οτιδήποτε μου απευθύνουνε, προφορικά ή γραπτά πλην κάποιων εξαιρέσεων, όπου εκεί, ο Θεός να με συγχωρέσει, δεν καταλαβαίνω απολύτως τίποτα.

Λόγου χάριν δεν καταλαβαίνω πολλά φιλοσοφικά και κοινωνιολογικά κείμενα, που όσο κι αν προσπαθώ, όσο κι αν κοπανιέμαι στο τέλος αλαμπουρνέζικα μου φαίνονται, επί παραδείγματι, Γιώργος Βέλτσος, Στέλιος  Ράμφος, Ρούντολφ Στάινερ και άλλοι πολλοί.

Δεν καταλαβαίνω ακόμα, μερικά κινηματογραφικά έργα, όπως ας πούμε αρκετές ταινίες του αδικοχαμένου Θόδωρου Αγγελόπουλου. Ήρεμος  έμπαινα στο σινεμά, συγχυσμένος  έβγαινα και το μυαλό μου κουρκούτι. Χαμπάρι δεν έπαιρνα τι γινότανε, πώς γινότανε, γιατί γινότανε!

Ίσως φταίει που από μικρός είχα μια "έμφυτη" αντιπάθεια για τα αινίγματα, τους γρίφους και τις αλγεβρικές εξισώσεις δευτέρου βαθμού.

Δεν καταλαβαίνω επίσης, αν και μου είναι γνωστές μια-μια όλες οι λέξεις, πολλά ποιήματα γραμμένα σε μια γλώσσα "άγνωστη" σε μένα , ενώ αντιθέτως οι δημιουργοί τους, επιμένουν και ορκίζονται, στη ζωή της Δημουλά, ότι η γραφή τους είναι κρυστάλλινα ελληνική. Επειδή  πάντα ειρωνευόμουνα (άκακα ελπίζω) αυτά τα στριφνά και δυσπρόσιτα ποιήματα, η φίλη μου η Άντα, χαριτωμένα υψιπετής, μου είπε κάποτε το εξής  αμίμητο και πολυβραβευμένο: "Δηλαδή τι θέλεις ρε Φάνη, να διαβάζουμε ποιήματα που τα καταλαβαίνουμε με την πρώτη;  Τι είμαστε,κρετίνοι;"

Σαν και μένα οπαδοί της "κατανόησης με την πρώτη", είμαστε οι περισσότεροι Έλληνες. Δεν θα το πάω πλειοψηφικά (δίκιο έχουν οι πολλοί) όμως το φταίξιμο, με όλη τη δέουσα ταπεινότητα, το ρίχνω στους ομιλούντες και κυρίως τους γράφοντες στην ακαταλαβίστικη γλώσσα, "άγνωστη" ακόμα και στους χειριζόμενους άριστα την Ελληνικήν. Απρόσμενος σύμμαχος μου ο Σεφέρης που είχε πει: "Να μου δοθεί η χάρις να μιλήσω όσο γίνεται πιο απλά. Γιατί  μ' όλα αυτά τα μαλάματα και τα ψιμύθια τη χαλάσαμε τη γλώσσα μας."

Ακόμα πρέπει να πω ότι υπάρχουν και θεατρικά έργα και πίνακες ζωγραφικής και γλυπτά που δεν καταλαβαίνω τι λένε ή τι απεικονίζουν. Κι αν ήμουνα μόνο εγώ, δε χάλασε κι ο κόσμος, δεν έχασε η Βενετιά βελόνι! Όμως πιστεύω ότι ξεροκέφαλοι μπούφοι είμαστε οι εννιά στους δέκα Έλληνες, που ντρέπονται ή φοβούνται να το ομολογήσουν ότι δεν καταλαβαίνουν, γιατί πιστεύουν πως οι άλλοι θα τους ειρωνευτούν, θα τους θεωρήσουν μειωμένης αντίληψης. Τα  πράγματα μάλιστα γίνονται  κωμικοτραγικά  όταν πιάσουμε τα ακαταλαβίστικα τραγούδια, όταν αναγκαζόμαστε να τραγουδάμε τραγούδια που λατρεύουμε την μουσική τους αλλά δεν καταλαβαίνουμε τα λόγια τους, το ποίημα τους.

Εγώ προσωπικά όταν πάω να τα τραγουδήσω, νιώθω  σαν μετανάστης που μόλις πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα, βγαίνει μ' ένα ακορντεόν στους δρόμους και τραγουδάει:

.............................................

Η ζωή μου όλη μια ανοησία                                                                    

κι η μοναδική μου η περιουσία

.............................................

η ζωή μου  όλη είν'ένα καμίνι                                                                  

που 'χω πέσει μέσα και με σιγοψήνει.

Τον φουκαρά!! Τραγουδάει κι αυτός, χωρίς να καταλαβαίνει αυτά που λέει. Τι ειρωνεία, δεν παίρνει χαμπάρι ότι αυτό που τραγουδάει είναι η ζωή του όλη!

Πιο κάτω, δύο τραγούδια-παραδείγματα, για να καθαρίσει τι εννοώ όταν λέω "δεν καταλαβαίνω".

Ο Άλκης Αλκαίος από κει πάνω κι ο Μάνος Ελευθερίου από δω κάτω, ελπίζω να μου επιτρέψουν την ασέβεια να αναφέρω ένα απ' τα τραγούδια τους, που τ ' ακούω αλλά δεν καταλαβαίνω τι λένε, όπως μου επιτρέπουν φαντάζομαι  να νιώθω σεβασμό και συγκίνηση για άλλα πολλά τραγούδια τους που τα' χω μες την καρδιά μου, δικά μου δακρυγόνα, για να θυμηθούμε και την Άλλη.

 

                                   

                                   Ερωτικό

Με μια πιρόγα φεύγεις και γυρίζεις

τις ώρες που αγριεύει η βροχή

στη γη των Βησιγότθων αρμενίζεις

και σε κερδίζουν κήποι κρεμαστοί

μα τα φτερά σου σιγοπριονίζεις

 

Σκέπασε αρμύρα το γυμνό κορμί σου

σου' φερα απ' τους Δελφούς γλυκό νερό

στα δύο είπες πως θα κοπεί η ζωή σου

μα πριν προλάβω τρις να σ' αρνηθώ

σκούριασε το κλειδί του παραδείσου 

 

Το καραβάνι τρέχει μες την σκόνη

και την τρελή σου κυνηγάει σκιά

πώς να ημερέψει ο νους μ' ένα σεντόνι

πώς να δεθεί η Μεσόγειος με σχοινιά

αγάπη που σε 'λέγαν Αντιγόνη

 

Ποιά νυχτωδία το φως σου έχει πάρει

και σε ποιό γαλαξία να σε βρω

εδώ είναι Αττική φαιό νταμάρι

κι εγώ ένα πεδίο βολής φτηνό

που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι

                                                                                         

Του κάτω κόσμου τα πουλιά

Φαρμακωμένος ο καιρός παραμονεύει

μες τα στενά του κάτω κόσμου να σε βρει

και δεκατρείς αιώνες άνεργος γυρεύει

την κιβωτό σου και το αίμα να σου πιεί

 

Σε καρτερούν μαστιγωτές και συμπληγάδες

μες τα μαλάματα μια νύφη ξαγρυπνά

κι έχει στ' αυτιά της κρεμασμένες τις Κυκλάδες

κι ειν' το κρεβάτι της λημέρι του φονιά

 

 

Κρυφά τα λόγια  τα πικρά μες το κοχύλι

κρυφά της θάλασσας  τα μάγια στο βοριά

θα σβήσει κάποτε στο σπίτι το καντήλι

και μήτε πόρτα θά βρεις μήτε κλειδαριά

 

 

Του κάτω κόσμου τα πουλιά και τα παγώνια

με φως και νύχτα σου κεντούν μια φορεσιά

άνθρωποι τρίζουν κι ακονίζουν τα σαγόνια

πηδούν και τρέχουν και σε φτάνουν στα μισά.


Σ.Δ: Ο πασίγνωστος πίνακας που "κοσμεί" αυτό το άρθρο ανήκει στην κατηγορία αυτών των έργων που δεν καταλαβαίνει ο Φάνης. Είναι η Γκουέρνικα ή Γκερνίκα ( 3,84Χ7,82) του Πάμπλο Πικάσο (Μάλαγα Ισπανίας, 1881 - Μουζέ Γαλλίας, 1973). Το έργο ήταν παραγγελία της Δημοκρατικής κυβέρνησης της Ισπανίας και το ζωγράφισε ο Πικάσο το 1937 σοκαρισμένος από τον βομβαρδισμό της Βάσκικης κωμόπολης Γκερνίκα από Γερμανούς πιλότους αεροπλάνων των Φρανκιστών τον Απρίλιο του 1936, τρεις μήνες πριν ξεκινήσει ο Ισπανικός εμφύλιος. Σκοτώθηκαν 1650 άνθρωποι, ενώ το 70% της πόλης ισοπεθώθηκεΟ πίνακας από το 1992 εκτείθεται στο Εθνικό Μουσείο Τέχνης Βασίλισσα Σοφία στη Μαδρίτη. 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 01 Μαΐου 2014 20:26

Σχόλια   

0 # θεοδωρος Μπρατσιωτης 13-03-2014 23:55
Παραθέτοντας Οδυσσέας Κουντουπίδης:
Που φαίνεται ρε γαμώτο ότι ο Ρούντολφ Στάινερ κατηγορείται σαν επιτηδευμένα δυσνόητος; Πάσα εξήγηση δεκτή. Και βέβαια πάσα στον θοδωρή σ' ένα ανεπανάληπτο τετ-α-τετ.
Πάλι μου την έσκασες Υποσχέθηκες να παίξουμε τένις
(ανεπανάληπτο τετ-α-τετ) και με έβαλες να παίζω σκουώσς
(με τον τοίχο) Τρίτη φορά δεν την πατάω
Παράθεση
0 # θεοδωρος Μπρατσιωτης 13-03-2014 16:18
Παραθέτοντας Οδυσσέας Κουντουπίδης:
Που φαίνεται ρε γαμώτο ότι ο Ρούντολφ Στάινερ κατηγορείται σαν επιτηδευμένα δυσνόητος; Πάσα εξήγηση δεκτή. Και βέβαια πάσα στον θοδωρή σ' ένα ανεπανάληπτο τετ-α-τετ.
Όπως επίσης «η γλώσσα του σώματος» ή «η γλώσσα του βλέμματος»
«η γλώσσα της διπλωματίας» «η γλώσσα των πολιτικών»
[ η οποία εν πολλοίς ταυτίζεται με «την γλώσσα των φιδιών» («δίγλωσσων»
Αυτό είναι του Αρκά,…Μουστάκια) ] . «Γλώσσες» οι οποίες δεν ακούγονται
από, ή με , τα αυτιά αλλά από «το μέσα μυαλό» ή «βλέπονται» όπως «η γλώσσα
των κωφαλάλων» (νους ορά και νους ακούει…που λένε….) Αλλά είναι και η «γλώσσα πανέ» που όταν μου την σερβίρουν και την «βλέπω»… «την ακούω» …
άσε που την γεύομαι κιόλας Είναι η γραπτή γλώσσα Μπραϊγ την οποία την
«ακούνε» ή την «βλέπουν» οι τυφλοί με… την αφή
Μη γελάς …πολλές φορές «ακούς» το γραφόμενο «βλέποντας τις λέξεις» κατά
το διάβασμα Κοντολογίς το τι αντιλαμβάνεται κάποιος μέσω των αισθήσεων
ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗΣ. Πάσα δε, έλλειψη «κατανόησης»
(Όρος προσφιλής στην ομήγυρη αν κρίνω από την συχνότητα εμφανίσεως της στα
Σχόλια) ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΟΚΝΗΡΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ 6.9 πορεύθητι καὶ εἰπὸν τῷ λαῷ τούτῳ· ἀκοῇ ἀκούσετε καὶ οὐ μὴ συνῆτε καὶ βλέποντες βλέψετε καὶ οὐ μὴ ἴδητε· 10 ἐπαχύνθη γὰρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ τοῖς ὠσὶν αὐτῶν βαρέως ἤκουσαν καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐκάμμυσαν μήποτε ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ τοῖς ὠσὶν ἀκούσωσι καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσι, καὶ ἐπιστρέψωσι, καὶ ἰάσομαι αὐτούς. 11 καὶ εἶπα· ἕως πότε Κύριε;
Παράθεση
0 # Νίκος 13-03-2014 15:42
Μια ερώτηση για όλους: Αν κάποιος διαβάσει όλα τα σχόλια θα αισθανθεί ΜΠΟΥΦΟΣ;
Παράθεση
0 # θεοδωρος Μπρατσιωτης 13-03-2014 01:40
Παραθέτοντας Οδυσσέας Κουντουπίδης:
Που φαίνεται ρε γαμώτο ότι ο Ρούντολφ Στάινερ κατηγορείται σαν επιτηδευμένα δυσνόητος; Πάσα εξήγηση δεκτή. Και βέβαια πάσα στον θοδωρή σ' ένα ανεπανάληπτο τετ-α-τετ.
Τον Rudolf Steiner δεν τον ξέρω και …ευτυχώς …δεν με ξέρει
κι έτσι γλύτωσα από τον χλευασμό του (από του Φάνη δεν γλυτώνω )
Υποθέτω ότι «το θέμα μπήκε στη σωστή του βάση» που είναι η υποκρισία
(στα της διαδικασίας και όχι στα της ουσίας)
Στο πρώτο ποστάρισα προσπάθησα ακροθιγώς να αναφερθώ στην «ουσία»
Η οποία «υποδεικνύεται» ευγενικά από την άψογη εισαγωγή του Ορέστη.
[ εκτός από το ρήμα κατά/νοώ , και τα παράγωγα του όπως η κατά/νόηση που επιδεικνύεται στον εκλιπαρούντα από τον «ανώτερο» , στη θέση του ρήματος, αντιλαμβάνομαι ]:
[...]Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν και κάποια πράγματα τα οποία δεν μπορούμε να τα κατανοήσουμε με μοναδικό εργαλείο την επαρκή γνώση της γλώσσας. […]
Ο Όρος «διάλογος κωφών» αποδίδει, νομίζω, γλαφυρά την «ουσία» Εάν η κώφωση δεν είναι διπλωματικά σκόπιμη (υποκρισία) ενδέχεται να οφείλεται σε δυσανεξία του ακουόμενου
ΛΟΓΟΥ εμπεριεχομένου στις ΛΕΞΕΙΣ οι οποίες δεν είναι άγνωστες στον ακροατή ενώ ο εμπεριεχόμενος λόγος μπορεί και να είναι άγνωστος Στο πλαίσιο της επικοινωνίας η τέχνη
μπορεί και να ονομαστεί ΥΠΕΡΓΛΩΣΣΑ που μεταφέρει μηνύματα χωρίς τη μεσολάβηση λέξεων γιατί ο εμπεριεχόμενος ΛΟΓΟΣ του μηνύματος ΕΧΕΙ ΕΠΕΝΕΡΓΗΣΕΙ
…αλλά τα λέμε και αύριο….
Παράθεση
0 # Οδυσσέας Κουντουπίδης 12-03-2014 22:18
Που φαίνεται ρε γαμώτο ότι ο Ρούντολφ Στάινερ κατηγορείται σαν επιτηδευμένα δυσνόητος; Πάσα εξήγηση δεκτή. Και βέβαια πάσα στον θοδωρή σ' ένα ανεπανάληπτο τετ-α-τετ.
Παράθεση
+2 # Μπουκοφσκι 12-03-2014 20:38
Γεια σου Φανη,
Πιστευω οτι ο διανοούμενος λέει κάτι απλό με δύσκολο τρόπο. Ο καλλιτέχνης λέει κάτι δύσκολο με απλό τρόπο. Καλο ειναι πιστευω την τεχνη να την βλεπουμε με ευλαβεια και σεβασμο και κυριως να μην την κατεβάζουμε στο ...αναστημα μας, λαμβανοντας εν μερει υποψη οτι σκοπός της τεχνης ειναι μεταξυ αλλων να αιφνιδιαζει την πραγματικοτητα. Το να ισχυρίζεται κανείς ότι ένα έργο τέχνης είναι καλό, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να το κατανοήσουν, είναι σαν να λέει ότι ένα φαγητό είναι καλό, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να το φάνε.Επίσης, δεν είναι αρκετό να βλέπουμε και να γνωρίζουμε την ομορφιά ενός έργου. Πρέπει να δημιουργεί συναισθήματα και να μας επηρεάζει.Συμβαίνει συχνά, μια παλιά οικογένεια, με παραδόσεις καθαρά πρακτικές, ρηχές και μικροαστικές, να περνάει στις μέρες του ξεπεσμού της σε ένα είδος καλλιτεχνικής μεταμόρφωσης.
Απο την άλλη πλευρα τις μεγαλυτερες ανοησίες στον κόσμο τις έχουν ακούσει οι πίνακες που κρέμονται στα μουσεία. Θα συμμεριστω αρκετα την Ναυσικα και τον Θοδωρη περι οπτικης γωνιας, οπως και τον ιδρυτη του φουτουρισμου Μαρινετι που γι αυτον ενα αγωνιστικο αυτοκινητο ηταν πολυ πιο ομορφο απο τη Νικη της σαμοθρακης.
Πιστευω λοιπόν οτι δεν ειναι θεμα αν τα ελληνικα σου ειναι αρκετα, ή γυμνασμενα και τι καταλαβαινεις απο ...στιχους δακρυγονα και παει λεγοντας. Ειναι θεμα κυριως φαντασιας. Γιατι η λογική το πολυ πολυ θα σε πάει από το Α στο Β. Η φαντασία ομως θα σε πάει παντού. Ετσι, σαν ...μπουφος καλλιτεχνης θα καταθεσω ότι όταν έχω ζωγραφίσει τον πισινό μιας γυναίκας έτσι ώστε να θέλω να τον αγγίξω, τότε ο πίνακας έχει τελειώσει!
Υ.Γ.
Μια κ μιλαμε για τεχνη να καταθεσω και μια αποψη. Ζωγραφικη, ποίηση, λογοτεχνία -δημιουργική λογοτεχνία- που δεν την απασχολεί το σεξ, είναι πραγματι αδιανόητη!
Παράθεση
0 # θεοδωρος Μπρατσιωτης 12-03-2014 18:05
Παραθέτοντας Οδυσσέας Κουντουπίδης:
Πάνω που έλεγα: Που είναι αυτή η ψυχή; φανερώθηκε,κρατώντας χειροβομβίδα επιθετική και απασφάλισε!
υποψιάζομαι ότι είσαι ο δράστης της «αναρτήσεως» 09-03-2014 12:47 του Φάνη αλλά και ο πληροφοριοδότης των σχολίων που του απευθύνουν δεδομένου ότι «…σερφάρει δι αντιπροσώπου» για να μπορεί να …το παίζει «υπεράνω κι΄ετσι» σνομπάροντας την «πλέμπα» (τους ασχολούμενους με το ίντερνετ) Άπαντα γνωστά «στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ» Καλά ενταξ’ ….θα μπορούσε να πει κανείς… «όσα δεν φτάνει η αλεπού….» αλλά θα τον αδικούσε Αν και ο ίδιος αδίκησε κατάφορα τον Ορέστη διαβάζοντας με λιγότερη προσοχή το σχόλιο του από αυτήν για την έλλειψη της οποίας τον κατηγορεί (ώρες είναι να μου πει ότι τα λέω σαν τον Βέλτσο )
Επαναλαμβάνω την Κορωνίδα του σχολίου Ορέστη :[…]Είναι εξοργιστικά άδικο να κατηγορείται ως "επιτειδευμένα δυσνόητος" ένας άνθρωπος που μίλησε με τον απλούστερο δυ-να-τό τρόπο για τα δ υ σ κ ο λ ό τ ε ρ α θέματα[…] πηγή γνώσης για όσους ξέ-ρουν να θέ-τουν ε-ρ-ω-τ-ή-μ-α-τ-α.
(διότι έχουμε πήξει στις «απαντήσεις» …ερωτημάτων…μηδέποτε τεθέντων)
Αυτή την δυσκολία των θεμάτων είναι που δεν αντέχει (από αδιαφορία όχι από έλλειψη αντιληπτικής ικανότητας) ο …Μέντοράς σου προσποιούμενος ότι δεν αντέχει ….τον τρόπο διατύπωσής των … ο ταρτούφος
Παράθεση
0 # Θεολόγος Ιγνατιάδης 11-03-2014 22:34
Νομίζω ότι πάρα πολλοί άνθρωποι έχουν πάψει για λίγο να είναι ο συνηθισμένος τους εαυτός εξ αιτίας κάποιου έργου της τέχνης ή των γραμμάτων. Κάποιες φορές από αυτές, το έχω πάθει αυτό δίχως να καταλαβαίνω αυτό το έργο. Και μιλάω για "ακαταλαβίστικα" έργα όχι καταξιωμένα, που λόγω του κύρος τους θα μπορούσαν να μου προκαλέσουν μια ταραχή. Εξ αιτίας αυτής της εμπειρίας να μιλήσω κι εγώ.
Με τα περισσότερα καταξιωμένα έργα, όταν ήρθα σ’επαφή μαζί τους, αυτά που μου άρεσαν τα είχα καταλάβει, αλλά δεν με συγκίνησαν όλα. Ενώ για τα νεώτερα έργα που παίζετε ακόμα το μεγαλείο τους, από αυτά που μου άρεσαν και με συγκίνησαν υπήρχαν αρκετά που δεν τα είχα καταλάβει. Έτσι κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ένα έργο είναι δυνατόν για χίλιους λόγους, που πολλές φορές συναρτώνται με τη φάση μας και τη χρόνο που το συναντάμε, να μας αλλάξει τα φώτα και να είναι αδύνατον να εξηγήσουμε το πως και το γιατί συνέβη αυτό. Παίρνοντας αμπάριζα από αυτό κατέληξα σε ένα συμπέρασμα που για τον εαυτό μου τουλάχιστον ισχύει. Η συγκίνηση λοιπόν και η κατανόηση, για χι λόγους και αιτίες δεν έχουν απαραίτητα ανάγκη η μία την άλλη και κάποιες φορές μάλιστα η μία είναι εμπόδιο για την άλλη. Θυμήθηκα επίσης πως αρκετών πνευματικών ανθρώπων και καλλιτεχνών, όταν το έργο τους είχε πολλά καινούργια και ριζοσπαστικά στοιχεία, συνήθως δεν γινόντουσαν δεχτά από τους κύκλους που είχαν το πάνω χέρι ως αυθεντίες στα καλλιτεχνικά δρώμενα της εποχής τους.
Παράθεση
0 # Θεολόγος Ιγνατιάδης 11-03-2014 22:33
Συνέβαινε όμως με κάποια από αυτά τα έργα της νέας αντίληψης να εκστασιάζεται ένα διαφορετικό κοινό που είχε άλλες προδιαγραφές, εμπειρίες, αναζητήσεις, ένα κοινό που είχε ανάγκη από καινούργια πράματα. Απ’αυτό το νέο κοινό προέκυπταν και δημόσιες αναλύσεις/καταθέσεις που έκαναν φανερό ότι βάση της ευφορίας που ένιωθαν ήταν και η αίσθηση που είχαν ότι είχαν καταλάβει. Τι; Αυτό που έψαχναν, αυτό που επιθυμούσαν. Με λίγα λόγια η κατανόηση, η ευαρέσκεια και η συγκίνηση έχουν να κάνουν και με ηλικία, καλλιέργεια, αναζητήσεις, βιώματα, ένστιχτο, ομοιοπάθεια, σκέψη κ.α Αυτό είναι το άλλο συμπέρασμα που έβγαλα. Ο βαν Γκόγκ π.χ, δεν άρεσε στους ανθρώπους της εποχής του, το ίδιο και ο Κάφκα, οι Μπήτλς σε κανέναν πάνω από τα 35, ενώ για τον Γκρέκο έπρεπε να περάσουν τρεις αιώνες για να του ξαναβγάλουν το καπέλο οι ομότεχνοί του και οι φιλότεχνοι. Ένα άλλο, που συνήθως συμβαίνει με τα μεγάλα έργα, είναι που επιτρέπουν πολλές ερμηνείες, όπου όλες έχουν βάση. Αυτό συμβαίνει διότι τα έργα αυτά με έναν τρόπο που μάλλον δεν θα τον μάθουμε ποτέ, ξεπέρασαν τους στόχους και τα μέσα των δημιουργών τους και απέκτησαν μια δική του αυτονομία. Γι’αυτό πιστεύω πως η γνώμη όλων των δημιουργών για το τι θέλουν να πουν με τα έργα τους, δεν είναι καθόλου δεσμευτική για το κοινό. Εξ άλλου είναι συχνό φαινόμενο στην τέχνη να χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα. Πολλοί κατά συνείδηση επαναστάτες, παράγουν ως δημιουργοί έργα κυριαρχικά όπου μέσα τους όλα τα σφάζει κι όλα τα μαχαιρώνει ο δημιουργός τους και συντηρητικοί μας παραδίδουν έργα με νόημα και αξία μέσω των οποίων αναπνέουν βαθιά οι άνθρωποι που τα απολαμβάνουν. Τελευταίο συμπέρασμα. Υπάρχουν άνθρωποι που αν δεν καταλάβουν ένα έργο, ούτε μπορούν να το ευχαριστηθούν, ούτε να τους συγκινήσει. Αλλά, όλοι οι άνθρωποι Φάνη μου δεν είναι έτσι.
Παράθεση
0 # manos glamp 10-03-2014 20:38
Δεν συμμετέχω στον διάλογο, απλώς παραθέτω ένα σχόλιο που βρήκα στο τουίτερ και ταιριάζει νομίζω καλά με τον προβληματισμό του Φάνη:
Natali.
Μου μιλάτε για ποιότητα, το παίζετε κουλτουριάρηδες, συζητάτε για τον Μότσαρντ, τον Μπαχ αλλά δεν έχετε δει ούτε έναν δικό τους πίνακα, βλάχοι.
Παράθεση
0 # Οδυσσέας Κουντουπίδης 10-03-2014 15:00
Πάνω που έλεγα: Που είναι αυτή η ψυχή; φανερώθηκε,κρατώντας χειροβομβίδα επιθετική και απασφάλισε!
Παράθεση
0 # θεοδωρος Μπρατσιωτης 10-03-2014 13:06
Από συνήθεια «διάβασα» τα σχόλια ανάποδα (από πάνω προς τα κάτω). Αποτέλεσμα
να διαβάσω το σχόλιό σου, Ορέστη μου, τελευταίο. Εάν είχα ακολουθήσει τη σωστή σειρά δεν θα χρειαζόταν να διαβάσω κανένα άλλο, όχι γιατί υποτιμώ τα σχόλια των «συνδαιτυμόνων», αλλά γιατί κατά το «κοινώς λεγόμενο» ΤΑ ΕΙΠΕΣ ΟΛΑ Αυτό το αποδίδω, όχι στις γνώσεις σου αλλά στην «γνώση» των :
ΚΟΡΙΝΘ Α’ ΚΕΦ 13.1 Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ (περιλαμβανομένης και αυτής των Μαθηματικών) καὶ (τις «άλλες» γλώσσες ,αυτές ) τῶν ἀγγέλων…….., ΓΕΝ 11.1 Καί ἦν πᾶσα ἡ γῆ χεῖλος ἕν, (μια «γλωσσα»)καὶ φωνὴ (γλώσσα) μία πᾶσι.
Γιαυτο υπαρχουν μεταφρασεις αλλά και ΕΡΜΗνείες ΓΛΩΣΣΩΝ («αλάλητων»)
Παράθεση
0 # Ναυσικά 09-03-2014 21:50
Πάμε τώρα στην Γκουέρνικα.Είναι βέβαιο ότι προτιμώ έναν πίνακα της Αναγέννησης ή μια τοιχογραφία του Μάριου σε μια ταβέρνα ή τις ζωγραφιές που φτιάχνουν στα τετράδια ιχνογραφίας τα παιδάκια για να τις χαρίσουν στους γονείς τους ή στους φίλους τους.Αλλά δεν έχει σημασία η δική μου προτίμηση. Γκουέρνικα λοιπόν. Αν κάποιος με πληροφορούσε ότι το έργο έγινε με αφορμή την ισοπέδωση της κωμόπολης Γκερνίκα από Γερμανούς πιλότους,ίσως κάτι να με συγκινούσε με την προυπόθεση ότι θα είχα καταφέρει να κρεμάσω το κάδρο από την σωστή μεριά. Θεωρώ το τσιτάτο που είπε ο Πικάσο όταν ρωτήθηκε από Γερμανό αξιωματούχο: Αυτόν τον πίνακα τον φτιάξατε εσείς; Και απάντησε: Όχι εσείς! πιο εμπνευσμένο απ' την Γκουέρνικα.
Τέλος πρέπει να ομολογήσω ότι το μόνο που μπορώ να δεχτώ σαν δόγμα είναι: "H τέχνη δεν είναι υποχρεωμένη να εξηγείται σε κανένα", να βάλω την ουρά στα σκέλια και να ξαναγυρίσω στο νησί μου.
Παράθεση
0 # Ναυσικά 09-03-2014 20:37
Λοιπόν, Τώρα που το θέμα ξέφυγε από την ενδοοικογενειακή διαμάχη και απλώθηκε προς τρίτους μπορώ να τοποθετηθώ. Μετά την πληροφόρηση από τον Γιώργο Τσιρίδη ότι ο Κύριος Φάνης, έλεγε αυτά που γράφει τώρα, από την δεκαετία του 70, έπεσα από τα σύννεφα. Όχι γιατί πειράζει κάποιος να λέει τα ίδια πράγματα από την δεκαετία του 70 ή του 60, ίσα -ίσα αυτό δείχνει ότι κάποιος έχει σταθερές απόψεις και πιστεύω,αλλά κυρίως γιατί διαβάζοντας τα κείμενα του Κυρίου Φάνη, συμπεριλαμβανομένου και του "Μήπως είσαι μπούφος" είχα σχηματίσει την εντύπωση ότι ο Κύριος Φάνης είναι πολύ μικρότερος σε ηλικία απ' ότι προδίδει αυτή η πληροφόρηση. Και όχι μόνο αυτό, έκρινα ότι θα γούσταρα να του κάνω και παρέα. Απογοητευμένη τώρα απ' αυτή τη διαπίστωση, μάλλον δεν θα προσπαθήσω να το επιδιώξω.Τώρα απαντώντας στο ερώτημα που βάζει ο Γιώργος, λέω ότι για ν' αγαπήσεις ένα τραγούδι φτάνει μόνο η μουσική του και περισσεύει.Αυτό που σε κάνει να προσεγγίσεις ένα τραγούδι είναι η μουσική του και έρχονται μετά τα λόγια να βάλουν άλλα χίλια πράγματα για να μετατρέψουν το τραγούδι σε ποίημα.Εγώ π.χ χωρίς να ξέρω γρι ξένες γλώσσες έχω τραγουδήσει από Λεντ Ζέπελιν μέχρι Ινδικά και Ιμιντλερίμ. Και φυσικά τα τραγουδάω όπως ο μετανάστης τραγουδάει το "η ζωή μου όλη". Εδώ ο Κύριος Φάνης, βάζει δύο τραγούδια παραδείγματα, αλλά με λόγια Ελληνικά, δηλαδή Ελληνικά γράμματα, Ελληνικές συλλαβές, Ελληνικές λέξεις, Ελληνικές προτάσεις και νόημα μηδέν.Αλλά λες δε βαριέσαι και συνεχίζεις να τραγουδάς.Δηλαδή τραγουδάς τη μουσική. Αν σε ρωτήσει κάποιος: Τι διάολο τραγουδάς ; τότε μπορείς να του πεις ότι μαλακία θέλεις "ρίχνοντας νερό στο κρασί σου" μιας και δεν θα χρειαστείς εκμάθηση ξένων γλωσσών. Αν έχεις μαντέψει τι θέλει να πει ο ποιητής πέτυχες διάνα. Αν ο ποιητής θέλει να πει κάτι άλλο απ' αυτό που μάντεψες πάλι δίκαιο έχει ο Κύριος Φάνης που την ευθύνη την ρίχνει στους ομιλούντες.Εδώ είναι χρήσιμο να πω ότι στη τέχνη οποιαδήποτε τέχνη όλο και κάτι καταλαβαίνεις, έστω και αν αυτή η τέχνη είναι για διακόσμηση.
Παράθεση
0 # Γιάννης 09-03-2014 17:54
όταν σκεφτείς περισσότερο με το έστω ότι, μέσα από την υπόθεση θα αγγίξεις το απτό πιο ουσιαστικά. με όπλο την φαντασία άλλωστε ξεκίνησε το ταξίδι της επιστήμης.

τα ποιήματα που αναφέρεις είναι αρκετά κατανοητά αρκεί να σκεφτείς πιο αφαιρετικά και συμβολικά. καθώς και τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που γράφτηκαν κι αναφέρονται.

Ειδικά για το Ερωτικό υπάρχει μία πολύ καλή ανάλυση στα σχόλια στην ιστοσελίδα www.stixoi.gr. Η δουλειά της τέχνης είναι να μιλήσει διαφορετικά για την πραγματικότητα. Αλλιώς θα ήταν διαφήμιση του ΙΚΕΑ.

τώρα στο τι σχετίζονται με την ΕΞΟΥΣΙΑ όπως έγραψε ένας άλλος σχολιαστής τα δύο αυτά ποιήματα... δεν μπορώ να το κατανοήσω εγώ προσωπικά. πιο πολύ φοβάμαι την κοινωνία που τα θέλει όλα... φρουτόκρεμα. με αυτήν πχ την λογική πολύ πιο κατανοητά είναι τα τραγούδια στα παρατράγουδα. αλλά δεν νομίζω ότι ούτε εσείς αλλά ούτε κι ο πιο ορκισμένος σκυλάς να μην νοιώθει το μεγαλείο αυτών των ποιημάτων και το σκουπιδαριό των δεύτερων.
Παράθεση
0 # Φάνης 09-03-2014 12:47
Παρασυρμένος από τις μεταξύ μας πολλές συζητήσεις και διαφωνίες πάνω στον Ρούντολφ Στάινερ, ο Ορέστης, ο οποίος δεν κρύβει ότι τον εκτιμάει σε βαθμό κακουργήματος, δεν πρόσεξε ότι στο "Μήπως είσαι μπούφος", το μόνο που γράφω είναι ότι τα κείμενα του εν λόγω επιστήμονα δεν τα καταλαβαίνω ". Όσο κι αν προσπαθώ,όσο κι αν κοπανιέμαι, στο τέλος αλαμπουρνέζικα μου φαίνονται." Τίποτε άλλο. Συμπέρασμα: Ο Ορέστης πρέπει να ξαναδιαβάσει το πόνημα, αυτή τη φορά προσεκτικά. Άλλωστε όπως ο ίδιος λέει είναι διασκεδαστικό.Προς τι λοιπόν το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός!
Παράθεση
0 # Γιώργος Τσιρίδης 09-03-2014 08:14
Είναι θέμα ΕΞΟΥΣΙΑΣ Φάνη. Του γνώστη των λέξεων, του πινέλου και των χρωμάτων, του γνώστη της κάμερας κλπ., πάνω στον άσχετο και προπαντός στον ΗΜΙΜΑΘΗ που μεσολαβεί μεταξύ τεχνίτη και άσχετου. Όταν είσαι κατανοητός είσαι εύκολος κι επομένως απομυθοποιείσαι αμέσως. Δεν μπορείς έτσι να ασκήσεις εξουσία που σημαίνει ΧΡΗΜΑ και ΔΟΞΑ (δύναμη). Αυτά ισχύουν για Βέλτσο, Πικάσο κλπ. που έχουν κάνει αυτή τη τέχνη της επιβολής δια της γνώσης του χειρισμού εργαλείων όπως οι λέξεις και το πινέλο επιστήμη.
Αυτά όμως τα έχεις πει από τη δεκαετία του '70. Κρίμα που χρειάζεται τώρα να τα επαναλαμβάνεις.

Για μένα πιο σημαντικό είναι κάτι άλλο: Και τα δυο τραγούδια που ανέφερες είναι εκπληκτικά και απολύτως ακαταλαβίστικα (εκτός κι αν τα διαβάσεις πολλές φορές και βάλεις και πολύ νερό στο κρασί σου ...). Γιατί όμως μας συγκίνησαν τόσο και συνεχίζουν ακόμα να μας συγκινούν; Γιατί δεν τα σιχαθήκαμε όπως ίσως θα τους άξιζε με βάση την αδιαφορία που δείχνουν προς τη νοημοσύνη μας; Φτάνει μόνο η μουσική;

Μια καλή εξήγηση βρήκα κάποτε (τότε, τη δεκαετία του ΄70) σε ένα επίσης ακαταλαβίστικο με την πρώτη ματιά βιβλίο (αλλά εν τέλει σοφό), το “βαθμό μηδέν της γραφής” του Ρολάν Μπαρτ. Κάποτε ίσως συζητήσουμε γι αυτά, όχι γι αυτά που γράφει το βιβλίο αλλά για την ποίηση που δεν στηρίζεται στο συντακτικό και τη γραμματική (δηλαδή το νόημα, όπως ο λυρισμός) αλλά σε μια διαδοχή συγκινήσεων που προκαλεί η ανάγνωση των λέξεων με μια κάποια σειρά, αυτή που θέλει ο ποιητής.
Παράθεση
0 # Γ. Καρυστινός 06-03-2014 22:22
Είναι μια ανάγκη έκφρασης του καλλιτέχνη.Αν ο ίδιος ο καλλιτέχνης κάποτε θελήσει να εξηγηθεί αυτό είναιευλογία
Γι αυτό προσωπικά θεωρώ πως οι κριτικοί τέχνης ή οι φιλόλογοι αναλυτές ποιημάτων, πραγματικά δεν έχουν να προσφερουν κάτι παρά μόνο τη δική τους οπτική πάνω σε αυτό που βλέπουν και διαβάζουν. Οι ερευνητές αναλυτές, αυτοί που μίλησαν με τον καλλιτέχνη και κατέγραψαν το τι ήθελε να πει, αυτοί πραγματικά έχουν να προσφέρουν την εξήγηση του δημιουργού.

Παράδειγμα τα ποιήματα του Καββαδία. Αν ο ίδιος ο Καββαδίας δεν είχε μιλήσει για κάποια από αυτά δεν θα μπορούσαμε ποτέ να ανακαλύψουμε τι ήθελε να πει με αυτά που έγραφε και σε τι αναφερόταν. Αν πάλι δεν είχε μιλήσει για αυτά του τα ποιήματα πάντα εμείς θα μπορούσαμε να ερμηνεύουμε μέρη τους ή ολόκληρα τα ποιήματα υποκειμενικά με βάση την ατομική μας κατανόηση. Αυτή άλλωστε πιστεύω είναι και η ομορφιά της τέχνης, της καλλιτεχνικής δημιουργίας/
Παράθεση
0 # Γ. Καρυστινός 06-03-2014 22:16
Η κατανόηση ενός κειμένου έχει σε πολύ μεγάλο βαθμό να κάνει με τον χρόνο που μπορούμε να του αφιερώσουμε. Θυμάμαι όταν διάβαζα κάποιο κομμάτι της φιλοσοφίας του Πλάτωνα κάποια πράγματα με είχαν δυσκολέψει πάρα πολύ, τόσο πολύ που παράτησα το μάθημα και δεν πήγα να το δώσω. Την επόμενη χρονιά το διάβασα τόσες φορές που ξαφνικά ανακάλυψα την άκρη του νήματος και άρχισα να ξεμπλέκω το κουβάρι. Ήταν πολύ δημιουργικό διάβασμα και με άφησε έκπληκτο για τις ανακαλύψεις μου πάνω σε αυτά που διάβαζα και που πριν δεν μπορούσα καν να δω πως υπήρχαν.

Πέραν όμως του χρόνου που μπορούμε να διαθέσουμε είμαι και εγώ υποστηρικτής του απλού και όχι του πολύπλοκου και επιτηδευμένου λόγου. Κάποιοι άνθρωποι αρέσκονται σε αυτή την πολυπλοκότητα και μιλούν και γράφουν με τρόπο ακαταλαβίστικο ή έστω χρονοβόρο για να καταλάβεις τι τελικά θέλουν να πουν.

Αυτά όσον αφορά τα κείμενα που ανήκουν στη σφαίρα της φιλοσοφίας, της κοινωνικοπολιτικης ανάλυσης, της δημοσιογραφίας, της εξήγησης επιστημονικών θεμάτων κτλ.

Η περίπτωση όμως της τέχνης και ιδιαίτερα της ποίησης είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Ένα δυσνόητο ποίημα όσες φορές και αν το διαβάσεις σχεδόν ποτέ δεν θα φτάσεις στην ουσία του. Την ουσία του, το πραγματικό του νόημα το γνωρίζει μονάχα ο δημιουργός του. Και ακόμα και γι αυτόν το νόημα μπορεί να αλλάξει σε μια μελλοντική ανάγνωση του έργου του.
Η μαγεία ενός τέτοιου ποιήματος είναι οτι σε αφήνει να οδηγηθείς ελεύθερα σε ότι συμπεράσματα είναι η ψυχή σου έτοιμη να βγάλει την συγκεκριμένη στιγμή που το διαβάζεις. Πόσες φορές δεν έτυχε να τραγουδάμε ένα τραγούδι και τελικά να καταλαβαίνουμε το "πραγματικό" του νόημα, όταν ζήσαμε μια συγκεκριμένη κατάσταση και πλέον ήμασταν έτοιμη να το κατανοήσουμε;
Η τέχνη δεν είναι υποχρεωμένη να εξηγείται σε κανέναν.Υπάρχει η στρατευμένη τέχνη που έχει συγκεκριμένο λόγο ύπαρξης άρα και εξήγηση, υπάρχει και η τέχνη για την τέχνη που δεν την αφορά να σου εξηγηθεί.
Παράθεση
0 # Νίκος 06-03-2014 15:04
Αφού ΔΕΝ καταλαβαίνω ρε Οδυσσέα. Όχι τον Στάινερ αλλά ούτε και αυτά που βρήκα στο Wikipedia...για αυτόν (Δράμα!). Υποχωρώ.
Παράθεση
+1 # Οδυσσέας Κουντουπίδης 06-03-2014 14:58
Τι μπλέκεσαι βρε μαλακισμένο στα οικογενειακά τους; Άσε που σου πάει να!Για τον Στάινερ κουβέντα!
Παράθεση
0 # Νίκος 06-03-2014 14:43
Μήπως όμως καταλαβαίνει; Θέλω να πω ότι ο Φάνης είναι πιθανόν να καταλαβαίνει και τον Πικάσο και τον Steiner αλλά να εκνευρίζεται από τον τρόπο τους… και τελικά απομυθοποιεί και το δημιούργημα και τον δημιουργό. Εκνευρίζεται γιατί πιστεύει βαθύτατα στη πρόταση κλειδί του κειμένου (από τον Σεφέρη) που υμνεί την Απλότητα. Πιθανόν να εκνευρίζεται επίσης, από την λατρεία της πλειοψηφίας να «δημιουργεί» είδωλα από το τίποτα. Ο Βέλτσος και ο Ράμφος … μπορεί να δύο τέτοια καλά παραδείγματα.
Παράθεση
+1 # Ορέστης Αναβάλογλου 06-03-2014 12:07
Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν και κάποια πράγματα τα οποία δεν μπορούμε να τα κατανοήσουμε με μοναδικό εργαλείο την επαρκή γνώση της γλώσσας. Δηλαδή αν κάποιος άνθρωπος - έστω πολύ έξυπνος, που όμως δεν ασχολείται με τα Μαθηματικά - ακούσει ή διαβάσει την απόδειξη ενός δύσκολου θεωρήματος σε άπταιστα ελληνικά, χωρίς συμβολισμούς και ορολογίες, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα καταλάβει τίποτα. Όχι επειδή είναι "μπούφος", αλλά γιατί του λείπει ένα προαπαιτούμενο για την κατανόηση κομμάτι γνώσης. Αυτό προς υπεράσπιση του Rudolf Steiner και όχι του Βέλτσου φυσικά. Είναι εξοργιστικά άδικο να κατηγορείται ως "επιτειδευμένα δυσνόητος" ένας άνθρωπος που μίλησε με τον απλούστερο δυνατό τρόπο για τα δυσκολότερα θέματα της ζωής και της επιστήμης και αποτελεί μέχρι σήμερα μια αστείρευτη πηγή γνώσης για όσους ξέρουν να θέτουν τα ερωτήματα. Επίσης, σχολιάζοντας τον τίτλο που επέλεξε ο συντάκτης του - κατά τ'άλλα διασκεδαστικού - άρθρου, μια και τον γνωρίζω προσωπικά, θα του συνιστούσα να συμπεριλάβει στις πιθανές απαντήσεις της ερώτησης, που προφανώς κάνει στον εαυτό του και το... "ΝΑΙ". Ίσως έτσι κάνει επιτέλους το πρώτο μεγάλο βήμα στον μακρύ και δύσβατο δρόμο της γνώσης του Εαυτού!
Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση