Ράνια Ροκιά

Ράνια Ροκιά

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014 18:55

Αλίκη Αλεξανδράκη μια Αθηναία ηθοποιός

Να πω ότι την είχα προσέξει, ψέμματα θα πω. Στην αρχή υπέθεσα ότι είχε κάποια σχέση με την Αλεξανδράκη. Που ναι μεν Αλίκη λέγανε μια από τις γυναίκες της ζωής του, αυτή που μαζί της έζησε τη Συνοικία το Όνειρο, αλλά θυμήθηκα ότι το επώνυμό της ήταν Γεωργούλη. Αδελφή του ίσως; Τελικά ψάχνοντας αποδείχτηκε απλή συνωνυμία.

Μετά το Χονγκ Κονγκ και λίγο πριν τη Νέα Υόρκη, η εντυπωσιακή έκθεση έργων ψηφιακής τέχνης Lumen Prize κάνει στάση στη Στέγη. Τι εστί Lumen Prize ? Το Lumen Prize αποτελεί το κορυφαίο βραβείο ψηφιακών έργων τέχνης ανά τον κόσμο.

Θεσμοθετήθηκε το 2011 και απονέμεται κάθε χρόνο σε έργα που δημιουργήθηκαν με ψηφιακά μέσα, με στόχο την ανάδειξη αυτής της διαρκώς μεταβαλλόμενης μορφής τέχνης.

Περιφερειακή σύμβουλος Αττικής εκλεγμένη με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και μέλος

του Δ.Σ. του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, του οποίου υπήρξε μέχρι

πρόσφατα πρόεδρος, η 40χρονη, Κρητικιά στην καταγωγή, είναι από

τους δυναμικούς, αεικίνητους, υπερδραστήριους εκείνους ανθρώπους που δεν

σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους. 

Όσοι δεν έχουν πληροφορηθεί το θέμα, τους ενημερώνουμε ότι με απόφαση της κυβέρνησης έχει ανατεθεί στον ΤΑΙΠΕΔ ( Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου) να πουλήσει σε ιδιώτες το 67% των μετοχών της ΟΛΠ.ΑΕ. Διαβάσαμε την επιστολή του δικηγόρου κ. Γιάννη Καρδαρά, που την έγραψε μετά την συνάντηση του προέδρου του ΟΛΠ με δικηγόρους του ΔΣΠ.

Xθες για σαχλαμάρες, πραγματικές σαχλαμάρες (κάτι παραιτήσεις από ένδικα και τέτοια), έκανα 150 ώρες να φύγω από Ευελπίδων και είχα τα νεύρα μου. Το βράδυ κατά τις 9.00 πήρα τηλέφωνο έναν συνάδελφο ο οποίος, όμως, δεν μπορούσε να μιλήσει γιατί περίμενε (ακόμα) να δικάσει σε ένα αυτόφωρο τριμελές με καμιά 70ρια γραμμένες υποθέσεις στο πινάκιο, οπότε τα νεύρα μου που έφυγα 3 το μεσημέρι μου φάνηκαν τελείως ανέκδοτο.

Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2014 23:20

Το μικρό Παρίσι των Αθηνών

Ο Μάριος Στρόφαλης, είναι ο εμπνευστής και συντονιστής του Αθηναϊκού καλλιτεχνικού δικτύου και του φεστιβάλ «το μικρό Παρίσι των Αθηνών» (“Petit Paris d’ Athenes”) που διεξάγεται στην Αθήνα κάθε Οκτώβρη, στην ευρύτερη γειτονιά του κέντρου κάτω από την πλατεία Ομονοίας, γύρω από την πλατεία Βάθη και την πλατεία Καραϊσκάκη, ως τον σταθμό Λαρίσης,

Όσες φορές έχω ταξιδέψει στο εξωτερικό με γκρουπ, από μετρίως μέτρια ήταν έως όχι καλά. Μπορεί με τα οργανωμένα γκρουπ να είναι πιο άνετα, πιο ασφαλή, να σχετιζόμαστε πιο εύκολα με άλλους άγνωστους συμπατριώτες μας και να επισκεπτόμαστε όλα τα σημαντικότερα αξιοθέατα, αλλά τουλάχιστον εγώ, νιώθω εντελώς σαν πιόνι. Εσείς; 

Αυτές τις μέρες έπεσε το μάτι μας σε πέντε γυναίκες που άνοιξαν το στόμα τους και κατέθεσαν την άποψή τους για κάποιο θέμα. Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρουμε αν κάθε φορά που μιλάμε, ακόμα και αν επαναλαμβάνουμε για νιοστή φορά την πιο κοινότοπη φράση του κόσμου, τι παθαίνει ο κόσμος μέσω ημών. Πολλοί υποστηρίζουν ότι με τα λόγια μας ενισχύουμε, έστω και απειροελάχιστα, μία εκδοχή του κόσμου, αδυνατίζοντας ταυτόχρονα τις άλλες πολλές δυνατότητές του. Ή μήπως μιλάμε δεν μιλάμε, είναι ένα και το αυτό; 

Περπατούσα που λέτε και ξαφνικά ακούω μία στριγκλιά φωνή μες τ’αυτιά μου να λέει « ψιτ καλέ». Γυρίζω το κεφάλι μου και τι βλέπω; Τι βλέπεις ρε Βρασίδα, ρωτάει εν χορώ όλη η μαρίδα της γειτονιάς τον μεγάλο Βρασίδα. Μια αρειανή στα πέντε μέτρα να με κοιτάζει στα μάτια και να με καλεί με το τεράστιο δάκτυλό της. Άσε μας ρε Βρασίδα, μας έχεις φλομώσει στα παραμύθια.

Παρασκευή, 01 Αυγούστου 2014 22:44

Πως το πιπέρι άλλαξε την Ιστορία

Το καταπληκτικό με τους ιστορικούς είναι που τολμούν και ζωντανεύουν το παρελθόν από το οποίο συνήθως απουσίαζαν. Τα στοιχεία και οι πηγές, αντικείμενα και κτίρια είναι η πρώτη ύλη τους. Στην ανάπλαση που επιχειρούν τους βοηθούν μαρυρίες, σημάδια και το ξαναζωντάνεμα που έχουν επιχειρήσει κι άλλοι επιστήμονες, ιστορικοί και μη.