Εδώ η Αθήνα είναι πολύ προσεκτική. Στον Χάρτη ενσωματώνει τις συμφωνίες με Αίγυπτο και Ιταλία, δηλαδή δέχεται το ενδεχόμενο μειωμένης επήρειας, όπως αυτές. Απομακρύνεται, κατά περίπτωση, από τον “Χάρτη της Σεβίλης” που φοβίζει την Άγκυρα ότι θα την απομονώσει στον Κόλπο της Αττάλειας και γι’ αυτό αντιδρά με το δόγμα της “Γαλάζιας Πατρίδας”. Ο Χάρτης στηρίζεται σε χωρικά ύδατα έξι μιλίων και χρησιμοποιεί τη “μέση γραμμή”. Όλα αυτά είναι σήματα προς την Άγκυρα ότι η Αθήνα ενδιαφέρεται για καλή γειτονία.

Η τοποθέτηση του κ. Φιντάν, ήπια, τα υπολογίζει όλα αυτά. Τη χαρακτήρισε “μονομερή ενέργεια εκ μέρους της Ελλάδας”, προειδοποιεί ότι δεν έχει νομικές συνέπειες για την Τουρκία και έμμεσα ασκεί κριτική στην Αθήνα ότι δεν εργάζεται όσο πρέπει στο πνεύμα της “Συμφωνίας των Αθηνών” του Δεκεμβρίου 2023 για “Φιλικές Σχέσεις και Καλή Γειτονία”. Το ήπιο του κ. Φιντάν μπορεί να έχει σχέση και με τα σχέδια της Τουρκίας να παίξει ρόλο εξομάλυνσης στην περιοχή, κάτι που επιχειρεί, με δυσκολίες, ο Τραμπ.

Ο απεγκλωβισμός από την πόντιση καλωδίου ήταν ένας ακόμη λόγος που εξαγγέλθηκε ο Σχεδιασμός. Η Αθήνα ήταν σε αδιέξοδο, οι απεγνωσμένες ενέργειες Μητσοτάκη προς Νετανιάχου και Τραμπ δεν απέδωσαν. Η κυβέρνηση, άσκεφτα είχε σηκώσει τον πήχη ψηλά, έμενε εκτεθειμένη στη δεξιά της, στη μεθοδική κριτική του κ. Δένδια, και στην ακροδεξιά. Γι’ αυτό επιλέχθηκαν υψηλοί τόνοι κατά την εξαγγελία του Χωροταξικού. Ήταν ανάγκη για τη ΝΔ με αρνητικές, όπως πάντα, παρενέργειες.

Πηγή: epohi.gr/articles