Η πρώτη μάχη κερδήθηκε, αλλά τώρα έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας για να μετατρέψουμε αυτή την περιοχή σε μοχλό ανάπτυξης και ανάσα για τους κατοίκους"
Από τότε έγιναν πολλά, φτιάχτηκε ένας Πολυχώρος με χώρους για όλες τις ηλικίες, αναβαθμίστηκε η πόλη ολόκληρη, έγιναν φεστιβάλ πανελλήνιας εμβέλειας, η Δραπετσώνα και το Κερατσίνι μπήκαν στην λίστα των πόλεων που προσφέρουν στον πολιτισμό και την ποιότητα ζωής.
Φυσικά υπάρχουν τεράστια προβλήματα που δεν μπόρεσαν να λυθούν γιατί κάποιοι είχαν προλάβει να χαρίσουν άδειες και δικαιώματα σε ρυπογόνες εστίες πριν η τροπολογία τους προλάβει.
Παρόλα αυτά, το ισοζύγιο είναι θετικό και είναι στο χέρι μας, με τους αγώνες μας, να το βελτιώσουμε. Ας γιορτάσουμε όμως την ιστορική μέρα για την πόλη μας, πριν έντεκα χρόνια, στις 28 Απριλίου 2015, όταν ανακοινώθηκε η τροπολογία για το ρυθμιστικό που έμελλε να αλλάξει το μέλλον της πόλης μας.
Σ.Δ. Για τα θετικά λέμε ναι, έστω κι αν γίνεται στο κουφά των 11 χρόνων, πέρα από το ότι πλησιάζουν σιγά σιγά οι εκλογές, λες να περνάνε και τη φάση του ότι θυμόμαστε χαιρόμαστε; Για τα αρνητικά περιμένουνε κάποια στιγμή μια καλή αυτοκριτική από τη Δημ.Αρχή, αν βεβαίως είναι στις επιλογές της να κάνει δημόσια αυτοκριτικές, λέμε τώρα. Πάντως όσο περνάνε τα χρόνια τόσο πιο πολύ πείθομαι ότι με την διαχείριση που έκανε η Δημ.Αρχή Χρ. Βρεττάκου στα 86 αυτά στρέμματα που δώθηκε η χρήση τους την εποχή του ΣΥΡΙΖΑ, από το Λιμενική αρχή του Πειραιά στο δήμο για 50 χρόνια, αν θυμάμαι καλά, δεν ήταν αντάξια της πεντάστερης περιοχής που βρίσκεται κι εννοείται ότι δεν είναι και τώρα. Εξακολουθώ να υποστηρίζω ότι το έργο αυτό και από αισθητική άποψη και από λειτουργική και από πολιτιστική και από οικονομική (όπως η επιλογή που καταγράφηκε στην τροπολογία, να γίνει αυτή η περιοχή και μοχλός ανάπτυξης. Εννοείται ότι δεν έχω στο μυαλό μου μέσω των τιμών των κυλικίων που μια χαρά τις βρίσκω) είναι πολύ κατώτερη απ'αυτό που κατά τη γνώμη μoυ και τα γούστα μου είχε τα φόντα να γίνει. Όσο για το πράσινο, ο Πολυχώρος Λιπασμάτων δεν είναι παρά μία εξαιρετική ωδή στο τσιμέντο και στο γαρμπίλι.
Υπάρχει πάντως κάτι που φαίνεται αναγκαίο να αλλάξει το συντομότερο δυνατόν, πέρα από τα τσιμεντένια παγκάκια που έχουν αρχίσει να φθείρονται και τα μεταλλικά τραπεζάκια που πολλά από αυτά έχουν σκουριάσει. Κάτι που δεν είναι και τόσο δύσκολο να αλλάξει. Αναφέρομαι στο μικρό τσιμεντένιο διάδρομο που είναι επικίνδυνος για ποδηλασία και πατίνια όπως και για τρέξιμο. Αντί λοιπόν του τσιμέντου που υπάρχει τώρα η σωστή επιλογή δεν είναι να μπει στη θέση του ταρτάν; Που γνωστό είναι ότι η δομή του απορροφά τους κραδασμούς, προστατεύοντας τις αρθρώσεις κατά το τρέξιμο και όλο το σώμα κατά το πέσιμο. Δυνητικά, αν το έχουμε καταλάβει, με το ταρτάν σώζουμε ζωές. Και που ανάμεσά τους, βρήκαμε στο διαδίκτυο ότι σύκμφωναμ με τις γνώμες των ειδικών και αθλητικών οργανισμών που στην Ελλάδα το έχουν χρησιμοποιήσει, το MONDO είναι ένα από τα καλύτερα του είδους.
Κάποια στιγμή πάντως, άλλο σχετικό θέμα, η Δημ.Αρχή δεν θα πρέπει να ενημερώσει το Δημ.Συμβούλιο και τους δημότες σε ποια φάση βρίσκεται η προσφυγή που έχει κάνει πριν κάποια χρονάκια η Εθνική Τράπεζα Ελλάδος στο ΣτΕ; Μιλάμε για τα 220 στρέμματα που απαλλοτρίωσε η Περιφέρεια Αττικής με τον Γιώργο Γαβρίλη τότε αντιπεριφερειάρχη Πειραιά, το 2018 - 19, αν θυμάμαι καλά. Δεν πρέπει κάπως να συζητηθεί το θέμα δημόσια και να δει ο δήμος τι μπορεί να κάνει για να επισπευσθεί η απόφαση (εννοείται με απόρριψη της προσφυγής της Εθνικής). Ε, γιατί μας κρατά στο σκοτάδι; Όχι πέστε κι εσείς, δημοκρατική επιλογή είναι αυτή;
