Κυριακή, 25 Αυγούστου 2013 16:13

Όταν μιλούν οι αριθμοί τα αυτιά μας να είναι ανοιχτά και τεντωμένα

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Είδαμε στον ημερήσιο τύπο κάποιους αριθμούς που μας έκαναν εντύπωση. Όταν οι αριθμοί είναι έγκυροι και χρησιμοποιούνται από τους ανθρώπους ως βάση για να γίνει μια συζήτηση με θέμα το πεδίο από όπου προέρχονται

 

 

 

 

και με ζητούμενο όχι την ευημερία των αριθμών, αλλά των ανθρώπων μέσω των στόχων της πολιτικής και κοινωνικής βούλησης, τότε συνήθως αποδεικνύεται πως είναι ανεκτίμητα εργαλεία.

Εντοπίσαμε λοιπόν, κάποιους αριθμούς που προήλθαν από την απογραφή του πληθυσμού που έγινε το 2011. Κάποιους άλλους που έχουν να κάνουν με το χρέος της χώρας μας από το 2007 έως σήμερα. Και κάποιους τρίτους που έχουν σχέση με τις διαβόητες off shore εταιρίες. Μας έκαναν εντύπωση αυτοί οι αριθμοί και σκεφτήκαμε να τους μοιραστούμε με τους επισκέπτες μας.

1ο) Η απογραφή έγινε το 2011. Κι εδώ και σ' όλον τον κόσμο. Αλλά όπως μας μηνύει η Στατιστική υπηρεσία, η μεθοδολογία της τελευταίας απογραφής διαφέρει σημαντικά από όλες τις προηγούμενες, πράγμα που σημαίνει ότι τα αποτελέσματά τους δεν είναι συγκρίσιμα. Το σίγουρο πάντως είναι πως το 2011 ο πληθυσμός της Ελλάδας, για πρώτη φορά από το 1828, μειώθηκε. Γιατί;

Το 2011 η χώρα μας είχε 10.815.197 μόνιμους κάτοικους. Οι άντρες αποτελούν το 49% και οι γυναίκες το 51%. Συνεχίζουμε με κάποια ακόμα στατιστικά στοιχεία που παρουσιάζουν ένα ενδιαφέρον. Ανάμεσα στους δέκα μεγαλύτερους δήμους της χώρας, στη Θεσσαλονίκη εμφανίζεται η μεγαλύτερη διαφορά υπέρ των γυναικών με ποσοστό 54,3%, ενώ στη Ρόδο είναι περισσότεροι οι άντρες με ποσοστό 50,1%.

Από τους μόνιμους κατοίκους στην Ελλάδα το 91,6% έχει ελληνική υπηκοότητα, το 1,8% έχουν υπηκοότητα άλλων χωρών της Ε.Ε και το 6,5% είναι υπήκοοι χωρών εκτός Ε.Ε. Δηλαδή οι υπήκοοι άλλων χωρών που είναι μόνιμοι κάτοικοι της Ελλάδας είναι 907.000. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι Αλβανοί.

Η μέση ηλικία του μόνιμου πληθυσμού είναι 41,9 έτη. Η μεγαλύτερη μέση ηλικία εμφανίζεται στην Ήπειρο και η μικρότερη στο Νότιο Αιγαίο. Από τους δήμους, τους γηραιότερους κατοίκους τους έχουν τα Κεντρικά Τζουμέρκα της Άρτας, ενώ τους νεώτερους, η Φυλή της Δ. Αττικής.

Οι μισοί κάτοικοι της Ελλάδας έχουν παντρευτεί τουλάχιστον μια φορά. Ένας στους πέντε άντρες είναι άγαμος και μία στις τεσσεράμισυ γυναίκες δεν παντρεύτηκε ποτέ. Στην Ελλάδα υπάρχουν 4.134.157 νοικοκυριά, με μέσο μέγεθος νοικοκυριού τα 2,6 άτομα. Τα νοικοκυριά με ένα και με δύο μέλη αποτελούν το 55,2% του συνόλου. Το μεγαλύτερο μέγεθος νοικοκυριών ζει στη Δυτική Αττική και το μικρότερο στο δήμο Αθηναίων. Από τις οικογένειες, οι μισές είναι παντρεμμένα ζευγάρια με παιδιά. Υπάρχουν επίσης 74.421 μονογονεϊκές οικογένειες όπου υπάρχει μόνο πατέρας και 389.292 όπου υπάρχει μόνο μητέρα. Πάλι μάγκες οι άντρες ε;

2ο) Τι γίνεται με το χρέος μας; Είναι βιώσιμο; Ας δούμε πρώτα τα νούμερα. Το 2007 το χρέος μας ήταν 262,318 δις. ευρώ. Ποσοστό επί του ΑΕΠ, 110,7%. Το 2009 πήγε στα 328,588 δις. ευρώ και ποσοστό επί του ΑΕΠ 142,8%. Το 2010, χρονιά των εκλογών και του πρώτου μνημονίου, το χρέος μας έπιασε τα 356,920δις, ευρώ και ποσοστό 161,8%. Το μεγαλύτερο χρέος το σημειώσαμε το 2011 και ήταν 371,920 δις. ευρώ και το ποσοστό επί του ΑΕΠ που είχε ελαττωθεί ήταν 172,7%. Τέλος, το πρώτο εξάμηνο του 2013 το χρέος ανέρχεται στα 321,62% και το ποσοστό είναι 171,9%. Εύκολα διαπιστώνει κανείς πως φέτος πλησιάζουμε το ποσόν του 2010 και το ποσοστό επί του ΑΕΠ είναι μεγαλύτερο, αφού όπως είπαμε, λόγω λιτότητας και ανεργίας έχουμε ύφεση διαρκείας και άρα μικραίνει συνεχώς το ΑΕΠ.

Τι κάνουμε αυτά τα τρία χρόνια; Μια τρύπα στο νερό; Από μια πρώτη ανάγνωση των στοιχείων που ανακοίνωσε το υπουργείο Οικονομικών, αυτό προκύπτει. Τι έγινε λοιπόν, αυτά τα τρία χρόνια των μνημονίων; Τα νούμερα δείχνουν πως τα 3/4 του χρέους που το 2010 ήταν ιδιωτικό ( προς τράπεζες δηλαδή και θεσμικούς παίχτες της αγοράς) τώρα έγινε δημόσιο, μιας και οι πιστωτές μας από το 2010 είναι η Ε.Ε και το Δ.Ν.Τ. Ναι, αλλά έχει σημασία σε ποιους χρωστάμε; Ως ένα βαθμό έχει, διότι με δημόσιους δανειστές και με ευνοϊκές συγκυρίες και μαχητική πολιτική ηγεσία ίσως είναι πιο εύκολη η δυνατότητα να επιδιωχθούν διάφορες παρεμβάσεις που να είναι υπέρ μας. Το άλλο συν είναι το επιτόκιο που είναι πολύ πιο μικρό από αυτό των αγορών. Όχι όμως τόσο μικρό όσο θα μπορούσε να είναι.

Το κούρεμα του 2011 μείωσε το χρέος της χώρας μας κατά 100δις.ευρώ. Όμως δείτε ποιες ήταν οι παράπλευρες απώλειες. Κουρεύτηκε η αξία των ομολόγων που είχαν τα ασφαλιστικά ταμεία κατά 75%, ένα ποσό της τάξης των 16δις και αυτό είχε σαν συνέπεια δυο νέα ασφαλιστικά νομοσχέδια, ενώ αναμένεται φέτος άλλο ένα. Ελπίζω να είναι φανερό πως τινάξανε τα ταμεία στον αέρα- γκραντ σουξέ. Παράλληλα κουρεύτηκαν τα ομόλογα των ιδιωτών ομολογιούχων που από τότε ψάχνουν να βρουν το δίκιο τους. Τέλος το κούρεμα των ομολόγων που είχαν οι ελληνικές Τράπεζες, οδήγησε την κυβέρνηση να κάνει νέο δάνειο ύψους 50 δις. Η τελευταία δόση από τα 130δις., που είναι το ποσόν του τελευταίου δανείου που ενέκρινε η Ε.Ε με το τελευταίο μνημόνιο, θα μας δοθεί τον Ιούνιο του 2014. Όμως από το 2012 μπαίνουμε μέσα σε ετήσια βάση γύρω στα 11δις. Γι'αυτό έχουν αρχίσει να κυκλοφορούν φήμες για νέο δάνειο, άρα και νέο μνημόνιο. Μάλλον δεν έχει τελειωμό αυτό το μαρτύριο.

Η ερώτηση είναι στα χείλη ολονών. Όλα αυτά τα σκληρά μέτρα, δηλαδή οι απολύσεις, οι άνεργοι, η διάλυση του ισχνού κοινωνικού κράτους που είχαμε, η μεγάλη ανεργία, οι περικοπές μισθών και συντάξεων, άραγε για ποιο λόγο επιλέχτηκαν; Αν ο ασθενής είναι μετά από τρία χρόνια νεοφιλελεύθερης θεραπείας σε χειρότερη κατάσταση, ποιοι θα πάρουν την απόφαση να πάρουν αλλιώς το τιμόνι για να πάνε σε άλλο δρόμο;

Ποιος είναι ο Μπεν Ρίξιγκερ; Είναι ο ηγέτης του κόμματος της Αριστεράς της Γερμανίας. Και τι σχέση έχει μ'εμάς; Πρότεινε το κόμμα του, σε περίπτωση που δοθεί νέα βοήθεια προς την Ελλάδα, να τηρηθούν δύο όροι. Πρώτον να επιβληθεί φόρος αλληλεγγύης 50% στους Έλληνες που έχουν περιουσία πάνω από 1εκατομμύριο ευρώ. Δεύτερον να παγώσουν τα περιουσιακά στοιχεία και τα ακίνητα άνω του ενός εκατομμυρίου που διαθέτουν Έλληνες στο εξωτερικό. Μετά να συγκριθούν με τους ελληνικούς καταλόγους φοροφυγάδων και αν διαπιστωθεί φοροδιαφυγή, αυτά να κατάσχονται. Εδώ γελάμε κ. Ρίξιγκερ. Το ξέρετε καλέ μου κύριε πως οι κυβερνώντες τη χώρα μας έχουν στα χέρια τους τέσσερα χρόνια τις λίστες Λαγκάρντ και Λουξεμβούργου; Και ενώ η δικιά σας συντηρητική κυβέρνηση, αλλά και άλλες, κατάφεραν μέσω παρόμοιων λιστών να βάλουνε στα δημόσια ταμεία του κράτους τους εκατομμύρια ευρώ, εμείς δεν τα έχουμε ανάγκη, είμαστε υπεράνω και δεν έχουμε εισπράξει τίποτα. Ποιοι Έλληνες, από όλους αυτούς που ταλαιπωρούνται και ζορίζονται τα μνημονιακά χρόνια, δεν θα χαιρόταν, αν μια τέτοια πρόταση την σκεφτόταν και την εφάρμοζε η κυβέρνησή μας; Όλοι θα πετούσαν τη σκούφια τους από χαρά. Και αυτό το "όλοι" είναι η μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων. Αλλά, αν το συσχετίσεις με την στάση τους που κράτησαν στις λίστες, είναι δυνατό οι δικοί μας κυβερνώντες να αποφασίσουν τέτοια μέτρα;

3ο) Και κλείνουμε με τις off shore εταιρίες, το κρυφό όνειρο κάθε πονεμένου. Ο υπουργός Οικονομικών κ. Στουρνάρας δημοσιοποίησε στοιχεία για τις εταιρίες αυτές που έχουν την έδρα τους στην Ελλάδα. Έχουμε και λέμε λοιπόν. Οι οff shore ακινήτων είναι 6.575 και μέχρι στιγμής έχει γίνει έλεγχος στις 34 και συνεχίζεται σε 315. Είναι φανερό πως ο έλεγχος γίνεται με ρυθμό χελώνας όταν αυτοί που είναι φοροφυγάδες κινούνται για να ξεφύγουν από off shore σε off shore με ταχύτητα λαγού. Ο συνολικός αριθμός των off shore που έχουν δηλωθεί στην χώρα μας και είναι ενεργές είναι 16.580 εκ των οποίων οι 10.000 εμφανίζονται στη ναυτιλία και οι υπόλοιπες καταγίνονται με την αγοροπωλησία ακινήτων. Οι off shore εταιρίες είναι υποχρεωμένες να υποβάλλουν δήλωση φόρου, αλλά γίνεται χαμός. Υπάρχουν και δραστηριοποιούνται στη χώρα μας κι άλλες off shore εταιρίες, που όμως έχουν δηλώσει ως έδρα τους τους φορολογικούς παραδείσους. Τέτοιοι είναι οι Βρετανικοί Παρθένοι νήσοι, τα νησιά Κέιμαν, ο Παναμάς, η Μονρόβια της Λιβερίας, κ.α. Πίσω από αυτές κρύβονται Έλληνες και ξένοι μεγιστάνες. Όλοι αυτοί με το σύστημα των ξένων εδρών δεν πληρώνουν φόρους και γίνονται πλουσιότεροι κι εμείς που πληρώνουμε γινόμαστε φτωχότεροι. Αυτό ισχύει νυν και αεί, αλλά στις μέρες μας είναι σε παροξυσμό.

Να αναφέρουμε και μία χαρακτηριστική περίπτωση. Το Κρανίδι είναι μία κωμόπολη της Αργολίδας με 5000 κατοίκους. Είναι ξακουστό για το λάδι του κι αυτό δεν είναι υπονοούμενο. Το 2003 εμφανίστηκαν στην περιοχή Κρανιδίου 183 off shore εταιρίες που άρχισαν να δραστηριοποιούνται στα ακίνητα. Ελάχιστοι όμως από τους ιδιοκτήτες των επαύλεων πλήρωναν φόρο ιδιοκτησίας. Από το 2003 έως το 2009, που δήλωσαν οι αρχές πως θα εξεταστούν αυτές οι περιπτώσεις, το δημόσιο εισέπραττε από όλους αυτούς τους ιδιοκτήτες 50 χιλιάδες ευρώ το χρόνο. Τίποτα δηλαδή. Τελικά τον Ιανουάριο του 2012 αποφασίστηκε να ανατεθεί ο έλεγχος των φακέλων από τη ΔΟΥ Κρανιδίου, που δεν είχε προχωρήσει το θέμα, στη ΔΟΥ Ναυπλίου. Λόγω ελλιπούς προσωπικού επί τέσσερις μήνες δεν έγινε κι εκεί τίποτα. Κατόπιν και υπό τον κίνδυνο παραγραφής των αδικημάτων, οι φάκελοι, στα τέλη του 2012 μεταφέρθηκαν, στο Διαπεριφερειακό Ελεγκτικό Κέντρο Αθηνών. Όμως κι εκεί δεν υπήρχε το απαραίτητο προσωπικό. Έτσι τον Ιούνιο του 2013 μεταφέρθηκαν στο Κέντρο Ελέγχου Φορολογίας Μεγάλου Πλούτου. Ίσως εκεί επιτέλους γίνει ο έλεγχος και απαιτηθούν οι αναλογούντες φόροι. Όλα αυτά μη νομίζετε πως συμβαίνουν στ'αλήθεια στη χώρα μας. Απλά είναι ένα μέρος μιας ταινίας πολιτικής φαντασίας. Φυσικά η δράση των νόμιμων off shore εταιρειών συνεχίζεται ακάθεκτη και συνεχώς καινούργιες ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια, ακόμα και στα πιο απίθανα μέρη. Παραδείγματος χάριν, τα Νέα Στύρα Ευβοίας επέλεξαν πρόσφατα για να δηλώσουν ως έδρα τους 16 νέες τέτοιες εταιρίες.

Στο χρηματιστήριο Αθηνών, πριν χρόνια υπήρχαν ως επενδυτές 3.755 off shore εταιρίες από τις οποίες οι μισές είχαν ως έδρα τα νησιά Κέιμαν. Σήμερα έχουν απομείνει 255, προερχόμενες από 38 χώρες και κατέχοντας μετοχές αξίας 925εκ.ευρώ. Αυτό που είναι φανερό πως κάνουν οι off shore εταιρίες, το μάθαμε και από την υπόθεση Τζοχατζόπουλου, είναι η απόκρυψη ιδιοκτησίας ακινήτων. Τι άλλο κάνουν; Ξεπλένουν μαύρο χρήμα, χειραγωγούν μετοχές, με τις τριγωνικές συναλλαγές ( όπου η μία εταιρεία χρεώνει μια άλλη κι όλες μαζί τη μητρική ) και τις υπερτιμολογήσεις διαστρεβλώνουν την οικονομική βάση μιας χώρας και επίσης με το αζημίωτο μεταφέρουν ανωνύμως χρήματα από μία χώρα σε άλλη.

Τα τελευταία χρόνια η ίδρυση και η διαχείριση μιας off shore εταιρείας γίνεται ακόμα και σε μια μέρα και από το internet και με κόστος που κυμαίνεται από 450 έως 1000 ευρώ και με εγγυημένη ανωνυμία. Αν όμως είναι να φτιάξεις μια ανώνυμη εταιρία στην Ελλάδα θα χρειαστεί στην καλύτερη περίπτωση μια βδομάδα και με έξοδα λειτουργίας γύρω στα 60χιλ. ευρώ, όταν για τις off shore εταιρίες το ποσόν αυτό φτάνει το πολύ τα 600 ευρώ. Μέσω των off shore banging εταιριών και των γραφείων τους, που πολλά συνεργάζονται με τράπεζες των φορολογικών παραδείσων και πολλές τέτοιες υπάρχουν στην ακτή Μιούλη και Κονδύλη στον Πειραιά, υπολογίζεται πως την τελευταία διετία έχουν φύγει από τις ελληνικές τράπεζες για τα νησιά Κέιμαν και στους άλλους φορολογικούς παραδείσους - γι'αυτούς, κόλαση για μας - γύρω στα 66 δις. ευρώ, ενώ στις ελβετικές τράπεζες έχουν καταλήξει μόνο 1 εκ. ευρώ. Για να μην ψάχνουμε αλλού ντ'αλλού δηλαδή.

Και ζήσανε αυτοί, οι πλούσιοι, καλά κι εμείς πάρα πολύ καλύτερα, αφού όπως λένε οι πλούσιοι η ευτυχία δεν έχει καμία σχέση με τα λεφτά. Διότι ως γνωστόν, τα λεφτά φέρνουν σκοτούρες, ενώ αν δεν έχεις μία. είσαι ξένοιαστο πουλί. Επειδή είναι ενδεχόμενο να παρερμηνευτώ, επεξηγώ πως δεν προτάσσω ως αξία και υπεράνω όλων το χρήμα και την με κάθε μέσον απόκτησή του. Όμως αν τα πράγματα βρίσκονται εκεί όπου πολλοί λιμοκτονούν και εξαθλιώνονται και άλλοι δεν ξέρουν τι έχουν, τότε μου βγαίνει να ειρωνευτώ δηλώσεις που συσχετίζουν την φτώχεια με την ευτυχία.

 

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2013 18:51

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση