Με τον καιρό ησυχάζουν τα πράγματα.
Κάθονται πιο υπάκουα τα ρούχα, τα μαλλιά πάνω σου - που μια ζωή ήσουν ''σύννεφο με παντελόνια''-
Με πιο σίγουρο χέρι τα στρώνεις, τα διαλέγεις. Έχεις βρει την σωστή κλίση, την κλίση σου.
Κι οι λέξεις. Κάθονται κι αυτές,
πιο ήρεμα πιο στρογγυλά πάνω στη γλώσσα.
Σαν όλα, να βρίσκουν σιγά σιγά τη θέση τους σ'αυτό το μυστήριο παζλ, τον εαυτό σου.
Και μετά αρχίζει ο αντίστροφος αγώνας.
Μη στρογγυλοκαθήσουν.
Ο πίνακας του Μαρκ Ρόθκο ( Νταουγκάβπιλς Λεττονίας, 1903- Νέα Υόρκη, 1970)
Νο6 ( Βιολετί, Πράσινο και Κόκκινο)