Σχόλια - Αναλύσεις (503)
Γιατί είναι λιγότεροι αυτοί που πιστεύουν ότι θα λυθεί το συγκοινωνιακό στην Αθήνα απ'αυτούς που πιστεύουν ότι δεν θα λυθεί; Υπάρχουν όμως συγκεκριμένες επιλογές ώστε να λυθεί (από ποιους;) σχετικά σύντομα; / podcast
Επιλέγων ή Συντάκτης Τρύφων Μπεκετιάδης
Mια συζήτηση με τον Θανάση Τσιάνο, πρόεδρο του Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων, για τα όρια του σημερινού συστήματος μεταφορών στην Αθήνα και την Αττική, και για το πώς οι καθυστερήσεις σε έργα και κρίσιμες παρεμβάσεις μπορούν να μετατρέψουν μια δύσκολη συγκυρία σε μακροχρόνιο αδιέξοδο.
Το σίγουρο είναι ότι μας περιμένει μια δύσκολη τριετία στους δρόμους, και αν υπάρξουν καθυστερήσεις σε έργα αναβάθμισης των μέσων μαζικής μεταφοράς, στα οποία για χρόνια υπήρξε έντονη αποεπένδυση, αλλά και σε συγκεκριμένα οδικά περιφερειακά έργα, η τριετία μπορεί να μετατραπεί σε μια προβληματική επταετία.
Η κουβέντα στρέφεται ακόμα στο τι πρέπει να γίνει με τον Κηφισό, που σηκώνει πλέον βάρη πολύ μεγαλύτερα από αυτά για τα οποία σχεδιάστηκε, αλλά και στα περιφερειακά οδικά έργα που μπορούν πραγματικά να αποφορτίσουν το Λεκανοπέδιο.
Την ίδια στιγμή, τίθεται το ζήτημα της λεωφόρου Βουλιαγμένης, η οποία, αν δεν προηγηθούν έγκαιρα οι αναγκαίες παρεμβάσεις και η ενίσχυση των ΜΜΜ εν όψει και της ανάπτυξης του Ελληνικού, κινδυνεύει να εξελιχθεί στον «επόμενο Κηφισό».
Ορισμένα βασικά πράγματα για την συμφωνία ΕΕ – Mercosur, του Angelos Tsekeris, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
???? Η Mercosur ( Mercado Común del Sur – Κοινή Αγορά του Νότου) είναι μια τελωνειακή ένωση χωρών της Λατινικής Αμερικής. Συμμετέχουν οι Αργεντινή, η Βραζιλία, η Ουρουγουάη, η Παραγουάη και η Βολιβία (γύρω στα 700 εκ. κόσμος) ενώ μια σειρά από άλλες χώρες έχουν καθεστώς συνδεδεμένου μέλους.
???? Η εμπορική συμφωνία μεταξύ ΕΕ και Mercosur είναι στα σκαριά από το 1999, όταν η παγκοσμιοποίηση ήταν στα πάνω της. Υλοποιείται τώρα, 25 χρόνια μετά, που η παγκοσμιοποίηση ετοιμάζεται να καταρρεύσει πάνω στα κεφάλια μας.
???? Τι προβλέπει: Την εισαγωγή αγροτικών προϊόντων από την Λατινική Αμερική (βοδινό, κοτόπουλα, χοιρινό, ζάχαρη, αιθανόλη από κατάλοιπα σιταριού και καλαμποκιού κλπ), στην ευρωπαϊκή αγορά, χωρίς δασμούς ή με χαμηλούς δασμούς.
Χαλεποί καιροί....ως προς εμάς, το ζητούμενο είναι να μη διαλυθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως επιδιώκουν ΗΠΑ και Ρωσία, του Δημήτρη Ψυχογιού + ένα σταγονίσιο σχόλιο
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Το 2026 ξεκίνησε άσχημα και όλα δείχνουν πως θα συνεχίσει ακόμα χειρότερα. Η κυβέρνηση Τραμπ είναι αποφασισμένη να αποσπάσει όλον τον πλούτο και την ισχύ που της επιτρέπουν ο σημερινός πλούτος και η ισχύς που διαχειρίζεται ώστε να γίνει ακόμα πλουσιότερη και ισχυρότερη.Κάποια λόγια, από καρδιάς πιο πολύ, υπέρ των γενναίων ανδρών και γυναικών του Ιράν που μάχονται να ρίξουν το ανελεύθερο καθεστώς των Αγιατολάχ
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ο τίτλος του άρθρου στα Πέρσικα: چند کلمه از صمیم قلب برای مردان و زنان شجاع ایران که برای سرنگونی رژیم غیرلیبرال آیتاللهها مبارزه میکنند
Στο Ιράν, δεν θα θελα με τίποτα να ζω τις τελευταίες δεκαετίες εξ αιτίας του καθεστώτος του κι αυτός είναι ο σημαντικός λόγος που είμαι με αυτόν τον κόσμο που για μια ακόμα φορά έχει ξεσηκωθεί, σ'αυτή τη φάση απ'ότι μαθαίνουμε βασικά για οικονομικούς λόγους (ακρίβεια, κατάρρευση νομίσματος), κι ας πέφτουν γύρω του οι σφαίρες σαν το χαλάζι.
Νοητά λοιπόν ΝΑΙ μαζί τους εναντίον ενός καταπιεστικού και σκοταδιστικού καθεστώτος θρησκευτικού τύπου και ΟΧΙ υπέρ της επιστροφής του Ρεζά Παχλαβί, που ζει στην Ουάσιγκτον και φαίνεται ότι τον υποστηρίζει ο Τραμπ.
Κι ένας σημαντικός λόγος για μένα που θέλω να πέσει το καθεστώς των Αγιατολάχ είναι πως εκτιμώ πως είναι υπέρ της ζωής σ'αυτή τη φάση που ο Τραμπ και οι λοιποί ακροδεξιοί σε όλον το κόσμο έχουν πάρει το πάνω χέρι, να πληθαίνουν σε όλον τον κόσμο τα ελεύθερα καθεστώτα και οι δημοκράτες πολίτες που τα στηρίζουν επιλέγοντας σε συνδυασμό να είναι η ζωή προσπελάσιμη για όλους.
Η Μαρία Καρυστιανού στο Kontra24 με την Λουκία Γκάτσου/ βίντεο + ένα κίνημα με υπαρξιακά, του Άρη Αλεξανδρή
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Η Μαρία Καρυστιανού, πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών, αναφέρθηκε το βράδυ της Δευτέρας 5 Ιανουαρίου 2026, σε συνέντευξή της στο Kontra, στο εγχείρημα δημιουργίας νέου κόμματος, υποστηρίζοντας ότι η κινητικότητα γύρω από την προσπάθεια «οργανώνεται πολύ γοργά»
Στη συνέχεια, η κ. Καρυστιανού έκανε λόγο για πρόοδο στο εγχείρημα, σημειώνοντας: «Αυτό το διάστημα υπάρχουν βήματα προς τα μπροστά». Παράλληλα, έθεσε ως βασικά κριτήρια για τη συγκρότηση της προσπάθειας την εμπειρία και τη γνώση και υπογράμμισε ότι δεν επιθυμεί συμμετοχές από πρόσωπα με πολιτική εμπλοκή.
Από το fb: Η Κίνα μόλις κήρυξε τον πόλεμο. Όχι όμως με αεροπλανοφόρα κι ελικόπτερα με πυραύλους και Delta Force. Αλλά με τι;
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Dimos Dimos: Που με άλλα λόγια σημαίνει ότι το Πεκίνο δεν απείλησε με στρατιωτική δράση. Αλλά τότε με τι; Απείλησε με δικηγόρους. «Τα κινεζικά συμφέροντα στη Βενεζουέλα θα προστατεύονται από το νόμο». Διαβάστε το ξανά. Ανακοίνωσαν κάτι πολύ πιο επικίνδυνο για την αμερικανική ισχύ: Θα καταστήσουν την αλλαγή καθεστώτος μη ασφαλίσιμη.
Να τι διαφεύγει το 99% των αναλυτών: Δεν πρόκειται για τα 19 δισεκατομμύρια δολάρια σε δάνεια της Βενεζουέλας και το γεγονός ότι η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος αγοραστής βελεζουελανού πετρελαίου. Πρόκειται για περίπου 1,3 τρισεκατομμύρια δολάρια σε χρέος του Belt and Road σε 150 χώρες.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν αποδυνάμωσε με τη δήλωσή του για τη σύλληψη του Νικολά Μαδούρου την άμυνα της Ελλάδας; Τι δήλωσε ο πρωθυπουργός της Ισπανίας και τι ο Γερμανός καγκελάριος
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Βασίλης Ρόγγας: Να μιλήσουμε ρεαλιστικά και κυνικά, όπως θα ήθελε ο Πρωθυπουργός να διαβαστεί η χθεσινή άθλια δήλωσή του για την απαγωγή του Προέδρου της Βενεζουέλας*.
Ο ένας πυλώνας της εξωτερικής μας πολιτικής, ο πλέον σταθερός από τη Συνθήκη της Λωζάνης κι έπειτα, είναι το Διεθνές Δίκαιο και η τήρησή του, όπως αυτό αναδιατάσσεται ανά τα χρόνια. Ο άλλος πυλώνας είναι οι συμμαχίες με ισχυρότερους: Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ συνιστούν για πολλούς τις ασπίδες που μας διασώζουν από θερμά επεισόδια με την Τουρκία.
New York Times, 3.1.2026 : Η επίθεση Τραμπ στη Βενεζουέλα είναι παράνομη και ασύνετη
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Το editorial των New York Times για την επίθεση της κυβέρνησης Τραμπ στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του προέδρου της Μαδούρο.
Τους τελευταίους μήνες, ο Πρόεδρος Τραμπ έχει αναπτύξει μια επιβλητική στρατιωτική δύναμη στην Καραϊβική για να απειλήσει τη Βενεζουέλα. Μέχρι τώρα, ο πρόεδρος χρησιμοποιούσε αυτή τη δύναμη - ένα αεροπλανοφόρο, τουλάχιστον επτά άλλα πολεμικά πλοία, δεκάδες αεροσκάφη και 15.000 Αμερικανούς στρατιώτες - για παράνομες επιθέσεις σε μικρά σκάφη που ισχυριζόταν ότι μετέφεραν ναρκωτικά. Το Σάββατο, ο κ. Τραμπ κλιμάκωσε δραματικά την προεκλογική του εκστρατεία συλλαμβάνοντας τον Πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο της Βενεζουέλας στο πλαίσιο αυτού που αποκάλεσε «μεγάλης κλίμακας χτύπημα» εναντίον της χώρας.
Δύο σημαντικές εξελίξεις το 2026, του Κώστα Καλλίτση
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Μία παράμετρος που θα βαρύνει στις οικονομικές εξελίξεις το 2026 είναι η ολοκλήρωση της λειτουργίας του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (ΤΑΑ), πρακτικά στα τέλη του πρώτου εξαμήνου.
Μένει να φανεί πόσα από τα 36,6 δισ. ευρώ, που είχαν κατανεμηθεί στη χώρα μας, θα απορροφηθούν τελικά – σύμφωνα με υπολογισμούς θα είναι λίγο πάνω από τα δύο τρίτα.
Αλλ’ αυτό που ήδη έχει φανεί και, δυστυχώς, δεν αλλάζει, είναι η πολύ κακή διαχείριση όσων απορροφήθηκαν.
Μια μεγάλη, χαμένη ευκαιρία. Δείτε τι προβλέπει η κυβέρνηση για το ΑΕΠ και τις επενδύσεις τα επόμενα χρόνια:
Κάποια στιγμή θα ακούγαμε κι αυτό: Kι ο Παπαχελάς με τον Κουφοντίνα…του Δημήτρη Χριστόπουλου
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Το νέο θύμα του ηθικού πανικού: ο Αλέξης Παπαχελάς, ο οποίος στο ντοκιμαντέρ του για τη 17Ν έχει συνέντευξη στον Κουφοντίνα.
Προφανώς δεν υπαινίσσομαι ότι ο Αλέξης Παπαχελάς, στα ύστερά του αποφάσισε να γίνει οπαδός της 17 Νοέμβρη.
Λέω όμως ότι έτσι όπως πήγαινε αυτός ο εσμός του ολοκληρωτισμού και ηθικού πανικού σχετικά με τους καταδικασθέντες της 17 Νοέμβρη (και κυρίως τους Κουφοντίνα και τον Γιωτόπουλο), ήταν θέμα χρόνου να βρεθεί στο στόχαστρο του συστήματος αυτού ακόμη και ο διευθυντής της Καθημερινής. Αυτό όμως δεν ήρθε απροειδοποίητα.