Στο πρώτο του τεύχος υπήρχε ένα σημείωμα της σύνταξης που κοινοποιούσε τους λόγους, τους στόχους καθώς και τις αρχές των πρωτεργατών για την έκδοσή του. Ακολουθούν κάποια αποσπάσματα απ'αυτό το κείμενο.
Αποφασίσαμε ότι είναι απαραίτητο να υπάρξει ένα τέτοιο περιοδικό πρωτίστως για πολιτικούς λόγους. Ωστόσο, επιθυμούμε να σταθεί στο «κέντρο» της ενημέρωσης και όχι στο περιθώριο – δεν φτιάχνουμε, δηλαδή, ένα «εναλλακτικό» έντυπο αλλά ένα επαγγελματικό, δημοσιογραφικό περιοδικό, με ευρεία απεύθυνση, ωστόσο με άλλο ήθος και άλλη αντίληψη από τα κυρίαρχα ΜΜΕ. Απεχθανόμαστε την εντυπωσιοθηρία. Δεν δημιουργούμε θέμα εκεί όπου δεν υπάρχει. Πιστεύουμε ότι αρκούν όσα υπάρχουν και δεν αναδεικνύονται επειδή απειλούν. Αν έχουμε μία αρχή, πάνω από όλα, είναι η εξής: καταγράφουμε ό,τι χρειάζεται να καταγραφεί, αποκαλύπτουμε ό,τι χρειάζεται να αποκαλυφθεί, αναλύουμε ό,τι χρειάζεται να αναλυθεί, και δεν ταυτιζόμαστε εκ προοιμίου με καμία παράταξη, καμία οπτική και καμία θέση.
Το ότι ασκούμε κριτική σε ένα φαινόμενο ή σε μία κίνηση δεν μας τοποθετεί αυτομάτως στο πλευρό των όποιων αντιπάλων τους. Και μολονότι είμαστε ξεκάθαρα υπέρ της χειραφέτησης όλων, κυρίως μέσω της σκέψης, της γνώσης, της αμφισβήτησης και της πολιτικής συμμετοχής, δεν αποδεχόμαστε ότι έχουμε «φυσικούς» ή αυτονόητους συμμάχους. Σύμμαχός μας είναι η αλήθεια και όποιος συντάσσεται μαζί της.
Το 1ο τεύχος του Unfollow κυκλοφόρησε τον Δεκέμβρη του 2011 και το τεύχος του Απρίλη του '15 ήταν το 40ο. Το κάθε τεύχος πωλείται με 5 ευρώ σε βιβλιοπωλεία και περίπτερα. (παρεμπιπτόντως, αν η Σταγόνα ήταν μηνιαίο περιοδικό σαν το unfollow, τώρα θα κυκλοφορούσε το 42 τεύχος μας). Κατά καιρούς έχουμε διαβάσει αρκετά άρθρα σ'αυτό το περιοδικό, που κατά την κρίση μας είχαν ενδιαφέρον, όπου απαιτείτο υπήρχε μια ολοκληρωμένη τεκμηρίωση και τα απαραίτητα στοιχεία, όπως υπόβοσκε και ένας προσανατολισμός που κοίταζε προς τα αριστερά. Κάποιες φορές αυτός ο κόκκινος χρωματισμός δεν προέκυπτε από την προσέγγιση και την ανάλυση του θέματος που επιχειρούσε το άρθρο και στο πλαίσιο της δημοσιογραφίας που μας είναι αρεστή, θεωρούμε πως αυτό είναι ένα μειονέκτημα. Προφανώς πρόκειται για ένα περιοδικό που αξίζει να διαβάζετε και για τον επιπλέον λόγο πως οι διαφωνίες όποτε προκύπτουν και κρίνοντας εξ ιδίων εκτιμούμε πως θα είναι ενδιαφέρουσες. Το μόνο που εξ αρχής μας απώθησε ήταν το όνομά του. Πετυχημένο βεβαίως ως προς το δηλωθέν αξιακό σύστημα των δημιουργών του, αλλά στη σφαίρα κι αυτό των αγγλικών. Λες και δεν υπάρχουν ελληνικές λέξεις που να εκφράζουν μια ιδέα, ένα σύμβολο, μια έννοια. Αξίζει πάντως να γίνει μία έρευνα για την προτίμηση που έχουν ιδίως τα ΜΜΕ και οι επιχειρήσεις στα αγγλικά.
Εμείς επιλέξαμε να πρωτοπαρουσιάσουμε το unfollow επ'ευκαιρία ενός αφιερώματος που έκανε στην Χρυσή Αυγή. Το αφιέρωμα/φάκελος περιέχει όλα τα άρθρα που έχουν γραφτεί γι'αυτήν στο περιοδικό. Πατώντας εδώ θα σας εμφανιστεί αυτό το ενδιαφέρον αφιέρωμα.

Το