Αυτό το 61.31% που ψήφισε ΟΧΙ, το ψήφισε για χίλιους δυο διαφορετικούς λόγους. Τυπικά όμως ψήφισε ΟΧΙ στην συγκεκριμένη πρόταση του Eurogroup. Αυτό έγραφε το ψηφοδέλτιο. Κι εγώ που ψήφισα ΟΧΙ επίσημα μόνο αυτόν το λόγο μπορώ να επικαλεστώ, ανεξάρτητα τα επιπλέον δικά μου. Να ας πούμε όπως ότι δεν ήθελα και δεν θέλω να βγούμε από την ευρωζώνη. Όχι πάση θυσία όπως μερικά χρόνια πριν, αλλά μόνο όταν είναι ολοφάνερο ότι θέλουν να μας εξαθλιώσουν.

Έχω επίγνωση ότι εδώ που έχουμε φτάσει ένα ακόμα μνημόνιο, υπό όρους φυσικά, είναι αναγκαίο κι αυτό είναι κάτι που το περίμενα. Οι όροι, με αυτά που καταλαβαίνω, έχουν να κάνουν με μια απομείωση του χρέους και χρήματα ικανά για αναπτυξιακά προγράμματα. Πολιτικά και επί του παρόντος έχω μία κάποια εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση ότι θα καταφέρει να περάσει μια συμφωνία που σε λίγα χρόνια ( τρία; τέσσερα;) και με τις κατάλληλες μεταρρυθμίσεις θα σπάσει επιτέλους το φαύλο κύκλο της λιτότητας, της ύφεσης και της ανάγκης ενός νέου δάνειου. Αυτήν την προοπτική θεωρώ ότι είναι η πιο ισχυρή ελπίδα μας που μας δίνει τη δυνατότητα να έχουμε και έναν σχετικά ισχυρό έλεγχο στις εξελίξεις.