Από 21 Σεπτεμβρίου έως και 2 Οκτωβρίου η Αθήνα φιλοξενεί τις Νύχτες Πρεμιέρας, το λούνα παρκ των σινεφίλ και όχι μόνο. Το ωραίο μ'αυτό το φεστιβάλ, πέρα από τις πολλές καλές ταινίες που προβάλλονται και τα ειδικά αφιερώματα που συνήθως είναι εξαιρετικά, είναι και το κοινό. Ζωντανό, με χιλιάδες πολύχρωμους νέους, μαζί μ'αυτούς που το σινεμά τους κόβει με χάρη χρόνια, συνυπάρχουν στους αθηναϊκούς κινηματογράφους που το φιλοξενεί. Ένα από τα τμήματα του φεστιβάλ είναι και το μουσικό. Φέτος θα προβληθούν στο τμήμα μουσική και φιλμ επτά ταινίες. Μπήτλς, Ρόλινγκ Στόουνς, Μαντόνα, Σιντ Βίσιους και Νάντι, Γκάρυ Νιούμαν και Φρανκ Ζάππα.
Πατώντας εδώ θα σας εμφανιστεί η επίσημη σελίδα του φεστιβάλ που τις παρουσιάζει αναλυτικά.
Θα πούμε όμως κι εμείς δυο τρία λογάκια, που λέει ο λόγος, για μία απ'αυτές που σκοπεύουμε να τη δούμε.
Πρόκειται για την ταινία "Βγάλε τον σκασμό: Ο Φράνκ Ζάππα με δικά του λόγια" που φτιάχτηκε από υλικό που εμφανίζεται ο Φρανκ Ζάππα (Βαλτιμόρη, 1940 - Καλιφόρνια, 1993), ένας ροκάς από τις πρώτες μας αγάπες.
Ο Φρανκ Ζάπα, κατά πολλούς θεωρείται ο οξύτερος μουσικός νους του rock ‘n roll και δαιμόνιος κοινωνικός κριτικός που επηρέασε πολλούς από τους σημερινούς μουσικούς, πέθανε σαν σήμερα το 1993. Ο πιο παραγωγικός μουσικός της γενιάς του, άφησε πίσω του τεράστιο έργο όπου γεφύρωνε, με αξιοσημείωτη άνεση, πλήθος ειδών – από τη ροκ, τη τζαζ, την R&B έως την αβαντ-γκαρντ και την κλασική – αμφισβητώντας τα status quo τόσο στην μουσική όσο και στην κοινωνικοπολιτική σκηνή.
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του ελληνοαραβικής καταγωγής καθηγητή Francis Vincent Zappa και της Ιταλίδας – και κατά ¼ Γαλλίδα - Rose Marie Colimore. Αυτοδίδακτος και λάτρης της μουσικής R&B της δεκαετίας του ’50 αλλά και του έργου συνθετών μοντέρνας κλασικής και αβάντ-γκαρντ όπως οι Stravinsky, Varèse, Bartok, Shoenberg, Webern, ο νεαρός Frank δημιούργησε την πρώτη του μπάντα, The Black-Outs, στο λύκειο. Την ίδια εποχή γνώρισε τον μετέπειτα συνεργάτη του και θρύλο της underground σκηνής Don Van Vliet, τον οποίο φέρεται να βάφτισε ο ίδιος «Captain Beefheart» (άλλη μεγάλη μούρη κι αυτός).
Υπέρμαχος της ελευθερίας της έκφρασης, κατέθεσε τη δεκαετία του 1980 ενώπιον μιας επιτροπής της γερουσίας, υπό την προεδρία της συζύγου του Al Gore, Tipper. Η επιτροπή είχε συγκροτηθεί από πολλές συζύγους πολιτικών για να αντιμετωπίσει το ζήτημα στίχων «με σεξουαλικό ή σατανιστικό περιεχόμενο». Ο Ζάππα επιτέθηκε στην επιτροπή και του λογοκριτικού της έργου, χαρακτηρίζοντας την πρότασή τους για ετικέτες που περιγράφουν το περιεχόμενο πάνω στους δίσκους, «εκβιασμό της μουσικής βιομηχανίας». Ως αντίδραση, έβγαλε δική του ετικέτα για τους δίσκους του, η οποία έγραφε τα ακόλουθα: «Προσοχή! Αυτό το άλμπουμ περιέχει υλικό που μια πραγματικά ελεύθερη κοινωνία ούτε θα φοβόταν ούτε θα καταπίεζε. Η γλώσσα και οι αντιλήψεις εδώ μέσα εγγυημένα δεν πρόκειται να προκαλέσουν αιώνια βασανιστήρια στο μέρος όπου ο τύπος με τα κέρατα και το μυτερό ραβδί λειτουργεί την επιχείρησή του. Αυτή η εγγύηση είναι τόσο πραγματική όσο και οι απειλές των φονταμενταλιστών του βίντεο που χρησιμοποιούν τις επιθέσεις προς την μουσική ροκ στην προσπάθειά τους να μετατρέψουν την Αμερική σε ένα έθνος κουτεντέδων (στο όνομα του Ιησού Χριστού). Αν υπάρχει κόλαση, οι φλόγες της περιμένουν αυτούς, όχι εμάς».
Γύρω στα δεκαεφτά μου, μεσούσης της χούντας και στο φουλ του τσιτώματος στο δρόμο των εισαγωγικών εξετάσεων, έψαχνα να βρω τον δίσκο του "Hot rats", για τον οποίο είχα διαβάσει διθυράμβους. Μη μπορώντας να τον βρω στα δισκοπωλεία Πειραιώς, Αθηνών και περιχώρων, παρακάλεσα να μου τον στείλει μια συνομήλικη Ιταλίδα από το Μιλάνο που αλληλογραφούσαμε για ένα περίπου χρόνο, τάχα μου για εξάσκηση των αγγλικών μας. Και η καλή κοπέλα μου τον έστειλε κι εγώ, ως ούφο περιωπής, της έστειλα μια βασίλισσα Αμαλία, απ'αυτές τις τουριστικές που έφτιαχνε μια θεία μου συντηρώντας έτσι την οικογένειά της. Εννοείται ότι ο δίσκος, που για τα μουσικά στάνταρ της εποχής ήταν προχωρημένος, έλιωσε κι εγώ μαζί του, απορροφώντας όλα τα άγχη μου. Με τα χρόνια διαμόρφωσα την άποψη πως ο Ζάπα ήταν ένα εξαιρετικό χαρμάνι αριστοκράτη και αλητάμπουρα, κάτι που του έδινε πολλούς βαθμούς ελευθερίας και στη ζωή του και στην τέχνη του. Ένα από τα πλέον δημοφιλή αποφθέγματα υπέρ της μουσικής,δικό του αν δεν κάνω λάθος, είναι το εξής: "Η πληροφορία δεν είναι γνώση. Η γνώση δεν είναι σοφία. Η σοφία δεν είναι αλήθεια. Η αλήθεια δεν είναι ομορφιά. Η ομορφιά δεν είναι αγάπη. Η αγάπη δεν είναι μουσική. Η μουσική είναι η ΚΑΛΥΤΕΡΗ...", κι ένα άλλο " Στην πάλη του εαυτού σου ενάντια στον κόσμο, πάρε την μεριά του κόσμου". Ο Ζάππα υπήρξε μέγας σαρκαστής των χιλιάδων γλυκανάλατων ερωτικών τραγουδιών. Γι'αυτά είπε μια φορά: "Υπάρχουν περισσότερα τραγούδια αγάπης από ο,τιδήποτε άλλο. Αν τα τραγούδια μπορούσαν να σε επηρεάσουν να κάνεις κάτι, τότε όλοι θα αγαπιόμασταν μεταξύ μας"
Πατώντας εδώ θα εμφανιστεί αυτό το άλμπουμ του '69, που θεωρείται από τα καλύτερά του.
