Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2015 00:09

Τρία πειραγμένα Χιώτικα παρακαλώ, ναι για τις εκλογές και ίσως και για λίγο πιο πέρα

Επιλέγων ή Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Ο Γιάννης Μακριδάκης είναι ένας φουρτουνιασμένος τύπος που δεν τον γνωρίζω, αλλά στη φάση αυτή τον πάω. Γεννήθηκε το 1971 στη Χίο και σπούδασε μαθηματικά. Από το 1997, που ίδρυσε το Κέντρο Χιακών Μελετών, οργάνωνε τα ερευνητικά και εκπαιδευτικά προγράμματά του, επιμελούνταν τις εκδόσεις του και διηύθυνε το τριμηνιαίο περιοδικό “Πελινναίο”. Αυτά έως το 2011.

 

Κατόπιν άφησε τις πόλεις και μετακόμισε για μόνιμη διαμονή στην Βολισσό της ΒΔ Χίου. Εκεί, στράφηκε προς την φυσική καλλιέργεια της γης και έγινε παρατηρητής της αργής αβίαστης φυσικής ανάπτυξης. Ίδρυσε το Απλεπιστήμιο Βολισσού, μέσα από το οποίο διοργανώνει σεμινάρια φυσικής καλλιέργειας, αλκαλικής διατροφής και πολιτικής στάσης ζωής με γνώμονα τον αντικαταναλωτισμό και την αποανάπτυξη.

Έχει γράψει καμιά δεκαριά βιβλία από το 2006 μέχρι σήμερα. Δύο απ'αυτά, " Η δεξιά τσέπη του ράσου" (2010) και "Το ζουμί του πετεινού" (2012), τα έχω διαβάσει και μου άρεσαν αρκετά. Τους τελευταίους μήνες τυχαία έπεσα πάνω σε κάποια άρθρα του και σύντομα διαπίστωσα ότι κανένα δεν με άφηνε αδιάφορο. Μάλιστα μερικά μου έβαζαν και δύσκολα. Παντού κυκλοφορούν άρθρα και βίντεο που υποστηρίζουν τα κόμματα που κατεβαίνουν στις εκλογές, ή τα κρίνουν. Ανάλογα τι τύπος είσαστε και τι ισορροπίες επιδιώκετε, μπορείτε να βρείτε στο διαδίκτυο ό,τι ψάχνετε και τραβάει η ψυχή σας. Εμείς εδώ, θα σας συστήσουμε τον Γιάννη Μακριδάκη. 

Για όλα τα κόμματα, ισχύει αυτό που συμβαίνει για τον ΣΥΡΙΖΑ. Υπέρ λοιπόν του ΣΥΡΙΖΑ, στο ένα άκρο βρίσκεις πολλά γελοία άρθρα και στο άλλο υπάρχουν μερικά καλά. Ανάμεσά τους πολλά μέτρια και οι περισσότεροι λόγοι των υποψηφίων. Τρία από τα άρθρα του Μακριδάκη (μικρά, όχι σαν τα δικά μου), που απ'ότι κατάλαβα τείνει να ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ αλλά με πολλές ενστάσεις και με μισή καρδιά, θεωρώ ότι ανήκουν στην κατηγορία των καλών άρθρων, όπως τουλάχιστον εγώ αντιλαμβάνομαι τα καλά. Ο Μακριδάκης προσπαθεί να εκφράσει με σαφήνεια και πληρότητα αυτό που είναι, αυτά που σκέφτεται και νιώθει αντλώντας από τις εμπειρίες του. Κι αυτό το παλεύει και με λέξεις παρακαλώ, κάτι που όπως γνωρίζουν οι αναμαλλιασμένοι, είναι σχεδόν ακατόρθωτο. Για κάποιους όμως, εξακολουθεί να έχει νόημα και γούστο σ'αυτήν την εποχή των εικόνων, των γκάλοπ και των συνθημάτων, αυτή η προσπάθεια να εκφράσουν τα ανείπωτα.

Το πρώτο άρθρο αναρτήθηκε στις 12.1.15 με τον τίτλο: "Εκλογική κρισάρα". Το δεύτερο αναρτήθηκε στις 16.1.15 με τον τίτλο: "Λόγοι" . Τα δύο αυτά άρθρα αναρτήθηκαν στην ιστοσελίδα toportal. Το τρίτο και αυτό στις 16.1.15, με τίτλο   "Οι δύο συνεπώνυμοι" στο μπλογκ του Γιάννη Μακριδάκη. Τρία άρθρα, που αν ήμουν μικρότερος, ομορφότερος και ζούσα στη φύση και απ'αυτήν, θα μπορούσα να τα είχα γράψει κι εγώ. 

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2015 08:26
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση