Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2022 18:25
Ένα θα πρέπει να είναι το αίτημα για το κυκλοφοριακό πρόβλημα στον Πειραιά, του Orestes Kolokouris, στο fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Διαβάζω από την "Kίνηση Πολιτών για την υπεράσπιση του ΙΧ" (τα ρετάλια της κίνησης κατά της κρουαζιέρας που συμμετείχα) να ζητανε δημοτικό πάρκινγκ στο κέντρο του πειραια, στο σταθμό του μετρό Δημοτικό θέατρο, με την αιτιολόγηση "πάντα δίπλα σε σταθμο μετρό υπάρχει πάρκινγκ για ευνόητους λόγους". Είναι τραγικό πόσο διαστρεβλώνεται η πραγματικότητα! Όλοι οι αγώνες που κάναμε της περασμένες δεκαετίες ως τοπικά κινήματα- στον κάλαθο των αχρήστων!
Θυμάμαι το 1998 και το 2002, και αργότερα, με το "Λιμάνι της αγωνίας" και άλλου που δώσαμε αγώνες κατά των υπόγειων πάρκινγκ σε ράλειο, τερψιθέα κλπ. γιατί αντίθετα ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΝΘΑΡΡΥΝΕΤΑΙ η δημιουργία πάρκινγκ στα Ιστορικά Κέντρα των πόλεων (το Σύνταγμα και η Ομόνοια δεν έχουν), κι αυτό γιατί δεν ενθαρρύνεται ούτε η κυκλοφορία για λόγους ατμοσφαιρικής ρύπανσης, δέσμευσης ελεύθερων χώρων κοκ. Είναι αντιφατικό να κάνεις αγώνα κατά των φουγάρων της κρουαζιέρας και να διεκδικείς σταθμό διεπαφής ΙΧ - Μετρό στο κέντρο της πόλης. Μιλάμε για τραγικές προτάσεις!
Προφανώς και υπάρχει έλλειψη σταθμού διεπαφής στην περιοχή του Πειραιά, πχ. στη Νίκαια (γραμμή 3) και στο Νέο Φάληρο (γραμμή 1), η έλλειψη μάλιστα τέτοιας υποδομής έχει μετατρέψει σε υπαίθριο πάρκινγκ το ΣΕΦ.
Το λέω εδώ και καιρό, γιατί δεν έχει νόημα θα χαϊδέψω κι εγώ αυτία! Μπορεί οι δημοτικές αρχές, το κράτος κλπ. να είναι ότι είναι, αλλά ο κυκλοφοριακός γόρδιος δεσμός στον Πειραιά οφείλεται και στο παράδοξο ότι υπάρχουν πάνω από 50 χιλ. κάτοικοι του Α' διαμερίσματος που έχουν κοινωνιολογικό προφίλ και νοοτροπία προαστίου αλλά είναι μοιραία "εγκλωβισμένοι" από το ιστορικό κέντρο το οποίο το επιβαρρύνουν με την νοοτροπία τους...
Ενδεικτικό αυτής της νοοτροπίας είναι και πρόσφατο άρθρο στην Καθημερινή. Ο αρθρογράφος περιγράφει τον πόνο του από την καθημερινή χρήση του ΙΧ για να πάει από το Χατζηκυριάκειο στον όμιλο Αλαφούζου στο Ν. Φάληρο, χωρίς να αναρωτιέται ότι διανύει - καλώς η κακώς- το κέντρο μιας πόλης καθημερινά με ΙΧ κάτι που θα ήταν απίθανο να το διανοηθεί κάποιος κάτοικος Αθηνών, μάλιστα μια απόσταση από το Γκάζι ως την Κυψέλη και μάλιστα ΕΝΩ υπάρχουν ένα σωρό πυκνές γραμμές λεωφορείων μπροστά από το σπίτι του ως την δουλειά του!
Οι κάτοικοι της Αθήνας γνωρίζουν ότι το ΙΧ δεν είναι επιλογή για μέσα στην πόλη. Έτσι είναι η ζωή δεν μπορούμε να "γεννήσουμε" χώρο, ούτε να δεσμεύσουμε ΟΛΟ τον χώρο που χρειαζόμαστε για βασικές ανάγκες.
Δυστυχώς- ο Πειραιάς δεν γνώρισε την "έξοδο των μικρομεσοαστών στα προάστεια" όπως έγινε με την Αθήνα τις δεκαετίες του 1980-2000 οπότε οι νοοτροπίες και οι πληθυσμοί που είναι φορείς τους διατηρήθηκαν.
Το πάρκινγκ και το αμάξι μπορεί να είναι μέσο αλλά δεν είναι ανθρώπινο δικαίωμα πιο σπουδαίο από τον καθαρό αέρα, τους ελευθερους χώρους κοκ... Ένα θα έπρεπε να είναι το αίτημα! Συχνό και σταθερό δίκτυο ΜΜΜ με διασύνδεση με το Μετρό Δημοτικό θέατρο για όλες τις γειτονιές του Πειραιά και όχι άλλα πάρκινγκ στο κέντρο του Πειραιά!
Όπως είπε ο Gustavo Pedro "Ανεπτυγμένη χώρα δεν είναι αυτή που οι φτωχοί έχουν αμάξια, αλλά εκεί που και οι πλούσιοι κυκλοφορούν με ΜΜΜ."
Κατηγορία
Πειραιάς
Λάκης Ιγνατιάδης
Ραβδοσκοπία ατζαμή
Τελευταία άρθρα από τον/την Λάκης Ιγνατιάδης
- Καβάφης ΙΙ, μμμμ... μάλλον γι'αυτούς που έχουν μία ανεξέλεγκτη ροπή για να κολλήσουν + μία σταγονίσια ιδέα
- Πέντε ποιήματα του Κ.Π. Καβάφη ( Αλεξάνδρεια, 29 Απριλίου 1863 - 29 Απριλίου 1933) που κάθε φορά που τα διαβάζω νιώθω να ομορφαίνω εντός, εκτός κι εναλλάξ + άλλα τινά
- Φαύλος κύκλος, του Κώστα Καλλίτση
- Το πιο σημαντικό μάθημα μαθηματικών του 21ου αιώνα βρίσκεται ένα κλικ μακριά μας
- Μια αναφορά στη ζωή και τις ταινίες του Θεόδωρου Αγγελόπουλου (Αθήνα, 27 Απριλίου, 1937 - Δραπετσώνα, 2011) + ένα σταγονίσιο σχόλιο
