Δημήτρης Γ. Παπαδοκωστόπουλος. Η Βουλγαρία κάλυψε σε 30 χρόνια το χάσμα που μας χώριζε στο κατά κεφαλήν η Βουλγαρία κάλυψε σε 30 χρόνια το χάσμα που μας χώριζε και δεν αποκλείεται σύντομα να μας ξεπεράσει και να μείνουμε μόνοι μας στον πάτο.
Το 2018, η Βουλγαρία ήταν στο 51% (με 9.080 δολ.) του μέσου όρου της Ε.Ε. και η Ελλάδα στο 64% (20.311 δολ.), που σημαίνει ότι η Βουλγαρία το 2025 αύξησε το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της κατά 15 μονάδες σε σχέση με το 2018, ενώ η Ελλάδα μόλις κατά τέσσερις. Επίσης, το 2007, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας ήταν στο 93% του μέσου όρου της Ε.Ε., ενώ της Βουλγαρίας κάτω του 40%, γεγονός που μαρτυρά την πορεία που ακολούθησαν οι Βούλγαροι για να ανέβουν και εμείς για να κατέβουμε.
Και η Βουλγαρία ήταν πρώην κομμουνιστική χώρα, με τη δυστυχία να κυκλοφορεί στους δρόμους, εν αντιθέσει με εμάς που ήμαστε δυτική χώρα με τα λεφτά της Ε.Ε., τις επιδοτήσεις, τους Ολυμπιακούς Αγώνες και άλλα πολλά που οι Βούλγαροι πιθανόν να μη δουν ούτε στον ύπνο τους.
Άντε τώρα να ψάχνεις, ως κυβέρνηση που είσαι για μια επταετία, να ερμηνεύσεις τη σημερινή κατάντια και πότε να λες ότι υπάρχει η μαύρη οικονομία που δεν μετριέται και πότε ότι οι δείκτες της Εurostat έχουν μεθοδολογικά προβλήματα… Ασόβαρα πράγματα, δηλαδή, όπως εκείνο το επιχείρημα με τους τουρίστες που πρόβαλε η κυβέρνηση για να μη μειώσει τους φόρους στα καύσιμα, εν αντιθέσει με την Ιταλία και την Ισπανία που μείωσαν τους φόρους, παρότι έχουν πολύ περισσότερους τουρίστες.
Για να φανούμε ανοιχτοχέρηδες, δίνουμε και 300 εκατ. ευρώ (το 10% του πλεονάσματος του πρώτου διμήνου 2026) για fuel pass κ.λπ., που δεν προσφέρουν ουσιαστική ωφέλεια, ενώ παράλληλα θα ρίξουν και λίγο παραπάνω λαδάκι στον πληθωρισμό και στην αισχροκέρδεια.
Ο πόλεμος στο Ιράν είναι μια ευκαιρία για την κυβέρνηση -σαν τους Βαρβάρους του Καβάφη- να φορτώσει εκεί όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα, προκειμένου να συνεχιστεί το ίδιο σκηνικό με τις απευθείας αναθέσεις και τους ακριβοπληρωμένους συμβούλους, το κόστος των οποίων βγαίνει από την υπερφορολόγηση, τη μόνη συνεπή οικονομική πολιτική μας.
Σ.Δ. Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ - GDP) είναι η συνολική χρηματική αξία όλων των τελικών αγαθών και υπηρεσιών που παράγονται εντός μιας χώρας σε μια δεδομένη χρονική περίοδο (συνήθως ένα έτος ή τρίμηνο). Αποτελεί τον βασικό δείκτη μέτρησης της οικονομικής υγείας, δραστηριότητας και ανάπτυξης μιας χώρας.
Το 2025 παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στο ΑΕΠ ανά κάτοικο μεταξύ των χωρών της ΕΕ (το ονομαστικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ). Μόνο 10 από τα 27 κράτη-μέλη ξεπέρασαν τον μέσο όρο της ΕΕ, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 34% του συνολικού πληθυσμού της ΕΕ. Εκτός από το Λουξεμβούργο και την Ιρλανδία, η Ολλανδία, η Δανία, η Αυστρία, η Γερμανία, το Βέλγιο, η Σουηδία, η Μάλτα και η Φινλανδία βρέθηκαν πάνω από τον μέσο όρο.
Οι υπόλοιπες χώρες συγκεντρώθηκαν σε σχετικά μικρή απόσταση από τον μέσο όρο. Η Γαλλία, η Κύπρος, η Ιταλία, η Τσεχία, η Ισπανία και η Σλοβενία βρέθηκαν έως 10% κάτω από τον μέσο όρο, ενώ η Λιθουανία, η Πορτογαλία και η Πολωνία κατά περίπου 10–20% χαμηλότερα.
Τα χαμηλότερα επίπεδα ΑΕΠ ανά κάτοικο καταγράφηκαν στη Βουλγαρία και την Ελλάδα, στο 32% κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ, και στη Λετονία, στο 29% χαμηλότερα.
Πηγή: naftemporiki.gr/opinion
Σ.Δ. Ισοτιμία αγοραστικής δύναμης (PPP) είναι μια οικονομική θεωρία που συγκρίνει τη σχετική αξία των νομισμάτων διαφόρων χωρών μέσω ενός αντιπροσωπευτικού 'καλαθιού αγαθών'. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, δύο νομίσματα βρίσκονται σε ισορροπία ή ισοτιμία, όταν το ίδιο καλάθι αγαθών κοστίζει το ίδιο και στις δύο χώρες, μετά την προσαρμογή των συναλλαγματικών ισοτιμιών. H PPP μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη σύγκριση της οικονομικής παραγωγικότητας και του βιοτικού επιπέδου μεταξύ χωρών. Χρησιμοποιείται επίσης για ακριβέστερες συγκρίσεις του ΑΕΠ μεταξύ των χωρών, προσαρμόζοντας τις διαφορές στο κόστος ζωής και τον πληθωρισμό.
Το Ονομαστικό ΑΕΠ (Nominal GDP) είναι η συνολική χρηματική αξία των τελικών αγαθών και υπηρεσιών που παράγονται σε μια χώρα κατά τη διάρκεια ενός έτους, υπολογισμένη με τις τρέχουσες τιμές αγοράς.
Το ονομαστικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι το συνολικό ονομαστικό ΑΕΠ (σε τρέχουσες τιμές) μιας χώρας διαιρούμενο με τον πληθυσμό της, εκφράζοντας το μέσο οικονομικό εισόδημα ανά άτομο. Αποτελεί βασικό δείκτη για τη σύγκριση του βιοτικού επιπέδου μεταξύ κρατών, αν και δεν αντικατοπτρίζει την ανισότητα εισοδήματος.
