Έτσι χτες βράδυ που φάγαμε στο γλυκύτατο Koutsou & Co γιά δεύτερη φορά και διαπίστωσα πως η έκπληξη της πρώτης δεν ήταν τυχαία, την αγάπησα πραγματικά την Αργυρώ.

Που ναι μεν δεν χαρίζει κάστανα και εύκολα χαμόγελα κάτω από το χαρακτηριστικό φακιόλι της, ξέρει όμως να σε περιποιηθεί με αυτό που έχει πραγματικά σημασία : Εξαιρετικό φαί, 10-15 διαφορετικά πιάτα κάθε μέρα (από το μεσημέρι μέχρι τις 11 το βράδυ) και την αίσθηση στον ουρανίσκο σου ότι αυτό που μαγείρεψε με τόσο υπέροχα υλικά και τόσο ταλέντο, δεν είναι απλά φαί, είναι φαγάκι.

Εκεί στη Στοά Ξενοφώντος, ανάμεσα Φιλελλήνων και Νίκης, ζεστά το χειμώνα και δροσερά το καλοκαίρι, καμμιά δεκαριά καλοστρωμένα τραπέζια υποδέχονται αυτά τα φαγάκια, ενώ εσύ και οι συνδαιτυμόνες σου μπορείτε να πείτε άνετα μιά κουβέντα, σοβαρά ή γελαστά, παρέα με εξαιρετικά κρασάκια μικρών παραγωγών ή μία εντυπωσιακή σούμα από την Πάρο.

Χτες βράδυ φάγαμε μία καταπληκτική βελούδινη ταραμοσαλάτα με μελάνι σουπιάς, τέλεια βρασμένες αρμύρες, νοστιμότατο ζυμωτό ψωμί (άσπρο και μαύρο) γιά βούτηγμα στο λαδάκι, χταπόδι με μακαρονάκι κοφτό, αχνιστές γαρίδες (τύφλα νάχουν τα Michelin), τα διάσημα τηγανητά της κεφτεδάκια με πατάτες και, last but not least, το πιό τέλειο ζυγούρι (εκλεκτό και άρα βρασμένο μόνο στο ζουμάκι του) με χυλοπίττες και γυλωμένη Σιφνέϊκη μανούρα. Παράδεισος. Μετά κι από ένα κέρασμα γιαουρτιού σακούλας με φρέσκια σπιτική μαρμελάδα, μείναμε κατάπληκτοι με τον λογαριασμό γιά τέτοιας ποιότητας φαγοπότι. Κάτω από 30 ευρώ το άτομο, πράγμα σχεδόν σουρεαλιστικό. Επιτέλους θα γίνω κάπου θαμώνας ξανά.

Υ.Γ. Η φωτογραφία είναι του Πάρι Ταβιτιάν από την LIFO.