Η εικόνα ήταν εξίσου ζοφερή και στη Βουλγαρία, ενώ η Ουγγαρία, όπου τα 16 χρόνια εξουσίας του Βίκτορ Όρμπαν ενδέχεται να λήξουν μετά τις εκλογές της 12ης Απριλίου, «αποτελεί μια κατηγορία από μόνη της, συνεχίζοντας να προωθεί ολοένα και πιο οπισθοδρομικούς νόμους και πολιτικές χωρίς καμία ένδειξη αλλαγής».
Αλλού, η Liberties χαρακτήρισε το Βέλγιο, τη Δανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και τη Σουηδία – χώρες με ισχυρές δημοκρατικές παραδόσεις – ως «ολισθαίνουσες» (sliders): χώρες όπου το κράτος δικαίου υποχωρεί σε ορισμένους τομείς, χωρίς όμως η διάβρωση να αποτελεί μέρος μιας συνολικής πολιτικής στρατηγικής.
Πού βρίσκεται η Ελλάδα;
Η Τσεχία, η Εσθονία, η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Λιθουανία, οι Κάτω Χώρες, η Ρουμανία και η Ισπανία κατατάχθηκαν ως «στάσιμες» (stagnators), δηλαδή χώρες όπου οι συνθήκες του κράτους δικαίου ούτε βελτιώνονται ούτε επιδεινώνονται, σύμφωνα με την έκθεση των 800 σελίδων.
Στην ίδια κατηγορία εντάχθηκε και η Πολωνία, όπου ο πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ προσπαθεί να αποκαταστήσει βασικά στοιχεία του κράτους δικαίου – όπως μια ανεξάρτητη δικαιοσύνη – που είχαν αποδομηθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση του κόμματος Νόμος και Δικαιοσύνη (PiS), αλλά εμποδίζεται από προεδρικά βέτο.
Μόνο η Λετονία χαρακτηρίστηκε «εργατική», με μια κυβέρνηση που βελτιώνει ενεργά τα πρότυπα του κράτους δικαίου.
Οι κυβερνήσεις σε πέντε κράτη μέλη της ΕΕ υπονομεύουν «συστηματικά και σκόπιμα» το