Γεννήθηκα στο Μαρούσι. Οι δικοί μου γνωρίστηκαν στο Λονδίνο, παντρεύτηκαν στο Έιντζελ, ήρθαν εδώ, γεννήθηκα εγώ, όμως ο πατέρας μου δεν είχε εκπληρώσει τη στρατιωτική του θητεία, οπότε έπρεπε να πάει φαντάρος. Η μητέρα μου δεν μιλούσε ελληνικά – τότε ήταν και άλλες οι εποχές και η αποδοχή ήταν ένα θέμα. Έτσι, με το που κατέστη δυνατόν να μπω σ' ένα αεροπλάνο –περίπου 6-7 μηνών πια–, πήγαμε στο Τόκιο. Όταν ο πατέρας μου τελείωσε τη θητεία του, ήρθε και μας βρήκε. Επέστρεψα στην Αθήνα στα 2 μου χρόνια, όμως οι επαφές και οι επισκέψεις στην Ιαπωνία διατηρήθηκαν.
• Μέχρι το 2010, κάθε χρόνο, είτε κάποιος θα ερχόταν είτε θα πήγαινα εγώ, μόνος μου, με τον αδελφό μου ή οικογενειακώς. Από το '10 και μετά, λόγω δουλειάς, δεν έχω καταφέρει να βρεθώ ξανά εκεί. Είναι πολύ ωραία χώρα, είναι ένας άλλος κόσμος, με τα καλά του και τα άσχημα. Τι εννοώ: όταν δεν έχουμε ξαναδεί ή ζήσει κάτι και το συναντάμε, μας φαίνεται όμορφο. Βέβαια, αν μείνεις εκεί, δύο χρόνια για παράδειγμα, σίγουρα θα αναπολήσεις τα νησιά της Ελλάδας, τον καιρό και τη λιακάδα της.
Πατώνας εδώ θα σας εμφανιστεί ολόκληρη η συνέντευξη του Σ.Κοντιζά που παραχώρησε στην Χριστίνα Γαλανοπούλου.
