«Κι από έλλειψη οξυγόνου υποφέρουν όσοι για πολλά χρόνια αναπνέουν αέρα φτωχό σε οξυγόνο». Η φράση αυτή, μία από τις πολλές στην οποία δονείται μια ολόκληρη γενιά επί σκηνής, σε ένα επινοημένο από τον σκηνοθέτη rave party, θα μπορούσε να είναι ένα από τα κουπλέ που θα κατακεραύνωναν την όλο και ατελέστερη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Σε εκδοχή μιούζικαλ βέβαια όλα αυτά, για να συνυπάρχει με το καλλιτεχνικό πνεύμα των καιρών. 

Περιοδικό "Μυστήριον", 22 Φεβρουαρίου 1967. Σελίδες 100. 

Την εποχή εκείνη το ξεκοκαλίζαμε διαβάζοντάς το σε μια μέρα.

Όχι μόνο όσοι τα πήγαιναν καλά στα γράμματα. Σχεδόν όλοι. 

Γιατί ότι και να πούμε για εκείνη την εποχή και τα μειονεκτήματα του

εκπαιδευτικού συστήματος ένα είναι βέβαιον. 

Ότι στα μικρά παιδιά ο αναγνωστικός γραμματισμός βρίσκονταν ψηλά. 

Για την χαρά της ανάγνωσης, την είσοδο στην περιπέτεια, την προσωρινή έξοδο

από την πραγματική ζωή και άλλους αμέτρητους λόγους. 

Αλλά και οι ενήλικες το κατά δύναμιν. 

Απόστολος Λακασάς. Ένα σημαντικό ποσοστό μαθητών, που ξεπερνά το 20% κατά την ολοκλήρωση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες στην κατανόηση του σχολικού γραπτού λόγου και σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό στην παραγωγή γραπτού λόγου, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Αρχής Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (ΑΔΙΠΠΔΕ) για το 2024. Αντίστοιχες διαπιστώσεις καταγράφονται και για τα Μαθηματικά, με τις δυσκολίες να μην είναι αμιγώς μαθηματικές, αλλά και γλωσσικές.