Το Tagoo απ'ότι μάθαμε το νοίκιασαν οι ίδιοι επιχειρηματίες που έχουν νοικιασμένο πολλά χρόνια τώρα το ΑΠΡΟΟΠΤΟΝ, το διπλανό γνωστό καφέ μπαρ. Αν πάντως το Tagoo προσφέρει στο κοινό τα ίδια πάνω κάτω που προσφέρει και το πετυχημένο Απρόοπτον δεν είναι δύσκολο να πάει τόσο καλά όσο θα μπορούσε να πάει και πιο πολύ εξ αιτίας του περιβάλλοντος χώρου; Είναι λέμε εμείς που τους ευχόμαστε καλές δουλειές. Το βέβαιο είναι ότι η διεύθυνση θα έχει επαρκή δείγματα από την άνοιξη και μετά και ανάλογα το λογικό είναι τότε να κάνει τα κουμάντα της.   

 Ένα άλλο θέμα που σκεφτήκαμε είναι η κλίση του Tagoo, προς τα που είναι στραμμένο, δηλαδή ποια θέα έχει. Η θέα λοιπόν κατά βάση έχει είναι οι διώροφες προσφυγικές κατοικίες στην άκρη της Δραπετσώνας. Δεν θα μπορούσε όμως να είχε ως καλύτερη θέα το λιμάνι και τη θάλασσα; Και βεβαίως θα μπορούσε, απ'ότι φαίνεται όμως, η αρμόδια τεχνική υπηρεσία του Δήμου που σχεδίασε το έργο αυτό είχε άλλες προτεραιότητες και άλλα προβλήματα να λύσει και όχι τη θέα που θα έχουν οι θαμώνες του Tagoo. 

 Επ'ευκαιρία να σημειώσουμε εδώ ότι το Καστράκι πληρεί τη μία από τις δύο προϋποθέσεις για να είναι ένα βιοκλιματικό πάρκο μιας και σχεδόν το 70% της έκτασής του, όπως την κόψαμε με το μάτι, είναι χώμα. Η άλλη προϋπόθεση είναι να έχει πολύ πράσινο, όπως πολύ πράσινο με δένδρα έχει το διπλανό Απρόοπτο, και μέχρι στιγμής το Καστράκι στο θέμα αυτό μοιάζει σαν φτωχός συγγενής του. Στο πάρκο αυτό λοιπόν η υπηρεσία πρασίνου του δήμου επέλεξε να δώσει προτεραιότητα στο πολυδάπανο γκαζόν και μάλιστα τώρα που είμαστε σε φάση λειψυδρίας, στα καλλωπιστικά φυτά και στους θάμνους ( πικροδάφνες κ.λπ) και σε κάτι δενδράκια που τα λυπάσαι και φαντάζομαι ότι θα μας λυπούνται κι αυτά. Κάτι που σχετικά με το πράσινο το έχει κάνει και στις άλλες τρεις πλατείες που έχει φτιάξει. Σ'αυτές τα δίχως νόημα και λειτουργικότητα τσιμέντο και πλάκες δυστυχώς κερδίζουν κατακράτος το χώμα και τα δένδρα.

'Ολα αυτά περί πρασίνου και βιοκλιματικών πάρκων δεν θα είχαν ιδιαίτερη σημασία αν σ'αυτή τη φάση δεν έδινε η ανθρωπότητα τη μεγάλη μάχη υπέρ του περιβάλλοντος, της βιοποικιλότητας και το πιο σημαντικό, την μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής, που είναι το πιο επικίνδυνο πρόβλημα που αντιμετωπίζει και που απ'ότι φαίνεται αν δεν κερδηθεί θα την πληρώσει ακριβά από κάθε άποψη πολύς κόσμος και προπάντων κοσμάκης και εδώ και παντού. Κι όταν λέμε ανθρωπότητα φυσικά κι εννοούμε τα κράτη, τις κοινωνίες, τα κόμματα, τις περιφέρειες και τους δήμους, τους οργανισμούς, τα ινστιτούτα, τις πάσης φύσεως αρμόδιες υπηρεσίες για το περιβάλλον και το πράσινο και εννοείται και τον κάθε πολίτη που τον απασχολεί το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής.   

Οι επιστήμονες και ερευνητές σ'αυτό το θέμα έχουν αποδείξει κι έχουν πια εδώ και χρόνια  ατράνταχτα επιχειρήματα ότι γενικά το πράσινο σ'αυτήν την μάχη είναι ένα από τα σημαντικό όπλα του κόσμου. Και τονίζουν και για το αστικό πράσινο ότι ιδιαίτερα τα μεγάλα και αειθαλή δένδρα είναι η καλύτερη επιλογή των κοινωνιών μιας και αγαπητοί σύντροφοι και περισσότερο οξυγόνο παράγουν και απορροφούν περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα και άλλους παρεμφερείς ρύπους και ευεργετικές σκιές προσφέρουν και το άλλο σημαντικό, ρίχνουν αισθητά τη θερμοκρασία στο γύρω τους χώρο. Κι όλα αυτά κυρίες και κύριοι κι αγπαητά μας παιδιά, αφειλοκερδώς.

Εννοείται ότι όλα αυτά τα επιχειρήματα έχουν νόημα για όσους έχουν αναγνωρίσει το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής που μας απειλεί και που με τις επιλογές τους δεν εκφράζουν την Τραμπική θεώρηση στο θέμα της κλιματικής αλλαγής και της συσχέτισής της με το πράσινο.

Στο δια ταύτα, πιστεύω ότι θα ήταν καλύτερα και για το Καστράκι και για τους δημότες και για τον κόσμο όλον αν η Υπηρεσία Πρασίνου του Δήμου δεν απηχούσε με τις πράξεις της στο θέμα της κλιματικής αλλαγής και του πρασίνου τις απόψεις του Τραμπ και όλων των ιδιοκτητών ορυκτών καυσίμων. Είναι ένα ανοιχτό θέμα αν μπορούν οι εκλεγμένοι συνδημότες μας να αλλάξουν προς το καλύτερο στο ζήτημα αυτό, με την προϋπόθεση φυσικά ότι το πιστεύουν και το θέλουν. Αναμένουμε....