Κώστας Καλλίτσης. Είναι κακό πράγμα τα επιδόματα και η επιδοματική πολιτική; Εξαρτάται. Ας υποθέσουμε ότι σε μια χώρα υπάρχει ένα αρχιπέλαγος πολύ μικρών επιχειρήσεων, που είτε είναι επιχειρήσεις ανάγκης είτε επιβιώνουν με φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή. Επίσης ότι υπάρχουν μεγάλες επιχειρήσεις που έχουν κακομάθει να δουλεύουν με σκανδαλώδη ποσοστά κέρδους, που δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στην Ευρώπη. Και ότι, αίφνης, ξεσπάει μια κρίση που απειλεί να σαρώσει πολλές από αυτές. Σε μια τέτοια κατάσταση, η αναγκαιότητα των επιδομάτων γίνεται, νομίζω, ολοφάνερη. Η ουσία, ωστόσο, της επιδοματικής πολιτικής που θα ακολουθηθεί δεν είναι αυτονόητη. Αυτή μπορεί να είναι συντηρητική ή προοδευτική.

Επ'ευκαιρία του νέου έτους ο δημοσιογράφος Κώστας Καλλίτσης μας έθεσε τη ρητορική ερώτηση "Τι θα ευ­χό­σα­σταν να πε­τύ­χου­με ως χώρα το 2023;" και απάντησε ο ίδιος λέγοντας πως ανάμεσα στους πολλούς στόχους ξεχωρίζει αυτούς τους δύο : "Ενα, το πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα να ανα­κτή­σει τη δύ­να­μη να αντι­κρί­ζει κα­θα­ρά, με εντι­μό­τη­τα τα πραγ­μα­τι­κά προ­βλή­μα­τα κι ο διά­λο­γος να γί­νε­ται με ει­λι­κρί­νεια για αυτά....και δεύτερο, να θυ­μη­θεί πώς εί­ναι να συ­ζη­τά κανείς, να παίρ­νει υπό­ψη όσα λέει κάθε συ­νο­μι­λη­τής". Και συνεχίζει επιλέγοντας αρνητικά παραδείγματα πάνω σε αυτά τα δύο θέματα. Όλα όσα συγκεκριμένα γράφει στη συνέχεια δεν έχω πρόβλημα να τα προσυπογράψω.

Το θέμα που αντιλαμβάνομαι εγώ είναι άλλο. Το πολιτικό σύστημα και εννοώντας με αυτό σχεδόν όλο το πολιτικό προσωπικό της χώρας, είναι δυνατόν να θεωρεί ότι δεν κάνει καλά τη δουλειά του, ότι ας πούμε δεν αντικρύζει καθαρά και με εντιμότητα τα πραγματικά προβλήματα της χώρας;

Κώστας Καλλίτσης. Ποιο είναι το μεγάλο άγχος της Τράπεζας της Ελλάδος; Οτι καθυστερεί η ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας, μέσα σε ένα διεθνές περιβάλλον που βρίθει από αβεβαιότητες κι έχει μια βεβαιότητα: Οτι η εποχή του άφθονου, φθηνού χρήματος παραχώρησε τη θέση της στην εποχή υψηλών επιτοκίων και περιορισμού της ρευστότητας. Βεβαίως, κι όταν ανακτήσουμε επενδυτική βαθμίδα τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα, γιατί θα είμαστε ουραγοί στη λίστα με τις αξιόχρεες χώρες, όμως θα έχουμε την ευκαιρία να μειώσουμε το πανάκριβο κόστος από την κατάταξη των ομολόγων μας στα «σκουπίδια».

Ντίνα Καράτζιου. ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΑΝΕΙΑ που βρίσκονται σήμερα στα χέρια των funds ξεπερνούν τα 87 δισ. ευρώ και δημιουργούν δύο παράλληλες πραγματικότητες: στη μία βρίσκονται χρεωμένα νοικοκυριά και επιχειρήσεις και στην άλλη «οι επενδυτικές ευκαιρίες» της αγοράς των κόκκινων δανείων. 

Τα κόκκινα δάνεια και οι πλειστηριασμοί είναι ένα θέμα που προκαλεί γενικότερη ανασφάλεια, και όχι άδικα, αφού το ιδιωτικό χρέος σήμερα στην Ελλάδα ανέρχεται στα 260 δισεκατομμύρια. Η κυβέρνηση γνωρίζει ότι θα το βρίσκει συνεχώς μπροστά της, αλλά για την ώρα παίρνει αναβολές λόγω εκλογών.

Μετά το σκάνδαλο Πάτση ήρθε η απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία εμποδίζει τους εντολοδόχους των funds να εκτελούν πλειστηριασμούς σε ορισμένες περιπτώσεις. Προηγήθηκαν διαρροές ότι το υπουργείο Οικονομικών θα αντιμετώπιζε την απόφαση με κάποια τροπολογία για την οποία πίεζαν οι εκπρόσωποι των funds και οι τράπεζες, αλλά κάτι τέτοιο δεν συνέβη, πιθανόν λόγω των επερχόμενων  εκλογών.