Παρόντες και κάποιοι από τους ανθρώπους που έζησαν για μέρες ή για μήνες μέσα στα κελιά, διάσπαρτα στα περίπου 12 στρέμματα του πρώην στρατοπέδου που ανήκουν στον Δήμο Πειραιά, θυμίζοντας επώδυνα στους ίδιους τις σκληρές, βασανιστικές, δύσκολες εκείνες μέρες. Πολλά τα κελιά, με τα σημάδια του χρόνου ανεξίτηλα επάνω τους και, παρ’ όλο που πόρτες και παράθυρα δεν υπάρχουν πλέον, το σκοτάδι και το κρύο σού κατακλύζουν την ψυχή μόλις μπεις σε αυτά.

Ηταν η πρώτη επίσημη τελετή που πραγματοποιήθηκε στον χώρο μετά την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Πειραιά να παραχωρηθεί ένα από τα κτίρια για τη στέγαση των γραφείων του ΣΦΕΑ. Και όπως πολύ εύστοχα είπε ο γραμματέας του ΣΦΕΑ Νίκος Μανιός, «το σημαντικό δεν είναι η δωρεά, το σημαντικό είναι η κίνηση ανοίγματος των αγωνιστικών δυνάμεων στον λαό. Να μάθει ο λαός πώς και πότε έγιναν τα τραγικά αυτά πράγματα».

Την εκδήλωση άνοιξε ο δήμαρχος Πειραιά, Γιάννης Μώραλης, ο οποίος είπε ότι με την απόφασή του ο δήμος έρχεται να αποδώσει κατά κάποιον τρόπο την τιμή που αρμόζει σε αυτούς τους ανθρώπους, όχι μόνο όσους μαρτύρησαν εδώ, αλλά σε όλους όσοι υπέστησαν βασανισμούς και φυλακίστηκαν κατά τη διάρκεια της δικτατορίας. Τόνισε ότι η δημιουργία των γραφείων θα συμβάλει ακόμα περισσότερο να γίνει γνωστή και να αναδειχτεί η ιστορικότητα του χώρου και έκανε γνωστό ότι έχουν σχεδιάσει μια συνολική ανάπλαση του χώρου.

«Η κίνηση αυτή συμβάλλει μ’ έναν ώριμο και καθοριστικό τρόπο στη διατήρηση και την αναζωογόνηση της μνήμης μας, γιατί χωρίς τη μνήμη τού χθες δεν μπορούμε να κάνουμε ούτε ένα βήμα στο αύριο» ανέφερε ο Νίκος Μανιός, λέγοντας πως «ο καλύτερος τρόπος, η καλύτερη μέθοδος να συνεχίσουμε αυτή τη δημοκρατική πορεία που έχει χαράξει ο ελληνικός λαός, είναι να τη συνεχίσουμε μαθαίνοντας και τηρώντας τα παραδείγματα των προηγούμενων αγωνιστών της δημοκρατίας» και κάλεσε στο βήμα τον «συναγωνιστή», όπως τον προσφώνησε, Σπύρο Χαλβατζή με τον οποίο ήταν συνεξόριστοι στη Γυάρο.

«Το γεγονός ότι σήμερα βρίσκονται εδώ άνθρωποι που βασανίστηκαν σε αυτόν το χώρο, δίνει μια ιδιαίτερη αίγλη σε αυτή τη μάζωξη» τόνισε ο αντιπρόεδρος του ΣΦΕΑ Σπύρος Χαλβατζής, λέγοντας πως «η χούντα έδρασε με βάση συγκεκριμένες επιλογές», καθώς από την πρώτη μέρα της δικτατορίας πιάστηκαν περισσότεροι από 11.000 άνθρωποι σε όλη τη χώρα και πριν τελειώσει ο Απρίλης στη Γυάρο «βρισκόμασταν 7.200 εξόριστοι». Υπογράμμισε ότι οι παλαιότεροι θυμούνται και οι νέοι είναι ανάγκη να μάθουν και θα μάθουν και μέσα από τη δραστηριότητα, από τις επισκέψεις που μπορεί να υπάρχουν εδώ, από σχολεία, από εκπαιδευτικούς, από πολιτιστικούς και άλλους συλλόγους. «Δεν χρειάζονται πολλά λόγια, χρειάζεται πάντα να είμαστε όρθιοι, ασυμβίβαστοι, αταλάντευτοι και να συνεχίζουμε τον αγώνα» πρόσθεσε.

Ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Πειραιάς για Ολους» Νίκος Μπελαβίλας ανέβηκε στο βήμα λέγοντας ότι είναι βαρύ και τιμητικό να παίρνεις τον λόγο μετά τον Χαλβατζή και τον Μανιό, κατέθεσε τις δικές του μνήμες από εκείνη τη μαύρη ημέρα, δήλωσε ωστόσο χαρούμενος γιατί, όπως είπε, ανακάλυψαν αυτόν τον χώρο που δεν τον ήξεραν οι καινούργιοι και γιατί εδώ και 2-3 χρόνια έγινε μια μεγάλη προσπάθεια και χάρη στην επιμονή του ΣΦΕΑ «φτάσαμε σήμερα εδώ να μπορούμε να πούμε ότι θα τον κρατήσουμε, θα τον αναπλάσουμε και θα στήσουμε έναν ολοζώντανο χώρο μνήμης ενάντια στον φασισμό».

Φόρο τιμής απέναντι σε όλα τα θύματα και τους αγωνιστές εκείνης της περιόδου, αλλά και της προηγούμενης γενιάς, της γενιάς της Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, που έζησαν τα καλύτερά τους χρόνια μέσα στις φυλακές, τις εξορίες και έδωσαν ακόμα και την ίδια τους τη ζωή, σηματοδοτεί η συγκεκριμένη εκδήλωση κατά τον εκπρόσωπο της παράταξης «Λαϊκή Συσπείρωση Πειραιά» Αλέξανδρο Κοτέα.

Ο επικεφαλής του δημοτικού συνδυασμού «ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο Λιμάνι» Θανάσης Διαβολάκης τόνισε ότι μια ημέρα σαν και αυτή πριν από 56 χρόνια η δικτατορία σηματοδότησε αυτό που ο μεγάλος συγγραφέας, ο Τσίρκας, είπε «Χαμένη Ανοιξη». «Γιατί ήταν πραγματικά η απάντηση της εξουσίας εκείνης της εποχής, μιας εξουσίας που μοιάζει πολύ με τη σημερινή, στους μεγάλους αγώνες που είχαν αναπτυχθεί στη χώρα» υποστήριξε.

Ο Παναγιώτης Χατζηπέρος, μέλος του αντιτορπιλικού «Βέλος», επισήμανε ότι είναι μια μαύρη επέτειος σήμερα που πρέπει να μην την ξεχνάμε για να μην την ξαναζήσουμε. Αναφερόμενος στο «Βέλος» το χαρακτήρισε «βέλος στην καρδιά της δικτατορίας», αλλά, όπως είπε, αυτή τη στιγμή είναι ακόμα στην εξορία, καθώς βρίσκεται εκτεθειμένο στη Θεσσαλονίκη και κάνουν πολλές προσπάθειες να το σώσουν γιατί πριν από λίγες ημέρες χτύπησε, τρύπησε και κόντεψε να βουλιάξει. «Αυτό το μνημείο, το μουσείο του αντιδικτατορικού αγώνα, πρέπει να αγωνιστούμε όλοι να έρθει στη θέση του, στο Παλαιό Φάληρο και στο Πάρκο Ναυτικής Παράδοσης» συμπλήρωσε.

Πενήντα χρόνια μετά τον εφιάλτη «Τικ-τακ εσύ, τακ-τακ εγώ»

Πατώντας  efsyn.gr/ellada  θα εμφανιστεί ολόκληρο το άρθρο της Χριστίνας Παπασταθοπούλου που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών με τον τίτλο «Χωρίς τη μνήμη τού χθες δεν μπορούμε να κάνουμε ούτε ένα βήμα στο αύριο»