Οδυσσέας

Οδυσσέας

Οδυσσέας


Στο πρώτο τηλεφώνημα ο Γρηγόρης ήταν αινιγματικός. Άφηνε να μαντέψω ποιος είναι.

Απ'  το "ναι" που είπα μόλις σήκωσα το ακουστικό, χρειάστηκαν λίγα δευτερόλεπτα για να καταλάβω ποιος ήταν στην άλλη άκρη της γραμμής.

Τη βαριά μπάσα φωνή του είχα να την ακούσω κοντά πενήντα χρόνια. Βοήθησε και η αναφορά που έκανε στον πατέρα μου, που τόσο πολύ αγαπούσε.

Δευτέρα, 25 Μαΐου 2015 07:48

Σαββατοκύριακο στην Πλύτρα

Το Υaris του Λάκη καταπίνει τα χιλιόμετρα το ένα πίσω απ' τ' άλλο.

Ήδη έχουμε ξεφύγει απ' το βεληνεκές του Πέτρου Τατσόπουλου. Δηλαδή έχουμε αφήσει πίσω την Αθήνα και οι κώλοι μας αρχίζουν να νιώθουν ασφαλείς.

Προορισμός μας η Πλύτρα Λακωνίας, επίνειο των Παπαδιάνικων και του Ασωπού.

 

Θα διανυκτερεύσουμε στο σπίτι του Γιώργου Παπαδάκη που ήδη μας περιμένει. Ποιοι;  

Το παραπάνω παράπονο απευθύνεται προς Γερμανούς, Γερμανόφιλους, Γερμανοτσολιάδες, Έλληνες κουκουλοφόρους καταδότες, συνεργάτες των Γερμανών.

Στο θέμα μας τώρα.

Μετά το σάλο που προκλήθηκε απ' το υποτιθέμενο κωλοδάχτυλο του Βαρουφάκη, έρχομαι να βάλω τα πράγματα στη θέση τους.

 

Δευτέρα, 09 Μαρτίου 2015 10:53

Άντε τώρα να τα βάλεις μαζί του!


Πέντε χρόνια χωρίς τον Κυριάκο είναι πολλά. Πάρα πολλά!

Πέντε χρόνια τώρα, κάθε Μάρτη, που μόλις μπουκάρει η Άνοιξη την προλαβαίνει η θύμηση μου

και την μετατρέπει σε καταθλιπτική βαρυχειμωνιά που παγώνει την σκέψη μου.

 

Με τα νεύρα τεντωμένα, η δεσποινίς διευθυντής (Τζένη Καρέζη) εξηγεί στην ξαδέλφη της (Λίλη Παπαγιάννη) σε ποια πόλη θα στείλει, με δυσμενή μετάθεση, τον κρυφό της έρωτα  (Αλέκο Αλεξανδράκη) για να μη τσιλιμπουρδίζει με τα γκομενάκια στην πρωτεύουσα.

"Τι Μεσολόγγι παιδάκι μου, θα τον στείλω Καστοριά, Αμύνταιο, Άργος Ορεστικό, Δεδέ Αγάτς!"

Με το Μίκη, το Μανώλη, τη Σοφία και τ' άλλα παιδιά...

Ήμαστε πάντοτε μιας ήττας που νικάει την εξουσία

και ξαφνικά μας παρεδόθη αληθινά, τι τραγωδία

                                              (Δ.Σαββόπουλου*)

 

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2015 20:35

Ο άφοβος, ο νοσταλγικός και ο ωραίος

 
Με ένα εξαιρετικό κείμενο ο Γιώργος Τσιρίδης, ερεθίζει το θυμικό μας και εξηγεί γιατί δεν πρέπει να φοβόμαστε  (εδώ). 

Μου 'ρθε ξαφνικά, αλλά δεν πειράζει. Κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Με αφορμή το άρθρο του Λάκη και την κριτική που κάνει για την επιλογή των τραγουδιών στη κεντρική συγκέντρωση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α στην Ομόνοια, θα παραθέσω  είκοσι ένα τραγούδια που δεν παίχτηκαν. Είκοσι ένα τραγούδια που το καθένα σηματοδοτεί το πρόγραμμα, τη νοοτροπία και τους ανθρώπους  του ΣΥ.ΡΙΖ.Α, τουλάχιστον όπως εξαγγέλλεται.

Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2015 07:34

Πάει η μπάλα του Νικόλα

Το προεκλογικό σποτάκι  της Ν.Δ. δεν ήταν προγραμματισμένο. Έγινε τελείως τυχαία. Ένας γερομπισμπίκης, νοικοκυραίος, οικογενειάρχης και θεοσεβούμενος ψηφοφόρος της Ν.Δ. πήρε τηλέφωνο στη Συγγρού και παραπονέθηκε ότι κάτι τσογλάνια παίζουν μπάλα στην παρακείμενη πλατεία και τον ενοχλούν.

Στις συντηρητικές  κοινωνίες της Δύσης, κι είναι πολλές ,παρουσιάζονται εξτρεμιστικές και προκλητικές αντιδράσεις σ' οτιδήποτε διαφοροποιείται απ' τα τετριμμένα  κι απ' τα κοινώς επιτρεπόμενα. Οτιδήποτε ξεφεύγει απ' τα συνηθισμένα γίνεται αντικείμενο χλεύης και αυθαίρετου απαξιωτικού χαρακτηρισμού.