Το πρώτο "Ανοικτό Εργαστήρι" του Δημοτικού Φυτωρίου Κερατσινίου-Δραπετσώνας είναι γεγονός !!
Το Σάββατο (25/10) με την άριστη συνεργασία και συμμετοχή της ομάδας Εθελοντών Περιβάλλοντος Κερατσινίου, την οργάνωση του Τμήματος Πρασίνου του Δήμου και βέβαια τη συμμετοχή δεκάδων παιδιών και γονέων εξελίχθηκε απρόσμενα σε μία δράση περιβαλλοντική που άφησε το αποτύπωμά της. Πλήθος κόσμου, μικρά παιδιά με τους γονείς τους, εκπαιδευτικοί, επισκέπτες του πάρκου, συμμετείχαν για πρώτη φορά σε ένα "Ανοικτό Εργαστήρι" σποροφύτευσης με σπόρους βελανιδιάς που περισυλλέχθηκαν από την ομάδα "Εθελοντές Περιβάλλοντος Κερατσινίου".
Τα παιδιά αξιοποιώντας υλικά (πλαστικά μπουκάλια, χάρτινες συσκευασίες) που τα έφεραν από το σπίτι, ακολούθησαν τις οδηγίες της ομάδας και φύτεψαν τον δικό τους σπόρο βελανιδιάς και τα πήραν στα χεράκια τους για να τα μεταφέρουν στο σπίτι τους, στον κήπο τους, στο βουνό ή ακόμα και στο χωριό τους.
Το "Ανοικτό Εργαστήρι" θα πραγματοποιείται μια φορά το μήνα, ημέρα Σάββατο, με την προϋπόθεση ότι οι καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν.
Ήδη στο Φυτώριο του Δήμου μας έχουν δημιουργηθεί από πέρυσι μικρά δεντρύλλια τα οποία και μεταφυτεύτηκαν σε διάφορα σημεία της πόλης.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ πρώτα στους γονείς, παιδιά, εκπαιδευτικούς που συμμετείχαν στη δράση μας, τους πολύτιμους εθελοντές του όρους Αιγάλεω, τους εργαζόμενους, προϊστάμενο, διευθύντρια του Τμήματος Πρασίνου και σε όσους βοήθησαν για την σημερινή δράση.
Ραντεβού τον Νοέμβριο με μια νέα δράση.
Ο σπόρος δεν είναι άλλοθι — είναι ευθύνη»
Παναγιώτης Χρηστίδης – Γεωπόνος Γ.Π.Α.
Η δημοτική αρχή πραγματοποίησε στο πάρκο Σελεπίτσαρι μια όμορφη δράση με παιδιά, δίνοντάς τους σπόρους βελανιδιάς να φυτέψουν και να πάρουν σπίτι τους.
Κάθε τέτοια πράξη περιβαλλοντικής ευαισθησίας είναι θετική.
Ομως Η φύτευση ενός σπόρου έχει ΑΞΙΑ όταν εντάσσεται σε ένα σχεδιασμό,
Και ΟΧΙ ΟΤΑΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΩΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗΣ
η ως “ΑΠΑΝΤΗΣΗ ” σε μια τεκμηριωμένη επιστημονική μελέτη.
Τότε χάνει το παιδαγωγικό της νόημα και μετατρέπεται σε ΣΚΗΝΙΚΟ ΕΝΤΥΠΩΣΕΩΝ .
Η μελέτη για το πράσινο του Δήμου Κερατσινίου–Δραπετσώνας δεν αμφισβητεί τις καλές προθέσεις, αλλά μετρά, χαρτογραφεί και αποδεικνύει:
ότι η πόλη διαθέτει μόλις 2 % πραγματική κάλυψη πρασίνου,
ότι για να φτάσει τον στόχο του 30 % χρειάζεται σχέδιο δεκαετίας, και
ότι ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΔΕΝ ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ΜΕ ΔΡΑΣΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑΣ, αλλά με υποδομές, δέντρα και νερό.
Η ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΟΤΑΝ ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΦΥΤΕΥΣΗ ΣΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ,
ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΧΩΜΑ ΜΙΑΣ ΓΛΑΣΤΡΑΣ.
ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΦΥΤΕΨΕ ΕΝΑ ΒΕΛΑΝΙΔΙ ΑΞΙΖΕΙ ΜΠΡΑΒΟ.
Αλλά ΚΑΘΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΡΧΗ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΚΕΠΑΣΕΙ ΤΑ ΕΛΛΕΙΜΑΤΑ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ,
ΟΦΕΙΛΕΙ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ.
Το ζητούμενο δεν είναι να κρατάμε στα χέρια μας ένα βελανίδι για φωτογραφία,
αλλά να βλέπουμε δρυς να μεγαλώνουν στα σχολεία, στις πλατείες και στα πάρκα.
ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ “ΕΚΔΗΛΩΣΗ” — είναι πολιτική ευθύνη, μετρήσιμη, τεκμηριωμένη και συνεχής.
