Νόμο ψήφισε η Κνεσέτ (Βουλή) του Ισραήλ για τον απαγχονισμό Παλαιστίνιων κρατούμενων
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Η Κνέσετ ( Βουλή) του Ισραήλ ψήφισε νόμο για την εκτέλεση Παλαιστινίων κρατουμένων, που έχουν καταδικαστεί για δολοφoνικές επιθέσεις κατά Ισραηλινών στόχων,δι' απαγχονισμού. Η ψήφιση του νομοσχεδίου θεωρείται μεγάλη νίκη για την ισραηλινή ακροδεξιά.Η ψηφοφορία αυτή αποτελεί σημαντική νίκη για το κόμμα «Otzma Yehudit» του υπουργού Εθνικής Ασφάλειας της ακροδεξιάς, Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, το οποίο εδώ και καιρό ασκούσε πιέσεις για την υιοθέτηση του μέτρου. «Αυτή είναι μια μέρα δικαιοσύνης για τα θύματα και μια μέρα αποτροπής για τους εχθρούς μας. Όποιος επιλέγει την τρομοκρατία, επιλέγει τον θάνατο», δήλωσε ο Μπεν-Γκβιρ σε ανακοίνωσή του.
Προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο
Μια ισραηλινή μη κυβερνητική οργάνωση για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανακοίνωσε αμέσως ότι προσφεύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ, αμφισβητώντας την εγκυρότητα του νόμου, λίγα λεπτά μετά την ψήφισή του από την Κνεσέτ.
Αυτός ο νόμος είναι «αντισυνταγματικός, κάνει ντε φάκτο διακρίσεις και, για τους Παλαιστίνιους της Δυτικής Όχθης, υιοθετήθηκε χωρίς νομική βάση» αναφέρει η Ένωση για τα πολιτικά δικαιώματα στο Ισραήλ (ACRI) στην ανακοίνωσή της.
Στο Ισραήλ, η θανατική ποινή για το έγκλημα της ανθρωποκτονίας καταργήθηκε το 1954. Ο μοναδικός άνθρωπος που έχει εκτελεστεί ποτέ στη χώρα έπειτα από πολιτική δίκη ήταν ο Άντολφ Άιχμαν, αρχιτέκτονας του Ολοκαυτώματος, το 1962.
Τα στρατοδικεία διατηρούν την επιλογή να επιβάλουν τη θανατική ποινή στους κατηγορούμενους, όμως δεν το έχουν κάνει μέχρι τώρα.
Τελευταία άρθρα από τον/την Σούζη Παλαιοκώστα
- O Vasilis Bouloukos διευκρινίζει ως γιατρός τι ακριβώς έπαθε ο υφυπουργός Μυλωνάκης και γιατί, από το fb και τι υποστήριξε η Λιάνα Κανέλλη που σύμφωνα με τον γιατρό Πάνου Παπανικολάου τίποτα δεν έχει καταλάβει
- Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, σώσε μας
- Έρση Σωτηροπούλου: «Ταμπού σήμερα είναι να ουρλιάζεις από έρωτα» / βίντεο
- Πέτρος Παπακωνσταντίνου: Οι επιπτώσεις της Επικής Γκάφας
- Γιατί το να μην κάνεις τίποτα κάνει, τελικά, καλό
