Το διαχρονικό και ανοιχτό ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων προς την Ελλάδα επανέφερε σήμερα από το βήμα της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο ο Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, Κώστας Αρβανίτης, με αφορμή τη συμπλήρωση 80 χρόνων από τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και τη μεγάλη αντιφασιστική νίκη των λαών.
Ο Κώστας Αρβανίτης κάλεσε την Ευρώπη να αρθεί στο ύψος των ιστορικών της ευθυνών, απαιτώντας:

• Οι εκτεταμένοι και σκόπιμοι περιορισμοί της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα δημιουργούν ένα περιβάλλον στο οποίο καταστέλλονται τα ρεπορτάζ που ασκούν κριτική και η αυτολογοκρισία αποτελεί κανόνα.
• Οι δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν κρατική παρακολούθηση, παρενόχληση και εκφοβισμό από φιλοκυβερνητικούς παράγοντες καθώς και καταχρηστικές αγωγές από πολιτικούς - όλα αυτά απειλούν τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου.
• Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η ΕΕ στο σύνολό της πρέπει να παρακολουθούν προσεκτικά την κατάσταση και να διασφαλίζουν ότι σημειώνεται πραγματική πρόοδος όσον αφορά την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης στην Ελλάδα καθώς και ότι τηρούνται οι βασικές δημοκρατικές αξίες. (Αθήνα, 8 Μαΐου 2025)

Γεννήθηκα το 1937 στην Αθήνα και το πρώτο μου σπίτι ήταν στην οδό Σπευσίππου. Η οικογένειά μου ήταν αστικής προελεύσεως, με πατέρα, παππού και προπάππου δικηγόρο. Είμαι παιδί της Κατοχής, αλλά δεν μπορώ να πω ότι έζησα τις κακουχίες που βίωσαν οι περισσότεροι Έλληνες, δεν πείνασα. Από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι ότι ήμουν πολύ προστατευμένος, με τη μητέρα μου να περπατάει δεκάδες χιλιόμετρα για να μου φέρει να φάω από διάφορους προμηθευτές που είχε ακόμα και στον μακρινό Ασπρόπυργο. Η Κατοχή είχε σκεπάσει τα πάντα με έναν γκρίζο μανδύα. Φόβος και σιωπή στους δρόμους.

Το sold out του ΛΕΞ στο ΟΑΚΑ είναι ένα ευοίωνο σημάδι, ανεξάρτητα από το αν ακούει κανείς τη μουσική του. Δεν έχει να κάνει μόνο με τον ίδιο τον ΛΕΞ, αλλά και με το παράδειγμα που δίνει. Πρόκειται για μια ένδειξη soft power: ο ΛΕΞ ούτε βγαίνει σε εκπομπές για να κράξει ή να περιαυτολογήσει, ούτε προστρέχει κάθε τόσο στα social media για να κοινοποιήσει στα πλήθη μανιφέστα και απόψεις. Δεν πολιτικολογεί με ελαφρότητα, δεν μαζεύει συμπάθειες λαϊκίζοντας, δεν παίζει το παιχνίδι του μαϊντανού. Πετυχαίνει με μια παλιά, σχεδόν ξεχασμένη, τακτική: με τη δουλειά του.

Αποδομούμε τις θεωρήσεις περί όχλου ή «ψυχής του λαού», διαβαίνουμε το μονοπάτι της μητρότητας, βάζουμε το μυαλό μας στον πλάστη, βιώνουμε το σύνδρομο της Δευτέρας, θωρούμε τη «μικρή σχεδία» να ανοίγει πανιά.

«Λαϊκισμός και Κολωνάκι». Το διαδεδομένο δίπολο λαϊκισμός-αντιλαϊκισμός έχει βαθιά ιστορία, όπως και η θεώρηση του πλήθους είτε ως όχλου είτε ως «ψυχής του λαού». Μία διάκριση που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. «Μήπως, όταν επιστρατεύει το αρνητικό στερεότυπο του “κακού λαϊκισμού”, αυτή η γλώσσα της εξουσίας στοχεύει, τελικά, στο ίδιο το λαϊκό;» διερωτάται ο κ. Γιάννης Σταυρακάκης, καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ.

Στη Βουλή διαβιβάζεται δικογραφία για τα Τέμπη έτσι ώστε να ελεγχθούν ευθύνες των δύο πρώην Υπουργών Μεταφορών και Υποδομών, Χρήστου Σπίρτζη και Κώστα Αχ. Καραμανλή.
Μετά τις απολογίες δύο υψηλόβαθμων στελεχών του υπουργείου Μεταφορών και συγκεκριμένα του αναπληρωτή προϊστάμενου Γενικής Διεύθυνσης Μεταφορών και της προϊσταμένης της Διεύθυνσης Σιδηροδρομικών Μεταφορών, οι οποίοι κατηγορούνται για διατάραξη ασφαλείας συγκοινωνιών, ο εφέτης ανακριτής που χειρίζεται την υπόθεση «σκόνταψε» σε πολιτικά πρόσωπα, καθώς κατά τις απολογίες τους υποστήριξαν ότι οι πολιτικοί προϊστάμενοι τους γνώριζαν την κακή κατάσταση που βρισκόταν το σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας.

Αν έχετε θετική στάση γι'αυτά τα δύο μέσα κυκλοφορίας στην πόλη, τότε είναι πιθανό να έχετε καταλήξει στο γεγονός ότι προς το παρόν δημιουργούν αρκετά προβλήματα και δικαιολογημένα προκαλούν αντιδράσεις. Μιας και όμως, και λύνουν προβλήματα, το θέμα είναι να μπουν όρια στην άναρχη κυκλοφορία τους και τη στάθμευσή τους, όπως και όχι μόνο να εντοπιστούν οι υποδομές που χρειάζονται, αλλά να κατασκευούν το ταχύτερο. 

Προς το παρόν πάντως κυκλοφορούν στην Αθήνα και στον Πειραιά χιλιάδες ηλεκτρικά πατίνια, όμως η μετακίνηση με τα ηλεκτρικά scooters θεωρείται «επικίνδυνο σπορ», ενώ τα κοινόχρηστα πατίνια που μπορεί κάποιος να νοικιάσει εγκαταλείπονται από τους χρήστες όπου να ’ναι μέσα στην πόλη, δημιουργώντας νέα εμπόδια στον ήδη επιβαρυμένο αστικό χώρο. 

Παύλος Μεθενίτης. Τα Πάθη του Χριστού, που κορυφώνονται με τη Σταύρωση και την Ανάσταση, έδωσαν ένα ιδιαίτερο νοηματικό βάρος σε ένα απλό χρηστικό αντικείμενο: το καρφί. Την εποχή του Ιησού, η λέξη για το λεπτό και μακρόστενο μεταλλικό κομμάτι, αιχμηρό στο ένα άκρο και με πλατιά κεφαλή στο άλλο, που χρησιμοποιείται για τη σύνδεση ξύλινων, μεταλλικών ή άλλων αντικειμένων, όπως λέει το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, ήταν «ήλος». 

Ευωδιές

Το βλέμμα γεμίζει πράσινα, κίτρινες, κόκκινες πινελιές, αλλά αυτό που σφραγίζει είναι οι ευωδιές. Κάθε εποχή έχει τη δική της μυρωδιά· της άνοιξης είναι οι χαιρετισμοί των εσπεριδοειδών μετά τα τελευταία κρύα, η μέθη της νεραντζιάς και της λεμονιάς, στα φτωχά εδάφη του αρχιπελάγους θάλλουν τώρα τα μάραθα, αυτά αρωματίζουν γλυκά μεθυστικά τη Μεγάλη Εβδομάδα, πρωταγωνιστούν στο Πάσχα· και οι θαλεροί θάμνοι που αγαπούν οι μέλισσες: αποθεώνονται η λεβάντα, το θυμάρι, η θρύμπη, η ρίγανη, το φασκόμηλο και το δεντρολίβανο. Παραδίπλα, η ταπεινή χάρις του χαμομηλιού, μαργαρίτες, παπαρούνες, δίνουν και χρώματα μαζί με τ’ αρώματα. Και βρώσιμα μικροθαύματα: αγριοσπάραγγα, βρουβοβλάσταρα πορίχια, τα τελευταία απόβροχα. Εως και ο σοβαρός πεύκος φαντάζει πιο πράσινος, λαμπερός, σαν γελαστός, και τα κυπαρισσάκια πάντα λυγίζουνε και σείονται κομψά σε κάθε χάδι του έαρος.