Είσοδος χρήστη   

Εγγραφή στο newsletter  

Επικοινωνία: stagona4u@gmail.com

Λάκης Ιγνατιάδης

Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

olia6Κινηματογραφόφιλος μπορώ να πω ότι είμαι εκ γεννετής, αλλά θεατρόφιλος όχι, δεν το μπόρεσα να γίνω. Κάποιες παραστάσεις όμως σχεδόν κάθε χρόνο τις βλέπω, πάντα με την ελπίδα να σταθώ τυχερός. Να όπως συνέβη πριν μερικούς μήνες που πήγαμε με τον Γιάννη στο "Από Μηχανής Θέατρο" καλεσμένοι στο "Γάμο του Καραχμέτη". Είδαμε λοιπόν επί σκηνής το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, που για να το απογειώσει η Όλια Λαζαρίδου χρειάστηκε 60' και τους ηθοποιούς Ιφιγένεια Γρίβα και Νικόλαο Χαλδαιάκη.

prague2Ότι ο σοσιαλισμός που ξεκίνησε να εφαρμόζεται κατά το σοβιετικό πρότυπο (μονοκομματικό κράτος με περιορισμένες πολιτικές ελευθερίες, κεντρική οργάνωση της οικονομίας, ανύπαρκτα ανθρώπινα δικαιώματα, κ.λπ) στις ευρωπαϊκές χώρες που πέρασαν στο ανατολικό μπλογκ μετά τη λήξη του πολέμου δεν ήταν ο επί της γης παράδεισος, το πίστευαν αρκετοί αριστεροί της δύσης. Σ'αυτό συνέτεινε και οι εξεγέρσεις που σημειώθηκαν ( Α. Γερμανία, Ουγγαρία και Τσεχοσλαβακία) και η καλλιέργεια στη Δ.Ευρώπη από τα μέσα της δεκαετίας του '60 από αριστερά κόμματα και οργανώσεις μιας άλλης ιδέας για τον σοσιαλισμό, όπου η έμφαση στη δημοκρατία  και στον πλουραλισμό ήταν οι νέες προτεραιότητες.

medelsonMιλά για την ποπ κουλτούρα του Ομήρου και του Αριστοφάνη, για τον Τραμπ που δεν θα υπήρχε χωρίς το διαδίκτυο και για τη λεπτή γραμμή που συνδέει τις αρχαίες τραγωδίες με κινηματογραφικά αριστουργήματα όπως το "Brokeback Mountain".

Το βιβλίο του Ντάνιελ Μέντελσον " Περιμένοντας τους βαρβάρους - από τον Αριστοφάνη στο Avatar" που διάβασα πριν δυο τρία χρόνια, το βρήκα τόσο υπέροχο που το έκανα δώρο σε φίλους και συγγενείς. Μέντελσον πρώτη μου φορά διάβαζα αλλά λες και ήμουν έτοιμος από καιρό γι' αυτή τη συνάντησή μας. Οι εκδότες συγκέντρωσαν σ'αυτό το βιβλίο διάφορα άρθρα του ελληνιστή Μέντελσον, που γραμμένα με το ξεχωριστό διαυγές ύφος του και με μια δουλεμένη γλώσσα που θέλεις δε θέλεις σε ωθεί να συγκεντρωθείς, γιατί οι υποσχέσεις για ευχαρίστηση είναι διαρκώς παρούσες.

osirosΘα ξυπνάμε περασμένα μεσάνυχτα μ'ένα τσούξιμο στην ουρήθρα και μαρμαρυγή στους κόλπους της καρδιάς. Θα αδυνατούμε να να αναγνωρίσουμε τον χώρο και θ'απορούμε για το φως στην άκρη του διαδρόμου. Εκεί ο νερόλακκος όπου χάνονται τα βήματά μας στην ανηφόρα της ράχης του Άι Γιώργη. Πυρώνουν τα τζιτζίκια στον κουρνιαχτό του μεσημεριού. Εκεί κι ο αγροφύλακας με κρεμασμένο το όπλο και αφημένα τα θηράματα στους καναπέδες. Λαγός και κάτι πέρδικες και φασιανός με λιωμένο κεφάλι στα ξεραμένα αίματα.

fasolakΠοιο είναι το αγαπημένο μου καλοκαιρινό φαΐ; Η απάντηση εξαρτάται από το μάγειρα, γι'αυτό και κάθε χρόνο είναι διαφορετική. Μια φορά χρόνια πριν, που μάλλον θα πρέπει να είχε συνωμοτήσει όλο το σύμπαν, είχα φτιάξει φρέσκα φασολάκια με πατατούλες και καλαμπόκι και με ξετρέλαναν. Όσες φορές τα ξαναμαγείρεψα ποτέ δεν έγιναν τόσο νόστιμα. Ή θυμάμαι ένα ολόκληρο καλοκαίρι που προσπαθούσα να φτιάξω το τουρλού στην κατσαρόλα ( στρώσεις κρεμμυδιού, κολοκυθιού, μελιτζάνας, πατάτας και πιπεριάς) όπως το έφαγα σε ένα φιλικό σπίτι στην Ικαρία - όπου αποδείχθηκε για μια ακόμα φορά πως παίζει βασικό ρόλο το έδαφος, ο σπόρος, το νερό, ο χρόνος ψησίματος κ.λπ - και είχα πάθει, αλλά ποτέ δεν τα κατάφερα, οπότε άλλο ήταν το νοστιμότερο εκείνου του καλοκαιριού.

bokoros7Η γυναίκα που καθαρίζει το σπίτι με στρίμωξε τις προάλλες στην κουζίνα: «Να παντρευτείς, αγόρι μου. Τα άτιμα τα χρόνια φεύγουν σαν πυρετός — να παντρευτείς, να ’χεις έναν άνθρωπο να σε προσέχει, να κάνεις οικογένεια, ν’ ακουστεί κλάμα εδώ μέσα…».  

Την άκουγα και σκεφτόμουν ότι, δεν έχει ιδέα oυτε τι ζω ούτε τι είμαι. Άλλ’ ως προς το κλάμα, δόξα τω θεώ, έχει ακουστεί άφθονο εδώ μέσα. Τώρα τελευταία βέβαια ακούγονται  και διάφοροι δίσκοι, τηλεφωνήματα, πού και πού κανένα χάχανο και αργά τις νύχτες, ο βόμβος της τηλεόρασης — αλλά κι αυτά ένα είδος κλάψας είναι.

franklinΠέθανε στο Ντιτρόιτ η τραγουδίστρια Αρίθα Φράνκλιν ( Μέμφις, 1942) από καρκίνο, αφού επί μισό αιώνα υπηρέτησε με επιτυχία τα αφροαμερικάνικα τραγούδια. Αυτή η είδηση μας επέτρεψε να θυμηθούμε κάποιες στιγμές που μέσα από τα χιλιάδες τραγούδια που έφταναν στα αυτιά μας, τότε που παίζονταν ένα ενδιαφέρον παιχνίδι ανάμεσα σ'αυτά και στην ύπαρξή μας, πέσαμε πάνω στην Αρίθα. Και την ξεχωρίσαμε δίχως πολλά πολλά, γιατί η εξωστρεφής ερμηνεία της ήρθε κι έδεσε με την διάθεσή μας να ανασύρουμε πολλά απ'αυτά που κρυβόντουσαν στα σπλάχνα μας εκείνα τα χρόνια και μας παίδευαν. 

Μας έκανε, μαζί με όλη εκείνη τη σπουδαία γενιά της σόουλ, να νιώσουμε ότι από φάσεις, ας πούμε σπαρακτικές, μπορεί και να αντλήσουμε μια απρόσμενη δύναμη. 

gianaras2με κέρατα επιβλητικά, διασχίζει αμέριμνο τον έρημο νησιώτικο δρόμο. Βαθιά νυχτωμένο, καθώς η μοίρα του έχει προ πολλού σφραγιστεί, σκαρφαλώνει έπειτα στης πλαγιάς το απότομο πρανές. Μελανή κηλίδα στο ξασπρισμένο μεσημβρινό τοπίο, πιο ζοφερό κι από ξάστερη νυχτιά, με κέρατα ελικοειδή, βασιλικά, σύμβολο δυσοίωνο, σκοτεινό, μιας μοίρας συλλογικής, βαδίζει αργά, αριστοκρατικά, με το μέτωπο υψωμένο καταπάνω στον καιρό.

dirasΈνα άρθρο του που δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία το 1994 και τώρα ψηφιοποιήθηκε.

Στο βιβλίο της Μαργκερίτ Ντιράς "Γιαν Αντρέα Στάινερ", υπάρχει μια στιγμή αμηχανίας για τον αναγνώστη. Η 66χρονη συγγραφέας, ύστερα από πολύμηνο κώμα και αλλεπάλληλες αρρώστιες, πάει σ’ ένα θέρετρο της Νορμανδίας κι εκεί κάνει έρωτα με έναν 25χρονο φαν της. Τον Γιαν Αντρέα Στάινερ.  

Υπάρχει, βέβαια, η εξωτική ατμόσφαιρα. Τα κύματα στην ακτή, οι αϋπνίες και το αλκοόλ στο μπαλκόνι του αποι­κιακού Hotel Roches Noir, οι κλειστές αρωματισμένες κάμαρες, τα memento mori της κινέζικης νιότης, και τα λοιπά, και τα λοιπά…  

belavilas 1

Τον Νίκο Μπελαβίλα τον εκτιμούν πολίτες του Πειραιά και των γύρω δήμων που ασχολούνται με τα κοινά και περπάτησαν μαζί σε πολλούς αγώνες. Είναι γνωστός εξ αιτίας της ενεργούς συμμετοχής του αρκετές δεκαετίες σε πολλά κινήματα που άρθρωσαν και διεκδίκησαν αιτήματα σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος, τη διαφύλαξη κτισμάτων με ιστορική και αρχιτεκτονική αξία και την υποστήριξη των αγώνων τόσο της αυτοδιοίκησης όσων και κρατικών υπηρεσιών στο θεσμικό αγώνα τους απέναντι στις παραβατικές κι επικίνδυνες για την κοινωνία επιδιώξεις του αδηφάγου ιδιωτικού τομέα.